Bronnen: © IG thewizzardofthekremlin, wladimir_putin_ Rechts Jude Law als Poetin
The Wizard of the Kremlin, een film over Poetin draait in de bioscoop en zorgt voor ophef in diplomatieke en politieke kringen en bij filmcritici. De film wordt gepresenteerd als politieke thriller én als karakterstudie, van de Russische dictator.
In het Westen wordt de film gelezen als waarschuwing voor autoritaire macht. In Rusland overheerst de stilte, en dat zegt misschien het meest.
Waar gaat de film over?
The Wizard of the Kremlin is gebaseerd op de bestseller van Giuliano da Empoli en volgt de fictieve Kremlin-strateeg Vadim Baranov, een personage dat sterk is geïnspireerd op Poetin-adviseur Vladislav Surkov. Via zijn ogen zie je hoe Vladimir Poetin in de jaren 90 opkomt uit de chaos na de val van de Sovjet-Unie en uitgroeit tot machtsleider van Rusland.
De film laat zien hoe media, propaganda en politieke manipulatie worden ingezet om macht te creëren. Baranov fungeert als spindoctor die verhalen de wereld in helpt, oppositie neutraliseert en een nieuwe nationale mythe rond Poetin opbouwt.
Het verhaal loopt van de laatste Sovjetjaren tot de annexatie van de Krim in 2014 en draait uiteindelijk minder om Poetin als persoon dan om de mechanismen van absolute macht.
Lees verder onder de video >>
Makers en hoofdrolspelers
De film over Poetin is geregisseerd door de Franse filmmaker Olivier Assayas, die samen met schrijver Emmanuel Carrère ook het scenario schreef.
De productie is in handen van Gaumont en Curiosa Films en werd grotendeels opgenomen in Letland, omdat filmen in Rusland niet mogelijk was.
De cast bestaat uit:
- Jude Law als Vladimir Poetin
- Paul Dano als Vadim Baranov
- Alicia Vikander als Ksenia
- Will Keen als oligarch Boris Berezovsky
- Jeffrey Wright in een bijrol
De film ging in première op het filmfestival van Venetië en draaide daar mee in de competitie voor de Gouden Leeuw.
Hoe wordt de film ontvangen in het Westen?
De reacties zijn verdeeld. Sommige recensenten noemen het een interessante en geslaagde film over Poetin en zijn machtovername, al vraagt hij wel politieke voorkennis van de kijker, aldus FilmVandaag.
Andere critici vinden dat de film te veel meegaat in het door het Kremlin opgebouwde Poetin-beeld, een berekende, bijna James-Bond-achtige leider. Dat zou eerder de mythes rond zijn persoon versterken dan ontkrachten, schrijft The Guardian.
Toch benadrukken makers dat het geen biografie is, maar een bredere reflectie op moderne propaganda en autoritarisme. “We maakten een film over wat politiek is geworden”, zegt regisseur Assayas, aldus Reuters. En daarmee verwijst hij natuurlijk ook naar wat gaan is in de VS rond Donald Trump.
Reactie uit het Kremlin
Een opvallend detail: er is geen officiële reactie van het Kremlin. Geen veroordeling, geen lof. Dat past in een bekende Kremlin-strategie: negeren wat je niet kunt controleren.
In Russische staatsmedia krijgt de film nauwelijks aandacht. Westerse analisten interpreteren die stilte als tactisch: de film is te tweeslachtig om te veroordelen en te kritisch om te omarmen.
Tegelijk stellen sommige commentatoren dat het Poetin-beeld in de film zó dicht bij bestaande staatspropaganda ligt dat het in Rusland eerder als compliment kan worden gezien dan als aanval, aldus The Guardian.
Wat zegt Poetin zelf?
Hoe gevoelig is deze film dan? Poetin heeft zelf geen publieke uitspraak gedaan over The Wizard of the Kremlin. Dat is niet ongebruikelijk. De Russische president reageert zelden op buitenlandse culturele producties, zeker wanneer die politiek gevoelig zijn. Letland weigerde zelfs financiële steun aan de productie uit angst voor de symbolische en politieke gevolgen, meldt Le Monde. Dat zegt genoeg over de lading.
Propaganda, kunst of waarschuwing?
De kracht en het probleem an deze film over Poetin is de dubbelzinnigheid. Je kunt hem lezen als een kritische analyse van macht, maar ook als een verhalende romantisering van de sterke leider. Voor westerse kijkers is het een les in politieke beeldvorming. Voor Rusland is het een film die niet bestaat. En misschien is dát de meest politieke boodschap van allemaal.
Bronnen:
AP News, The Guardian, Le Monde, FilmVandaag, Filmkrant, Cinema.nl, NPO Radio 1