Heb jij een levenspad, en hoe doe je dat?

het pad van leven, weten wat je wil en hoe ga je daar mee om?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

mijn levenspad lijk ik pas te kunnen zien als ik me omdraai en terug kijk op de weg die ik heb afgelegd... vooruit kijkend zie ik een landschap waar alles mogelijk is... geen pad te zien, of alles is pad... pas als ik mijn voet een stap naar voor heb neergezet weet ik dat daar dus het pad ligt dat ik volg... going with the flow, noemen ze dat ook wel... De figuur op deze kaart is volkomen ontspannen en op zijn gemak in het water. Hij laat zich willoos meevoeren. Hij beheerst de kunst van passief en ontvankelijk zijn zonder mat of slaperig te worden. Hij stelt zich gewoon open voor de stromingen van het leven, zonder ooit te denken of te zeggen: 'Dat bevalt me niet', of 'Ik wil liever de andere kant op.' Ieder moment van het leven hebben we de keus het levenswater in te gaan en ons te laten drijven, of te proberen tegen de stroom in te zwemmen. Als je deze kaart trekt is dat een aanwijzing dat je je nu kunt laten drijven, in het vertrouwen dat het leven je in je ontspannen toestand zal steunen en je precies daarheen zal voeren waar het je hebben wil. Laat dit gevoel van vertrouwen en ontspanning steeds verder groeien; alles gebeurt precies zoals het moet.

Bronnen:
http://www.xs4all.nl/~p3809/osho_/59.htm

Ik volg mijn levenspad met mijn eigen ingebouwde TomTom als navigatie. Afslagje hier, bochtje daar en soms in de achteruit om te kijken welke afslag ik heb gemist. De ene keer met flinke snelheid en de andere keer rustig toeren zonder haast, met af en toe bijtanken want ik rijd best zuinig. Er stappen regelmatig mensen in, maar ik zet ze er ook weleens uit. "A bend in the road is not the end of the road. Only if you fail to make the turn"

Ik hanteer een paar basisprincipes bij het maken van keuzes. Je weet dan nooit waar je uitkomt, dus dat is wel avontuurlijk en je kan altijd met een goed gevoel terugkijken.

Het levenspad brengt mij tot in het nu... en daar doe ik niets voor... Ik ben degene die het toestaat te voelen... En het te laten, om juist niets mee te doen... Er iets mee doen is lijden, want alle voorkeur of afkeur is lijden...

Als kleuter heb je nog geen levenspad. Als tiener proberen je ouders nog een richting te geven waar je levenspad zou moeten zijn. Resulteert vaak in een verkeerde schoolkeuze, het levenspad is even zoek, verkeerde afslag en zo. Zo rond de twintig wordt het menis! Na je zoveelste verkeerde baantje en wanhopige ouders rol je zo maar een geweldige baan binnen. Je gaat bij leren, maakt promotie en ineens is er je levenspad, goed overzichtelijk, lekker breed en alleen maar rechtdoor! Rond de 40 jaar raak je plotseling van het pad af, je zag het niet eens aankomen, kompleet met een burn-out en met nog wat meer pech loopt ook je relatie schipbreuk. Je bent helemaal de weg kwijt, zie nog amper je kinderen en bent te oud bij het soliciteren. Weg levenspad!! Belangrijke les: je levenspad vindt je alleen maar op je gevoel en laat zich niet afdwingen. Wel heel belangrijk zijn je doelen in je leven, ga er voor en dan rol je zelf wel je levenspad op. Dit verhaal is niet autobiografisch. gelukkig.

Mijn levensverwachting was: trouwen, kids, oma en doodgaan Toen ik eenmaal getrouwd was werd het er niet beter op. Gelukkig kwam ik bij zinnen en heb ik de boel flink op zn kop gezet. Sindsdien is mijn levenspad al zo vaak gewijzigd, dat ik me daar maar niet druk over maak. En dat bevalt me stukken beter ;) Ik ben nu bezig met de dingen die we leuk vinden. Eigen bedrijfje opzetten. Onderwijl stel kids (her)opvoeden, tijd te kort komen. Van mijn vriend genieten.

mijn levenspad is vooral intuitief... en dat geeft nog wel eens hilarische siutaties :-)) en een hoop zooi, maar ook een hele berg mooie momenten. zo ben ik gewoon. Genieten van de regenboog, schelden op het onweer, en lekker rusten in de zon ;-)

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100