Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Wat te doen met extreem heftige emoties?

Ik ben best eenzaam. En reageer heftig op afwijzing van andere. Laatst ben ik erachter gekomen dat een vriend die mij steunde de laatste tijd niet de persoon was die hij was. Zijn hele leven bleek een leugen. Hij schijnt dit te doen puur omdat ik hem financieel help. Ik ben hier al 2 dagen sinds ik het ontdekt heb behoorlijk kapot van. Ik heb verlatingsangst en blijf dus echt klampen aan mensen. Ook bij deze vriend, hij heeft mij door de moeilijke periode geholpen toen mijn opa overleed paar maanden terug. Hij heeft mij letterlijk van het spoor afgehaald. En nu schijnt hijzelf een en al leugen te zijn. Ik drink al dagelijks 1-2 flessen wijn soms met Diazepam zodat ik out ga en ik even "dood" ben. Heb bij het GGZ een behandelaar, maar daar komt ook niks zinnigs uit.

Wat moet ik toch in godsnaam hiermee omgaan. Er zijn meer mensen die dit hebben, hoe overleven hun het nou? Ik begin tegenwoordig met een glaasje wijn, ik ga naar bed met een glaasje wijn en wordt snachts wakker om nog even een paar glazen te drinken. Dit is toch niet normaal?

Weet jij het antwoord?

/2500

Eric, ik heb speciaal een account aangemaakt om jou met een antwoord te kunnen voorzien: Krachttraining. Je bent emotioneel instabiel, onzeker en hebt moeite met de omgang met mensen (zo interpreteer ik je post even). Fitness, waarbij krachttraining specifiek, zorgt ervoor dat je testosteron aanmaakt. Dat is een heftig stofje ;-). Daarnaast brengt sporten je ook onder de mensen en derhalve zul je je meer op je gemak voelen. Ga niet bij een keten of franchise sporten; loop binnen bij een lokale gym en stel jezelf eens voor aan de eigenaar. Ik ken maatschappelijk werkers die deze methode voor al hun cliënten gebruiken, ik zie ze dan ook geregeld in de gym. Hun levens zijn zoveel veranderd in positieve zin, dat ik dit met jou MOEST delen. Succes kerel, keep your head up! PS: Ik weet niet of je op dit forum ook PM's kunt versturen en of ik daar dan een melding van ontvang, maar feel free to do so.

Jouw problemen zijn inmiddels dermate ernstig, en voor jouzelf niet aanpakbaar, dat zwaardere maatregelen mij noodzakelijk lijken. Een vriendin heeft veel gehad aan opname in een inrichting. Klinkt heel zwaar en dat is het ook. Maar ze heeft ervoor gekozen na haar tweede zelfmoordpoging en een groeiende kluwen aan psychische problemen. Ze is eerst volledig intern gegaan, daarna is ze teruggegaan naar vier dagen per week intern in de inrichting en de overige dagen thuis. Inmiddels is ze weer thuis, maar gaat ze vier keer per week naar een therapiesessie in die inrichting. Ik raad je aan deze optie te bespreken met je behandelaar. Of, aangezien je niet bepaald een goed contact schijnt te hebben met die behandelaar, met je huisarts. Maak het bespreekbaar. Heb je daar moeite mee, druk dan deze vraag af en neem die mee naar je huisarts (of naar je behandelaar).  

Een antwoord mogelijk. Je bent het beste af door een behandeling te ondergaan, waar je ook achter staat. Zodra dat niet het geval is, heeft het geen enkele zin en zal je of niet eens beginnen of heel snel weer afhaken. Jij zelf moet het nut inzien van een behandeling. Tot die tijd kun je aan de hele wereld vragen stellen en op fora of kennissites langs komen met al je vragen, prima, maar het werkt pas als JIJ je LAAT HELPEN en er achter staat. Dat is je doel, DOE dat dan ook. want zoals je nu zegt thuis te zitten met drank en pillen ... NIET GOED en hoe langer je door gaat hoe meer schade je aanricht, met zowel de pillen als de drank maar ook in je hoofd het is allemaal zo negatief en blijft ook negatief en verdovend, het helpt niet het werkt alleen maar verdovend... niet vooruit. Je moet leren inzien dat je nieuwe hulp nodig hebt een andere behandelaar een andere techniek, deze werkte niet en thuis zitten te simmen of te gamen dat helpt niet. Trek naar buiten de frisse lucht in, misschien ben je een einzelgänger in bepaalde mate en geniet je daarvan of zoek anders een clubje en ga sporten wat behalve frissere lucht ook een bepaalde mate van gezelschap oplevert. [Je vast klampen aan (nieuwe) contacten helpt niet maar stoot af, al zijn er wel mensen die je zullen helpen, het bevordert vriendschap niet] Wanneer je iemand treft waarmee het niet klikt , kan , dan moet je dus naar een andere behandelaar toe. @Eric1993 ik wens je alle goeds, als 1993 je geboortejaar is dan ben je nog jong genoeg om na een paar verloren jaren er iets van te maken, maar dan moet je er wel iets aan doen! Doe het , doe het voor jezelf!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100