Als ik 's morgens wakker word, dan heb ik mijn arm(en) vaak boven mij liggen en dan 'slapen' ze... verder zie uitleg.

Ik kan ze dan niet meer bewegen, kan dat ook kwaad als dat te vaak en te lang gebeurt?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het heet paresthesie. Dit kan het gevolg zijn van allerlei aandoeningen, maar het lijkt mij als leek het meest waarschijnlijk dat het door je slaaphouding komt. Net zoals wanneer je op arm gelegen hebt - het duurt even voor je arm dan 'wakker wordt', meestal met een hoop geprik. Vermoedelijk zijn je zenuwen een beetje verdoofd. Of dat kwaad kan? Vermoedelijk niet, maar als je het zeker wilt weten, is er maar één aangewezen weg: de huisarts. Misschien kun je eens kijken waarom je zo slaapt, en of je armen eventueel anders kunnen liggen als je ze in je slaap zo neerlegt (extra kussen missen, naast je hoofdkussen?).

Ja, het "SLAPEN" van de arm komt voort uit een afknelling van de armzenuwknoop (plexus brachialis) Als dit vaak en lang voortkomt KAN er een verminderde sensibiliteit (gevoel) optreden.

Dat lijkt me niet, of je moet last van je schouders hebben. Hoe langer je in die houding hebt gelegen, hoe langer het duurt voordat het weer herstelt. Maar ja, een slaaphouding is lastig te veranderen. Ik denk dat we er allemaal zo nu en dan last van hebben.

Als het te lang duurt gaat het pijn doen, en dan word je wel wakker.

Het ligt er en beetje aan of er een aanleiding voor is, en het is zeker niet iets dat je mag negeren. Al kan het ook niet meteen kwaad, althans, het slapen zelf niet. Wakker worden met 'dikke', slapende handen en vingers betekent dat er in de loop van de nacht een zenuw is afgekneld, en meestal is dat het gevolg van overbelasting overdag. Het is verwant aan RSI en dergelijke. Zelf had ik het heel erg in mijn rechterarm na het postbezorgen. Op een gegeven moment werd het zo erg, dat ik zelfs van alles uit mijn handen liet vallen, en mijn arm zelfs helemaal niet meer mocht belasten. Stoppen met werken dus, maar ook met handwerken en ik moest links leren muizen (wat niet zo heel moeilijk is voor een linkshandige trouwens ;-) . Het bleek het cortoclaviaal (of claviocortaal, prik me daar niet op vast) compressiesyndroom te heten, waarbij een zenuw die door het gat in het sleutelbeen loopt wordt afgekneld. Nu belastte ik mijn armen natuurlijk ook op 1001 manieren, maar het feit dat dat sleutelbeen ooit gebroken en verkort is, was er wel debet aan. Met oefeningen van de fysiotherapeut, veel rust en grenzen bewaken ben ik er redelijk vanaf gekomen, maar ik moet nog altijd blijven oppassen dat ik het niet overalst. OOK met mijn andere arm trouwens; het schijnt toch iets te zijn waar je aanleg voor kunt hebben. Als het dus alleen voorkomt nadat je een dag HEEL veel gedaan hebt, en je neemt daarna weer rust, dan kan het niet zo veel kwaad, maar ga er wel mee naar dedokter, die je kan doorverwijzen naar een fysiotherapeut die je de juiste oefeningen kan leren. (Ik gebruik ze nog steeds regelmatig). Als het elke dag is, moet je dat zeker doen, want op de lange duur kun je definitieve schade oplopen en krachtverlies krijgen in je handen/armen. Toegevoegd na 57 seconden: Bij MIJ was het CCCS, maar het kan op vele andere plekken in de arm/schouder/elleboog/pols/vingers voorkomen (alle gewrichten eigenlijk), en dan heeft het steeds een andere naam. Maar de klachten komen goeddeels op het zelfde neer.

Zover ik weet, gebeurt er dan niets. Ik heb het echt al jaren en je wordt vanzelf optijd wakker zodat je weer anders kan gaan liggen. Het is wel erg irritant.

ik heb er zelf ook wel is last van, naar mijn idee kan het geen kwaad. zelf als ik wakker word moet ik met mijn andere arm de slapende arm over mezelf heen trekken om hem dus weer "wakker" te maken.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100