Wat te doen als familie van iemand die iemand net heeft verloren, degene niet wil uitnodigen voor de komende feestdagen?

Maar wel gezellig met andere familieleden de feestdagen vieren. Ze willen degene er echt niet bij waardoor die persoon alleen zonder vrienden en familie thuiszit.
Ik vraag dit voor iemand anders.
Het is toch traditie om mensen uit te nodigen met dit soort moeilijke dagen als iemand in de rouw zit en niemand meer heeft?

Toegevoegd na 35 minuten:
Degene is niet welkom bij de vader, moeder is overleden, lievelingstante wil degene niet ontvangen, andere familie heeft degene al zo'n 16 jaar niet gezien.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Zal vast nog een verhaal achter zitten die jou niet duidelijk gemaakt is. Maar als het zo is dat diegene echt alleen wordt geweigerd omdat hij/zij iemand verloren heeft, dan zou ik als familie lid niet bij de rest van de familie gaan zitten,maar bij die persoon die al genoeg kwijt geraakt is. Zo zijn de feestdagen ook bedoeld in mijn optiek. Toegevoegd na 45 minuten: Kleine toevoeging naar aanleiding van jouw toevoeging: Waarom is diegene niet welkom. Waarom al 16 jaar de rest van de familie niet gezien. Was hij/zij bv verslaafd en heeft deze persoon teveel schade aangericht. Ben jij helemaal op de hoogte van die reden of hoor je die alleen uit de mond van degene waar het om gaat. Niemand vertelt zijn eigen aandeel in een ruzie maar alleen de negatieve kant van de ander. Dus dan zou je eigenlijk ook informatie van de andere kant moeten horen voor je echt een oordeel kan vellen. Mocht je dus niet die uitgebreide informatie hebben dan zou ik me er helemaal niet in mengen als ik jou was en alleen vanuit jezelf deze persoon bijstaan door deze aan te horen en kijken wat jij kan bijdragen om het eventueel nog gezellig te maken en je verder onthouden van (ver)oordelen of je te druk maken. Zo maak je het jouw probleem zonder dat je daadwerkelijk weet of de emotie die het bij jou opwekt terecht is en er misschien een heel ander verhaal achter zit. Waar ik wel vanuit ga als je eigen vader je weigert en je al 16 jaar de familie niet gezien hebt. Zelfs de lievelings tante wil deze persoon niet meer ontvangen zeg je. Dan speelt er duidelijk meer.

Als er eerder wel altijd samen de feestdagen zijn gevierd is het wel vreemd. Maar niet voor iedereen zijn deze dagen zo belangrijk. Ik heb er persoonlijk niets op tegen om deze dagen alleen door te brengen, het is de omgeving die dit vreemd en erger nog, zielig vind. We weten natuurlijk niet wat de reden is, praten kan al vaak een hoop duidelijk maken.

Sorry het klinkt hard maar dat elk mens zijn goed recht. Of je er vrienden mee maakt is wat anders maar ik nodig ook uit wie ik graag wil, en alleen maar iemand uitnodigen uit medelijden lijkt mij ook geen optie. Als ik iemand echt graag mag en die zit in zo een situatie zou ik hem denk ik wel uitnodigen, maar alleen maar omdat het familie is... nee dan denk ik het niet

Het zou natuurlijk kunnen, dat degene die in de rouw is, zélf heeft aangegeven, dat hij/zij de komende feestdagen nog niet in de stemming zal zijn, en er de voorkeur aangeeft, dan alleen te zijn. Je schrijft niet, in welke relatie jij staat tot de familie van degene, en degene zelf. Het kan dus ook zo zijn, dat er iets speelt, waar jij geen idee van hebt, en waar jij je dus ook geen zorgen over hoeft te maken. Als jij een persoonlijke, min of meer intieme relatie hebt met de rouwende, kan jij natuurlijk zélf contact zoeken, en vragen, wat diegene wil. Als hij/zij niet welkom is bij de familieviering, kan je iets met diegene gaan doen, als diegene dat wil. Er klinkt in je beschrijving een zekere boosheid ten aanzien van de familie : wel gezellig met anderen vieren. Misschien ook, zou je daar eerst iets mee moeten doen? Je vraagstelling laat té veel onduidelijkheden open, waardoor antwoorden ietsje moeilijk is...

Er kunnen maar heel weinig mensen overweg met het leed van een ander. Ze zijn misschien bang dat de aanwezigheid van de rouwende een stempel zal drukken op het hele feest. Ze weten niet hoe ze die persoon moeten benaderen en wat ze er wel en niet tegen kunnen/moeten zeggen. Je hebt een zekere volwassenheid nodig om hier mee om te gaan. Die volwassenheid is niet afhankelijk van leeftijd, maar vaak van karakter en invoelingsvermogen. Toen mijn dochter op erg jonge leeftijd haar man verloor (een maand voor haar huwelijk), wisten haar vriendinnen ook niet wat ze er mee aan moesten. Een aantal heeft toen uit angst voor de confrontatie de vriendschap verloochend en is weggebleven. Je kan dan zeggen dat het geen vrienden waren, maar zo is het niet helemaal. Mijn dochter kon daar inkomen: als je het nooit hebt meegemaakt, kan je er geen oordeel over vellen, maar kan het angstaanjagend voor de omgeving zijn. Als jouw kennis dus graag bij haar familie is op de feestdagen, kan ze beter eerst even langs gaan en uitleggen, dat ze niet constant zit te huilen en wel degelijk in staat is om warmte met de kerstdagen te delen.

Communicatie is een van de belangrijkste eigenschappen in een goede relatie Het is moelijk om voor iemand anders te beslissen wat te doen als je niet de ins en outs weet, het is belangrijk dat de persoon als hij het waarom niet snapt op een vriendelijke en zachtaardige manier probeert er achter te komen waar de schoen wringt zo niet is het het verstandigst om zich bij de situatie neer te leggen en een later tijdstip af te wachten om het uit te praten

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100