Is er hulp nodig als je in een kort tijd verbaal agressiever word?

Moed je hulp zoeken als je in een kort periode verbaal agressiever bent geworden terwijl dit niet in je karakter zit?
Meer in de vorm dat mensen vinden dat je te bijdehand ben en je een ruzie krijgt met een wild vreemde omdat je je mond niet kon houden en zelfs hebt zitten schelden. Dit loopt dan zelfs zo uit dat de andere kant fysiek geweld gaat gebruiken.

Dit onder het moto dat mensen niet meer over je heen mogen lopen.

Weet jij het antwoord?

/2500

Natuurlijk mogen mensen niet over je heen lopen en natuurlijk mag jij je mannetje staan met woorden. Maar je geeft het zelf al aan, je krijgt ruzie en krijgt te maken met fysiek geweld. Dat betekent dus dat je te ver gaat en blijkbaar niet aanvoelt wat wel en niet kan. Je kunt proberen om in een moeilijke situatie eerst te denken en dan pas te doen (praten). Tel bijvoorbeeld eerst tot tien en gebruik die tijd om tot een doordacht antwoord te komen. Je kan jezelf best verdedigen zonder te schelden of agressief te worden. Dat heeft daarnaast ook meer effect dan te schelden, want op schelden reageren mensen des te sneller en heftiger. Als je het zelf niet onder controle krijgt, dan zou ik eens gaan praten met een 'coach' die kundig is op het gebied van communicatie. Hij of zij kan jou leren hoe je situaties moet aanpakken en hoe je jezelf op een nette manier kan verdedigen met woorden.

In mijn oren klinkt het wel alsof er iets in gang is gezet waardoor je zo reageer op andere mensen, hoewel dat eerder vreemd voor je was. Misschien heb je last van stress of een bepaalde gespannenheid waardoor dit gebeurd? Als je vind dat er niet meer over je heen mag worden gelopen, klinkt het alsof er al allerlei situaties in het verleden zijn geweest waarin dit wel is gebeurd. Misschien is verbaal agressief worden niet helemaal de manier. Mijn advies is om langs de huisarts te gaan en een doorverwijzing voor een eerstelijnspsycholoog te vragen. Die kan je verder helpen en eventuele therapieën voorschrijven.

Het kan zijn, dat je ver in de puberteit of misschien wel in de adolescentie bent en nog steeds niet goed raad weet met je gevoelens. De weerzin die daardoor ontstaat kan zomaar sterk oplopen en zich uiten op een wijze waar je van schrikt. Als je dat bij je zelf herkent, zal het wel weer goed komen. Heb je er echter een (groot)probleem mee dan zou ik eerst met je ouders gaan praten. Of een oudere broer of zus. Pas daarna zou ik eventueel met de huisarts praten. Je hoeft echt niet je hoofd gelijk in de strop te steken. Er is redding. Respect is het woord.

'Moeten hulp zoeken' is veel gezegd maar je kan wel advies vragen aan je ouders, je vrienden, je leerkrachten of vrienden. Iedereen komt in diens leven immers wel eens op een moment dat er teveel tegelijk op je afkomt en dan kan het vaak al voldoende zijn dat je eens verbaal stoom kan aflaten over jouw eigen beperkingen van dat moment. Leg nooit de schuld bij de ander want dan wakker je dit soort ongewenst gedrag in de toekomst enkel maar aan. Je hoeft ook geen schuld bij jezelf te leggen doch wel de moeite doen om jezelf en jouw limieten beter te leren inschatten. Ga gewoon bij jezelf kijken en vraag je eens af wat er van jouw kant uit allemaal voorafgegaan is aan dit voorval. Als je dat op een eerlijke en oprechte wijze doet dan kom je ongetwijfeld tot de conclusie dat je die dag (of ook reeds vele dagen voordien) te lang de limieten van jouw comfortzone hebt genegeerd en dan komt het vroeg of laat altijd tot een conflict met iets of iemand. Jij en niemand anders dient voor jezelf te leren inschatten wat je écht aankan zonder jezelf te forceren. Jij en niemand anders zal jezelf door en door moeten leren kennen door af en toe eens te botsen. Jij en niemand anders is in staat om aan anderen duidelijk te maken waar jouw limieten liggen en vaak is het nodig om dit reeds aan te geven voor het daadwerkelijk tot een conflict komt. Punt is dus dat je niemand de schuld geeft en dat je gewoon de verantwoordelijkheid voor het écht leren kennen van jezelf ook daadwerkelijk opneemt. Leef bewuster en leef trager dan bouw je een natuurlijke bufferzone rond je heen en dan raak je automatisch minder snel geïrriteerd. Maak er eens een maandje een sport van om bewust als Glimlachende toeschouwer door het leven te gaan. Door Bewust Glimlachend te observeren leer je spelenderwijs heel veel van jezelf. Je ziet anderen zaken doen die je voordien niet opmerkte en uit alles wat je opmerkt kan je dan voor jezelf uitmaken of je er ook zo bij wil lopen of niet. Neem je voortaan voor om anderen te benaderen zoals je zelf wenst benaderd te worden. Ongeacht wat anderen doen. En ja, dit vraagt in bepaalde situaties extra inspanningen maar het loont om toch elke keer de verantwoordelijkheid voor jouw eigen impact op de anderen te nemen. Liefs, Succes en Mega Big Smile van me

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100