dwanggedachtens automutilatie

Annoniem,

Hoe staat je leven er voor als je last hebt van dwanggedachten /dwangmatige automutilatie? de grondgedachtens gaan trouwens ook over de meest gruwelijkste dingen (die ik dan soms ook doe) ik zie het zelf niet meer zitten, zit al op een geslapen afdeling, maar alles gaat hier zo langzaam, werk graag jullie mening weten, slik al erg veel meds. Larozepam, risperdal etc etc. ik weet dat ik hier artsen om mee heen heb, maar werk grraaag jullie visie horen

B.v.d.

Toegevoegd na 27 minuten:
Probeer zoveel info te krijgen, wil weten wat er aan de hand is met mij

Toegevoegd na 31 minuten:
Probeer zoveel info te krijgen, wil weten wat er aan de hand is met mij

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Dit probleem ligt erg ingewikkeld... Waarschijnlijk ben je overgevoelig en reageer je je hartzeer (waar je je misschien niet eens van bewust bent) af op je lichaam. Wat mij geholpen heeft is sporten: zo maak je je hoofd even "leeg" en spierpijn is ook pijn, maar dan geen negatieve en je houd er geen schuldgevoel aan over. Ik ben begonnen met fietsen: je komt nog eens ergens, voelt lekker de wind door je haren (even "doorwaaien" noem ik dat) en kunt je nare gevoelens letterlijk "wegtrappen".

Het is natuurlijk erg verwarrend om buiten je behandeling om op het publieke internet om hulp te vragen. Wij zij geen professionals en kundig genoeg om dit zware fenomeen op te lossen. Dat gezegd hebbende denk ik dat jezelf bewust pijn doen een afleiding is van je diepe innerlijke pijn. Door jezelf pijn te doen zorg je ervoor dat je innerlijke pijn minder groot wordt. Maar het is en blijft je grootste pijn, die je maar niet wil voelen. De oorsprong van die pijn ligt in je verleden en situaties. Iets waarvan je die niet durft te doorstaan. Zo groot zijn ze voor je. Zoveel pijn doen ze je. Zoveel verdriet geeft het je. Zo boos ben je er om. Al die emoties kan je maar niet verwerken. Heb je niet kunnen of mogen verwerken. Laat je behandelen. Het gaat langzaam, maar precies de snelheid die jij aankan en aandurft. Stapje voor stapje maak je vorderingen. Aanvaart je verleden en besef dat je toekomst in jou handen ligt. Het leven wat voor je ligt is VOOR JOU.

De pijn die je jezelf doet leidt af van de innerlijke pijn die er ergens is, misschien zie je die niet eens, zou goed kunnen dat het heel ver weg verstopt is. Maak gebruik van alle hulp die je kunt krijgen en heb geduld, heel veel sterkte!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100