Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Wat kan ik doen tegen deze dwanggedachtens?

Ik ben een jongen met sociale angst en dwang gedachtens die ik heb. Voor de angst ben ik in behandeling, maar de dwang gedachtens stoppen er niet mee. Sinds ik mezelf ken heb ik eigenlijk een vreemd iets ontwikkeld wat door mijn ervaringen van het verleden nog erger is geworden. Dat is: Ik vind het leuk en geil om te zien hoe een man zich dominant laat zien. En dat kan dus door het vernederen van iemand anders of waar ik laatste maanden mee hang is een vriend van mij die bijvoorbeeld afval platstampt voor het weggooien. Het is geen kick meer, maar meer het moeten zien van die afval wat plat en kapot gaat onder zijn voeten en angst wat erbij komt als hij geen filmpje maakt of aangeeft dat hij al iets weg heeft gegooid en ik dus te laat was voor het vragen van een filmpje. Dit belemmert mij de laatste jaren samen met de sociale angst zo erg, dat ik helemaal geen sociaal contacten meer heb op 2 vrienden na. Waarvan ik bij 1 alweer ruzie heb over de filmpjes.

Ik ben met dit klacht langs geweest bij de psychiater, psycholoog. Het enige wat ze zeggen is: Praat erover en leer ermee omgaan.

Buiten het sociale angst heb ik dus ook nog die dwanggedachtes en daaruit ontstane depressie.

- Afleiding zoeken
- Andere gezonde prikkel voor vinden
- Gevoel onderdrukken
- Gevoelens toch niet onderdrukken maar beleven

Heeft iemand tips/advies over wat ik met die dwang gedachtens moet doen? Ik heb echt het gevoel dat niemand mij begrijpt of uberhaupt snapt wat ik bedoel.

Weet jij het antwoord?

/2500

Als je al bij een psychiater en een psycholoog bent geweest kan het toch zinvol zijn weer eens met je huisarts te praten. Ook bij behandeling door psychische zorgers is het belangrijk, dat je een bepaalde klik hebt met die mensen. Misschien, dat je huisarts nog wat meer psychische hulpverleners kent.

Ik ben geen psycholoog of psychiater, maar vanuit mijn boeren verstand denk ik dat je het beste kunt beginnen met het proberen te aanvaarden, dat de gedachten er zijn en dat er meer mensen zijn die gelijksoortige problemen hebben, maar er vaak niet over durven te praten. Met het accepteren van de situatie ben je al een stap verder. Er mee vechten maakt de problemen alleen maar groter. Het is al heel veel dat besef ik , maar elke verandering begint met de acceptatie van de huidige situatie. Dat is een stap in de goede richting. Zodra je dat aanvaard hebt kun je er met mensen over praten die je vertrouwt en zo nodig met een huisarts of psycholoog.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100