waarom is puber zijn zo lastig?

ik voel me vaak anders, dan weer boos en dan weer down of juist vrolijk. ook durf ik de belangrijke dingen niet te vragen aan mijn ouders

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het is inderdaad een lastige tijd en iedereen krijgt ermee te maken...bij de een is het echter lastiger dan bij de ander, je kunt er echter niets aan doen...je verandert van kind naar volwassene en dit heeft gewoon impact! Er verandert heel veel...het lichaam verandert maar vooral de hersenen ontwikkelen zich en daarin spelen zich juist de emoties af. Volgens mij is dit de boosdoener van die roller coaster van gevoelens die je zo veranderlijk maken. Zo voel je je heerlijk...zo slaat het om in diepe treurnis of oplaaiende woede. De hersenen beginnen zich al vroeg emotiegebieden aan te leggen, maar worden tijdens de kindertijd nog door een systeem geremd. Dit systeem is bij jonge pubers nog niet klaar en zo worden deze emotiegebieden onder controle gehouden. Het emotionele deel in de hersenen is gevoelig voor de positieve gevolgen van gedrag..het controlerende deel in de hersenen is gevoelig voor de negatieve gevolgen. Daarom ben je als jonge puber gevoeliger voor beloning dan voor straf. Je durft dan ook meestal niet teveel tegen je ouders in te gaan. De hersenen ontwikkelen zich echter niet gelijkmatig, maar van achteren naar voren. Juist voorin liggen de gebieden geregeld die zorgen voor 'consequenties voor beslissingen overzien', 'weloverwogen keuzes maken', 'goed plannen/organiseren', 'het abstracte denken' en het 'bepalen van jouw prioriteiten'. Hierdoor kan het lijken dat je af en toe jouw 'gezonde verstand' kwijt lijkt te zijn. Je hebt je ouders weer nodig om je aan het huiswerk te herinneren, om je kamer eens op te ruimen enz....Je hersenen willen echter langzaamaan zelf gaan doen en bepalen en dat botst uiteraard met jouw ouders. De hersenen staan daar nog niet erg voor open ;-) Als puber is het nog lastig om sociale tekens van anderen te beoordelen, daarom voel je je al snel aangevallen. Ook heb je overdag veel dingen die je bezig houden en hoewel je meestal verschillende dingen tegelijk doet ( PC met radio aan, appende mobiel beantwoorden/lezen + daarbij wellicht leerboeken inkijken, kan je slecht tot reflectie komen, je bent continu je aandacht aan het verdelen. Creatief denken en weloverwogen beslissingen nemen is dan lastig. Je hebt dus wel sturing nodig van je ouders maar eigenlijk wil je dat niet. Daarbij razen de hormonen ook nog door je lijf en die hebben ook grote impact in het lichaam én je hersenen. Accepteer het zolang het duurt...het is normaal en het gaat écht over als jouw brein volgroeid is.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100