We worden steeds meer digitaal, zelfs ook in onze sociale contacten; gevoelens goed overbrengen wordt dus steeds moeilijker,

Een goed gesprek per mail of sms bestaat nu eenmaal niet..toch blijven we daarvoor kiezen.. en lopen daardoor het risico sociaal afgestompt te raken.. waarom doen we dat?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Een gesprek via de mail voer je in je eigen vertrouwde en beschermde omgeving, daar kiezen veel mensen voor. Je kan het zelf stoppen als je dat wil, je kan het afsluiten als je dat wil, je kan net zo lang wachten met een antwoord geven totdat je het zeker weet dat je antwoord goed genoeg is. Je zit dus veilig in je eigen beschermde omgeving, daarom kiezen veel mensen hiervoor. Je ziet het ook met een berichtje sturen met je mobiel, het voelt veiliger dan iemand opbellen, want wie weet wat de ander gaat zeggen!! Komt ook bij dat je niemand aan hoeft te kijken, niemand kan je twijfel zien, je onrust, je verdriet. Je ziet geen lichaams -taal van de ander en de ander niet van jou! Jij zit lekker beschermt thuis, deur op slot en een druk op je muis en je probleem is weg. Wat kan je gebeuren? Maar hoe pretig kan het niet zijn een goed gesprek te houden met de ander, ondertussen de ander aankijkend, zijn vreugde zien, zijn onzekerheid , zijn ontroering, zijn angst en jij bent daar voor ondersteuning, voor hulp, voor advies, of alleen maar om te luisteren! Toch heeft digitaal contact ook zijn voordelen. Je praat makkelijker, zeker als de ander anoniem is. Je kan alle tijd nemen voor een goed antwoord, er eerst over nadenken, overwegen om door te gaan of af te breken. Is zie hier soms vragen langskomen die je zomaar niet even aan je buurman/vrouw zou stellen. Vragen die zo privee zijn en toch ook weer zo anoniem , juist door het digitale contact. Juist dat is een groot voordeel in het goed overbrengen van gevoelens. Er is niemand die je raar aankijkt bij een echt persoonlijke vraag.

Ik geloof niet dat we het risico lopen om sociaal afgestompt te raken. Het zijn alleen maar extra middelen om te communiceren. Sociale contacten doen we op heel veel verschillende manieren op, bijvoorbeeld op het werk of op school of op een sportvereniging en ga zo maar door, om de contacten te onderhouden kun je daarvoor je computer en je telefoon gebruiken om bijvoorbeeld ergens af te spreken. Het uiten van gevoelens staat daar los van, gevoelens moet je leren uiten en dat leer je in je opvoeding.

Ik had laatst onenigheid met een vriendin, ipv uitpraten kreeg ik een mailtje omdat ze dat prettiger vond, we hebben vier dagen heen en weer gemaild maar dat lostte niets op Heb aangegeven dat samen een 'bakkie' doen wellicht beter was, maar dat wil ze niet. Omdat ze haar gevoelens beter kan uiten via schrijven was het antwoord. Ik kon haar niet overtuigen van het nut van een gesprek. In dit geval was het dus het onvermogen om een moeilijk /goed gesprek te voeren de reden om het zo te willen doen. Of het niet goed onder woorden kunnen brengen van gevoelens.

Dat bepaal je natuurlijk zelf. Als je besluit om zelfs je persoonlijke zaken digitaal te bespreken is het lastig om inderdaad over je gevoelens te praten. Maar je kan sms, msn, hyves etc. ook gebruiken voor koetjes en kalfjes, maar voor belangrijke zaken gewoon met die persoon te af te spreken. Ik heb zelf geen hyves en zit ook niet op msn omdat het mijn ding niet is. Andere vinden het misschien makkelijker om de digitale kanalen te gebruiken, misschien uit tijd gebrek. Ik denk dat de meeste er overigens wel verantwoordelijk mee omgaan.

Er zijn voor- en nadelen aan het digitaliseren. Als je in de gelegenheid bent je gesprekspartner in levende lijve te ontmoeten voor een goed gesprek, heeft dat het voordeel dat je ook de onuitgesproken lichaamstaal kunt zien. Dat is een verrijking van het gesprek en helpt soms om een misverstand te voorkomen. Wanneer je, zoals ik, uit een gezin komt waarvan meerdere kinderen in vroeger tijd zijn geëmigreerd, ben je dolgelukkig met de digitalisering. In plaats van snailmail, tien dagen heen en wachten op een antwoord, weer tien dagen, kan je nu direct gevoelens en nieuws delen. Je kunt elkaar zelfs zien. Onze sociale contacten zijn dus eindelijk weer echte contacten. Wat we van elkaar vervreemd waren is in korte tijd weer bijgespijkerd sinds we allemaal een computer bezitten. Alles wat nieuw is hoeft niet direct een verarming te betekenen. Het ligt er maar aan hoe je de nieuwe media inzet en met wat voor doel. Zonder de digitalisering had je deze vraag ook niet aan zo'n groot publiek kunnen stellen.

Ja dat klopt. De mens individualiseert. Het is makkelijker om je gevoelens digitaal te uitten dan iemand in de ogen te kijken. Ik hoorde laatst een situatie op school dat een meisje haar problemen thuis mailde naar het meisje dat naast haar zat in het computerlokaal. Ze mailden openhartig naar elkaar, maar de ontmoeting was schuchter. Ik begrijp het wel. Toch gaat er wat verloren als we elkaar niet meer in de ogen kijken, aanraken, voelen en zien wat de ander soms onuitgesproken bedoeld. Het is wat kort door de bocht, want het zal niet helemaal zo zijn, maar laten we ervoor waken.

Niet altijd, soms durf je in een mail of sms net even iets directer te zijn dan als iemand tegenover je staat!

De sociale wereld verschraalt over de jaren... Honderd jaar terug was het voornamelijk een boeren gemeenschap, die arm was... Als er geoogst moest worden werd er bij de buurman een paard geleend en aan de andere kant een wagen en iedereen kwam meehelpen en dan ging de straat die ander helpen enz enz... Mensen zijn onafhankelijk van de buren geworden, we hebben niemand meer nodig... Als de ambulance maar binnen de tijd arriveert als er een noodgeval is, dan hebben we niets ter klagen... We ontmoeten een paar collega´s overdag en we verdwijnen in onze virtuele gemeenschappen online... We hebben de ander niet meer nodig... We doen dat omdat de NOODZAAK tot een ander ontmoeten vervallen is in de huidige haast-cultuur... En als er geen noodzaak is, dan laten we dat... Helaas...

:(

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100