Binnenkort krijgen we er een pup bij. We hebben een teefje van 8 jaar oud en het liefst zou ik er weer een teefje bijnemen. Doen of niet?

Het teefje dat we hebben is absoluut niet dominant, eerder onderdanig. Ze is dol op andere dieren(we hebben ook een poes die overigens de 'baas' is over de hond) en mensen.
Eigenlijk hadden we al besloten dat de nieuwe pup weer een teefje moest zijn, tot ik op internet ineens las dat dat blijkbaar niet zo'n goed idee is.
De hond die we hebben is trouwens een labrador mixje, en de pup die we krijgen is een duitse staande mixje.
Wie heeft er ervaring met 2 teefjes in huis?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het is van groot belang dat je de rassen erbij hebt vermeld. Een duitse staande is een wat hardere hond dan een labrador. In eerste instantie zal het samengaan weinig problemen opleveren. Een volwassen hond zal een pup tot aan de rangorde-fase heel toegefelijk behandelen. Misschien zal ze bij te grote brutaliteit een keer corrigerend optreden, maar dat alles in verhouding. Als de pup in de rangorde-fase haar rust verstoort zal ze harder optreden, maar dat is alleen in het belang van de totale verhouding. Soms kan het moeilijk zijn om dat aan te zien, maar dat is optimaal hondengedrag en zinvol. Pas als de jonge hond een leeftijd van 1-2 jaar heeft behaald, het tijdstip hangt af van karakter van beide honden, komt het rangorde probleem. Het hoeft geen probleem te zijn als je weet hoe je er mee om moet gaan. Twee volwassen honden zijn nooit gelijkwaardig in rang binnen een roedel. Mogelijk zal de duitse staande de macht over willen nemen, schat ik in op grond van het ras. Dit moet je tijdig signaleren. Vanaf het moment dat de rollen zijn omgedraaid, zal je de hoogste in rang ook die eer moeten gunnen. Doe je dat niet, dan blijven de honden vechten om ook in de ogen van de roedelleider (en dat ben jij) de juiste plaats duidelijk te maken. Je begroet dus als eerste de leidende teef, als eerst geef je haar voer, in alles wat je met de honden doet geef je de leidende hond voorrang. Dan maakt het dus niet meer uit wie de oudste hond is, of wie er eerder bij je in huis was! Een van beide moet voorrang hebben: de hoogste in rang! Het is inderdaad zo, dat je veel profijt hebt van een eenmaal goed opgevoede eerste hond. Ze leren elkaar jouw regels. Als de labrador stopt bij de stoeprand, zal de pup dat binnen de kortste keren ook doen. Wacht de oudste hond geduldig tot hij mag gaan eten en blijft hij tevoren rustig zitten, dan is het een peuleschil om de pup dat voorbeeld te laten volgen. Ik zie alles bij elkaar weinig problemen bij deze keuze voor een nieuwe pup, maar weet wel: als je het verkeerd aanpakt en je strijkt de rangorde tegen de haren in, dan ontstaan er gevechten tussen teven waar bloed vloeien kan. Het zijn wat dat betreft net vrouwen zie mijn trainer, (wijven, zei hij letterlijk), ze vechten met uitgeslagen nagels, ze krabben en bijten er op los. Ik wens je succes en wijsheid. Lees er vooral veel over, dan kom je beslagen ten ijs.

Ik heb vroeger toen ik nog bij mijn ouders woonden honden gehad 2 teefjes en nooit problemen mee gehad later kwam er nog een mannetje bij.

Honden zijn roedeldieren en dus zeer geschikt om meerdere in één huishouden te houden. Wel zullen ze zelf (onder begeleiding van jou, je wilt geen bloedbad) de rangorde moeten bepalen. Wij hebben ooit bij een oude (11 jaar) reu, een pup (ook een reu) genomen en het was heel leuk om te zien hoe die oude weer opleefde. In het begin gaat de pup bij alles voor, als eerste drinken, als eerste eten. Dat zit er van nature in. Op den duur werd de pup natuurlijk sterker dan de oude hond en ook de baas, maar aangezien het golden retrievers waren was ook daar geen probleem en het is nooit een gevecht geweest. De oude hond heeft toch nog anderhalf jaar van de pup kunnen genieten. Toen moesten we hem helaas laten inslapen. Het leuke was dat de oude hond nooit blafte als de bel ging en de pup heeft dat ook nooit gedaan. Eigenlijk blaft die helemaal niet. Ze nemen dus blijkbaar wel dingen van elkaar over. Ik wens je veel plezier met je gezinsuitbreiding!

ik heb over het meerendeel teefjes gehad en kan geen enkel kwaad hoor. zelfde leeftijd is wel eens een probleem qua rang orde. maar dit teefjes komt 8 jaar na de ander dus de rang is wel bekent ;-) gewoon lekker doen kan geen kwaad.

Ik denk dat het heel leuk kan worden een extra teefje nemen. Zoals hier al eerder vermeld is kan de rangorde een probleem worden. Vermoedelijk gaat de pup proberen hoger in rang te komen dan je acht jarige hond. Hier moet je tegen kunnen. Hopelijk wordt ze niet jaloers. Wat ik hier nog niet heb gelezen is dat je ook op het gedrag van je kat moet letten. Een drukke pup kan bij haar voor veel stress zorgen. Een Duitse staander is ook geen makkelijke hond en willen ook nog wel eens op de katten gaan jagen. Uiteraard moet je dit niet toestaan. Nog een keer apart met je nieuwe hond op gehoorzaamheids cursus kan ik ook zeker aanraden.

Wij hebben ook altijd 2 teefjes gehad ging goed Ik vind teefjes toch makkelijker dan reuen dus eigenlijk zeg ik een teefje geef die van 8 jaar volle aandacht en altijd als eerste eten en een koekje die komt op de eerste plaats als is een pup nog zo verleidelijk om steeds te knuffelen .......de liefde echt verdelen veel plezier met de twee

ik denk dat je de minste risico's loopt als je een reu neemt. Wij hebben altijd teven en reuen gehad en ook meerdere teven tegelijk, maar bij twee bouvierteven hebben we er een keer één weg moeten doen omdat ze nooit uitgevochten raakten. Ze zeggen dat reuen het voorgoed uitvechten en teven iedere keer opnieuw gaan vechten (als ze elkaar niet mogen). Aan de andere kant, als je oudere teef niet geholpen is, kun je er beter geen reu bij zetten. Als de teef dan voor het eerst met de pup in de buurt loops wordt, heb je grote kans dat de pup helemaal naar en verliefd wordt, stopt met eten en rijerig wordt, zelfs als hij daar allemaal nog veel te klein voor is. Misschien is het sowieso een goed idee de teef eerst te laten helpen voor de pup komt; ze zal dan makkelijker de pup accepteren én geen baarmoederontsteking krijgen, iets wat makkelijk kan gebeuren als de teef de pup als háár pup ziet (heb ik ervaring mee, mijn teefje was bijna dood door die baarmoederontsteking). Verder heb je natuurlijk zelf de taak als alfahond te bepalen dat ze elkaar moeten accepteren, maar toch is het niet goed al het corrigerende gedrag van je oudere hond af te straffen, wat ze in het begin met de pup doet (afsnauwen, platdrukken) is opvoedend bedoeld en kun je gewoon laten gaan.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100