Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Hoe komt het dat mensen altijd zeggen tegen je, hoe hard ze werken, hoe veel ze doen, hoe weinig rust dat ze hebben en hoe moeilijk alles is ?

Ik en mijn man, wij werken en hebben in bijberoep een eigen zaak. We werken dus alle dagen. Mijn man en ik staan dan ook op om half 5 of half 6. In het weekend werken we ook en s'avonds ook soms. (zondag soms)
Maar in feite zeggen we dat nooit, mensen merken het wel.

Maar hoe vaak krijg ik van iemand te horen, ik ben al van 7 uur wakker , se, of , wij doen niks anders dan werken.
Ik heb geen vrije tijd.!
Ik weet niet goed hoe ik ermee moet omgaan, omdat ik vaak denk, we werken ook hard, maar we hebben toch ook wel vrije tijd?
Wat moet men tegen die mensen zeggen, ocharme toch, moet je zo hard werken, of amai, heb je zolang gestreken?
Ik vind van mezelf dat we veel doen, maar heb geen zin om dat altijd te zeggen, want ik denk dat er mensen zijn die het nog moeilijker hebben qua werk, in andere landen, en in feite ben ik heel gelukkig zo.

Toegevoegd na 3 uur:
wauw , bedankt voor de antwoorden, ze zijn zeer nuttig. Ik hoor vaak een laag zelfbeeld, en ik denk dat dit wel kan kloppen.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Veel mensen vinden zichzelf interessanter overkomen als ze vertellen hoe druk ze het hebben en helemaal om er een agenda bij te pakken om een afspraak te maken wanneer je op visite mag komen. Natuurlijk zal je horen dat ze weinig tijd hebben en bijna ieder weekend volgeboekt zijn. Ik vraag me ook vaak af hoe het komt, ikzelf werk gewoon normale dagen bij mijn baas en heb de hele avond voor mezelf, heerlijk eten en daarna opruimen en lekker in de tuin aan het werk of een keer lekker vroeg naar mijn bed of lekker filmpje kijken. Ik ben reuze blij dat ik tijd voor mezelf heb. Maar de mensen waar jij het over hebt zijn in feite heel onzeker over zichzelf en zoeken op deze manier via anderen een bevestiging dat ze harde werkers zijn en respect verdienen, ze weten namelijk van zichzelf niet of ze wel zo hard werken als ze doen overkomen. Eigenlijk best triest dat je op moet scheppen bij anderen om respect te vragen en je beter moet voordoen dan je bent......zorg zelf dat je niet op deze mensen gaat lijken iig. P.S. Ik ben blij dat ik het niet zo druk heb als jij maar hoop dat je ook nog tijd kan vrijmaken om eens lekker iets voor jezelf te doen.

in feite is het zo dat mensen verschillend zijn , en de 1 klaagt meer dan ander , of de 1 kan meer hebben dan de ander laat ik het even zo zeggen mensen willen mischien ook wel zielig gevonden worden , of ze willen opscheppen .

Zodra mensen het gevoel krijgen dat zij leven om te werken, i.p.v. dat zij werken om te leven, vervallen zij vrij gemakkelijk in zelfbeklag. Echter, wanneer dit zelfde werk door omstandigheden van buitenaf weg zou vallen wordt hen beklag nog vele malen groter! Eigenlijk lijdt men dan aan algehele ontevredenheid....

Mensen hebben graag van zichzelf het idee dat ze belangrijk of onmisbaar zijn, dat sterkt hun gevoel van eigenwaarde en zo zie je mensen die helemaal niet zoveel doen juist altijd willen bevestigen dat ze toch wat doen. Mensen die hard werken nemen daar de tijd niet voor om er over te leuteren wat ze allemaal niet doen.

Als je (veel) werk moet doen dat je eigenlijk niet leuk vindt, voelt het anders dan wanneer je geniet van je werk. Iemand die graag tuiniert, klaagt niet over het werk als hij de tuin opgeknapt heeft, iemand die het haat wel. En sommige mensen zijn gewoon zeurpieten die graag klagen of zich belangrijk maken.

Dat zie ik als krijsen om erkenning van zichzelf...... en dat komt voort uit een laag innerlijk zelfbeeld. Als je medelijden van een ander nodig hebt om jezelf beter (belangrijk) te voelen, dan is je gevoel van eigenwaarde zeer laag. Klinkt misschien heel hard, maar dat is wel mijn idee.

Hierbij speelt ook een rol dat mensen erkenning willen en misschien zelfs geprezen willen worden.

Ach sommige mensen staan nu eenmaal graag in de belangstelling met hun werk. Hun gsm staat nooit stil, ze moeten rennen van hier naar ginder. Het is net of iedereen heeft hen tegelijk nodig. En dat willen ze dan ook geweten hebben. Als je vraagt hoe het met hen gaat is het antwoord vaak:" Druk, druk, he!" Terwijl ik dan eigenlijk vraag hoe het met hén gaat, niet met hun werk. Ik kan me voorstellen dat je als zelfstandige heel veel uren klopt, en weinig vrije tijd hebt. En dat het dan moeilijk is om het geklaag van anderen te aanhoren. Ik weet niet of het in Nederland ook gebruikt wordt, maar in België zegt men: "Klagers geen nood". Dat gebruik ik vaak als ik vermoed dat het gezeur van mensen niet terecht is. Want ik heb al ondervonden dat mensen die écht een moeilijk leven hebben, daar doorgaans niet veel over zeggen. Het is fijn voor je dat je gelukkig bent met je werk. Reageer maar zo weinig mogelijk op de klagers en denk er het jouwe van :)

Ik kan alleen voor mezelf spreken. Ik heb soms 's nachts gewerkt en ben dan overdag nog moe. Als iemand dan (bijvoorbeeld) zou zeggen: ik heb eigenlijk nog boodschappen nodig, dan zou ik kunnen vertellen dat ik 's nachts gewerkt heb. Daarom wil ik tussen neus en lippen door zeggen: ik heb niet de energie om die boodschappen voor jou te doen. Dus bij mijzelf is het een excuus, zo van: ik weet niet of je wilt dat ik iets voor je doe, maar ik heb geen tijd/energie... Het zou kunnen dat mensen zich gedwongen voelen zich te verontschuldigen terwijl jij helemaal niet bedoelt dat ze iets voor jou moeten doen. Ik weet van mezelf dat ik me gauw aangesproken voel, en misschien zijn er meer mensen zo. Dat hoeft niet aan jou te liggen. Dus als iemand zoiets zegt, kan je kijken of er taken te verdelen waren, of dat iemand zich aangesproken zou kunnen voelen om iets te moeten doen???

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100