Waarom horen sommige mensen je niet als ze zelf spreken?

Soms kom je iemand tegen en je raakt in gesprek. Als het gesprek wat langer duurt en je wilt zitten, kun je zeggen: "Zullen we even een bakkie doen in dat cafétje?". Dat kun je ook zeggen als de ander nog aan het woord is - de ander hoort dat wel, en zal reageren.

Bij sommige mensen werkt dat niet. Als die aan het woord zijn, horen ze niets meer.

Dat geldt zelfs voor waarschuwingen. Als zo iemand aan het praten is, en je zegt: "Pas op voor die fietsers!", dringt er niets door. De meeste andere mensen reageren wél op zo'n waarschuwing.

Waarom horen sommige mensen niets meer als ze zelf aan het praten zijn?

Klopt het dat dit verschijnsel voornamelijk optreedt bij oudere mensen, ook als ze nog goed kunnen horen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ieder mens kan een aantal handelingen tegelijk doen. Vooral vrouwen zijn daar heel goed in. Praten is er een van, indien de ander voldoende prikkels uitzend om antwoord te geven, zal dat antwoord geven steeds sterker worden. Gaat deze wisselwerking voldoende sterk door, dan wordt het antwoord geven uiteindelijk zo belangrijk, dat het andere zaken gaat verdringen, een afslag gemist, verkeersborden niet gezien en een vraag van de ander niet gehoord, niet eens een beetje, gewoon helemaal niets! Sommige mensen gaan tijdens een discussie, dagdromen, ze staren maar wat in de lucht, zijn met hun gedachte ergens bij een gebeurtenis ergens in het verleden en horen echt niets meer van de ander. Oudere mensen hebben juist doordat ze ouder zijn, meer meegemaakt in het leven, dus ook meer herinneringen, ook kunnen ze wat minder dingen tegelijk doen, het is eigenlijk als een harde schijf die vol raakt, het gaat steeds langer duren om iets te verwerken, dus het heeft zeker wel wat met leeftijd te maken. Toen ik nog een tiener was, zei mijn moeder regelmatig dat ik zat te dromen en haar niet hoorde, waarschijnlijk zat ik toen al na te denken over van alles. de verstrooide professor zei ze dan altijd. Het heeft dus niet altijd met de leeftijd te maken.

Horen zich zelf graag praten en zijn daardoor niet meer in staat om de geluiden van derden tot zich door te laten dringen.

Sommige mensen vinden dat ze al genoeg opinies van anderen gehoord hebben en bij enkelen treedt dat al heel vroeg op.

Dit heeft te maken met focus en concentratie. Ik heb er zelf ook wel eens last van (en ik schaar mezelf nog niet onder de oudere mensen) Maar dat antwoord waar je mee bezig bent en het gesprek met die ander houdt je zo bezig dat je bang bent de draad kwijt te raken en je daardoor onbewust afsluit voor niet relevante informatie/geluiden. Je kunt het dus ook positief zien, namelijk dat diegene jou de volle aandacht wil geven met het antwoord. En dat heeft niets te maken met je belangrijk willen voelen, want het gaat automatisch.

Het valt me ook op dat het vooral zo is in gesprekken met oudere mensen. Mijn gevoel is dat dat komt door concentratie..

Sommige mensen komen in een flow terecht. Daarbij wordt alles om hun heen heel klein, maar zij hebben een natuurlijke focus waarbij ze zonder moeite kunnen doen waar ze mee bezig zijn. In jouw geval dus praten. Een basketballer komt ook wel eens in een flow. Daarbij zal hij zonder moeite alles perfect kunnen uitvoeren. Dit kan hij eindeloos lang volhouden (zolang hij het niet probeert). Vooral bij sport wordt dit vaak overduidelijk ervaren. Daarbij verdwijnt de hele wereld en ben jij en die sport alleen. Je bent 1. Je voelt je dan vaak heel euforisch. Je huid voelt van binnen heel zacht alsof het bijna niet meer bestaat. Baby zacht. Als je heel goed voelt, dan voel je je huid stralen en gloeien. Elke stukje huid. Dit is dan de 'energie' die vrij stroomt.

Er is een verschil tussen horen en luisteren. Sommige mensen zijn zo druk in gesprek dat ze iets horen maar niet luisteren. Ze lijken nog in gedachten met hun eigen onderwerp en ratelen maar door. Als jij aan het woord bent zijn ze al weer bezig met het onderwerp over zich zelf of over een onderwerp. Ze wachten wanneer ze ook weer kunnen praten. Maar luisteren is er niet bij,breek me de bek niet open ,dat maak ik zo vaak mee. Ik vraag dan altijd even ,hoor je mij wel ? Sommige schrikken ervan. Dan lijken ze plotseling wel te luisteren wat je eigenlijk zegt.:)

Dit antwoord heeft er denk ik niet helemaal mee te maken, maar ik herken het wel. Ik heb zelf ADD, da's het onbekende broertje van ADHD. Een aandachtsstoornis, wat betekent dat jij best iets tegen me kunt vertellen, maar als ik het niet interessant vind, dan ben ik in gedachten helemaal weg en hoor ik niet meer wat je zegt. Ook als ik iets vertel, dan ga ik daar zo in op dat ik andere zaken (zoals bv. lichaamstaal) niet meer herken. O, en het hebben van ADD is geen echte handicap voor me hoor, ik heb er wat medicijnen voor en ik functioneer weer als een tierelier. Heb ik die niet, dan ga ik zitten dagdromen, uitstellen, planningen in de war laten lopen, etc. Meer mensen dan gedacht hebben ADD (ik ben er zelf ook pas achter gekomen na mijn 40e), dus wellicht spreek jij veel ADD'ers? Zou maar zo kunnen....:-)

Mensen worden zo vaak gewaarschuwd dat ze waarschuwings-proof zijn en hoe ouder des te groter die kans... Mensen hebben een zeer kleine mogelijkheid tot luisteren, ze weten alles al en hebben geen advies nodig, zeker niet ongevraagd...

als je denkt dat de ander je niets wijzer kan maken, heb ikzelf soms dan praat ik erover heen; niet netjes weet ik

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100