Bronnen: Instagram NU.nl, Yvon Jaspers Official.
Je zet de televisie aan en daar zijn ze weer. Eerst presenteren ze een programma, 5 minuten later verkopen ze soep, auto’s, brillen op sterkte of verzekeringen. De moderne BN’er is geen gezicht meer, eerder een wandelend merk. Waarom lenen BN’ers zich hiervoor?
Wat levert zo’n reclame eigenlijk op?
Neem Frank Lammers. Jarenlang hét gezicht van de Jumbo-reclames. Zijn rol als goedlachse supermarktmanager groeide uit tot een cultureel fenomeen. Alleen achter die vertrouwde glimlach schuilt ook een stevig prijskaartje.
Hoewel bedragen vaak geheim blijven, sijpelt er genoeg door om een beeld te schetsen. Zo zou Frank Lammers volgens kenners rond de €100.000 tot €250.000 per jaar hebben verdiend met zijn Jumbo-optredens. En dat is nog maar de nationale middenklasse van reclamegeld.
Aan de bovenkant van de ladder vinden we Max Verstappen. Zijn management zou voor grote reclamecampagnes bedragen rond de €3,5 miljoen vragen. Dat zijn geen bijbaantjes meer. Dat zijn financiële snelwegen.
Waarom BN’ers dit massaal doen
De tv-wereld is minder stabiel dan hij oogt. Programma’s verdwijnen, contracten lopen af en populariteit is vluchtig. Reclames bieden dan:
- Zekerheid: vaste inkomsten naast tv-werk
- Zichtbaarheid: hoe vaker je verschijnt, hoe waardevoller je wordt
- Snelle verdiensten: relatief weinig draaidagen, hoge beloning
Voor veel BN’ers is het geen luxe, eerder een strategische zet. Zoals een schaker meerdere zetten vooruit denkt, bouwen zij meerdere inkomstenbronnen tegelijk.
Het schuurt bij het publiek
Toch is niet iedereen enthousiast. Zodra een BN’er ’te vaak’ opduikt, kantelt bewondering naar irritatie. Dat bleek onlangs bij Yvon Jaspers. Zij kreeg kritiek omdat ze naast haar tv-werk ook commerciële samenwerkingen doet met winkelketen Hans Anders. In de media werd ze zelfs omschreven als ‘hebberig’, wat laat zien hoe gevoelig dit onderwerp ligt.
De onderliggende vraag: wanneer is slim ondernemen ordinair graaien?
De psychologie achter herkenning
Reclames werken juist omdat we deze mensen kennen. Een vertrouwd gezicht voelt als een aanbeveling van een kennis. Marketeers spelen daar slim op in: hoe bekender de BN’er, hoe groter de impact.
Alleen zit er een keerzijde aan die strategie. Te veel zichtbaarheid kan omslaan in ‘reclameblindheid’. Bedrijven wisselen daarom regelmatig van gezicht, zoals gebeurde toen Frank Lammers werd vervangen door Rob Kemps (bekend van de Snollebollekes).
Zelfs een icoon raakt dus ook over de datum, is dat het ze waard, vast: niemand vindt een extra ton op de bank vervelend toch?
Bronnen:
Weekend Online, RTL Editie NL, Mediacourant