Wat is er aan de hand in de volgende situatie?

Persoon A is vrij stuurloos. Gaat veel te laat slapen en staat veel te laat op, maakt geen huiswerk, leert niet, eet opeens veel, heeft een wisselend zelfbeeld (positief/negatief), en niemand in de omgeving valt dit op. Dit komt doordat A goed kan liegen en er zelf nonchalant tegenover lijkt te staan.

Echter: we gaan er van uit dat dit niet de leefstijl is die A wil volgen.

Heeft iemand een suggestie over wat er aan de hand zou kunnen zijn met A, en op wat voor manier je A's leefstijl (zonder professionele hulp) zou kunnen veranderen?

Het is mogelijk om meer details over dit verhaal/A te vragen.

Toegevoegd na 4 dagen:
Epiloog:
Deze vraag was eigenlijk bedoeld om te kijken hoeveel mensen om details zouden vragen. Persoon A is volledig fictief. Er zouden meerdere dingen aan de hand kunnen zijn, hieronder drie voorbeelden;

(zoals de meeste mensen dachten)
Persoon A is een puber, die heeft aandacht nodig in de vorm van een paar goede gesprekken, samen uitgaan, meer discipline en structuur.
OF
Persoon A is een adolescent en heeft > ADD, depressie, verslaving; of zelfs een combinatie.

Bij de bovenste twee versies werd er ook van uit gegaan dat het probleem bij de waarnemer lag. Dat is een hele goede opmerking.

(mijn verzonnen versie die aan de mogelijkheden voldoet)
Persoon A is een Surinaamse vrouw van 43 die naar Nederland is gevlogen om te studeren. Ze heeft een monster van een jetlag en heimwee, maar wil anderen daar niet mee belasten.

Moraal: let goed op.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik weet niet hoe oud persoon A is, maar ik ben zelf 17 en ik herken me eigenlijk wel een beetje in wat je zegt. Ik zit in mijn examenjaar en ik ben het echt zat en mijn motivatie is ook echt veel minder als eerst dus ik maak weinig huiswerk en ik leer eigenlijk ook te weinig. Dat komt omdat ik het gewoonz at ben, maar ook omdat ik nu weet wat ik wil studeren. Ik wil fotografie doen en moet nu dingen leren als scheikunde en natuurkunde, en ik voel me tijdens die vakken echt alsof ik tijd verspil, want ik heb er waarschijnlijk toch niks meer aan als ikd at later kan. Ik wil gewoon gaan studeren (eerst reizen), verder gaan met nuttige dingen doen voor mijn toekomst. Daarnaast zit ik nu te stressen dat ik het niet ga halen dit jaar en dan nog een jaar moet, terwijl ik volgend jaar wil reizen en daarna wil studeren en dan moet ik nog een jaar naar school. Daar wordt ikd an weer heel gestresst van. En daar weer heel chagerijnig van en daar worden ze dan thuis weer gek van, maargoed ik weet niet of dat bij persoon A ook het geval is. Als ik ga stressen kan ik me weer niet concentreren en lukt het niet als ik ga leren enzo. Een heus gedoe. Maar als ik er even goed voor ga zitten dan zou het vast wel lukken, maar ik kan er soms de motivatie niet voor opbrengen. Ik weet niet echt of dat zo is hoor bij persoon A, maar bij mij wel. Mijn zelfbeeld wisselt wel, maar ik denk dat dat bij de meeste mensen van rond de 17/18 is hoor en ik denk ook bij de meeste oudere mensen. Ik denk dat iedereen dat heeft. Toch? Ik wil eigenlijk ook wel weer een beetje meer motivatie voor school, maar ik ben het echt zat. En ik weet niet of je daar wat aan hebt, maar ik ben ook geen psychologe ofzo, maar misschien kan je er toch wel wat mee?

Het geheim zit 'm in dat ene zinnetje van je: "We gaan er van uit dat dit niet de leefstijl is die A wil volgen. " Daar ga je maar uit voor het gemak. Je denkt dat omdat je deze levenswijze eigenlijk afkeurt. Misschien wil A het ook niet, maar wordt de levenswijze negatief beïnvloed door een aantal factoren. Soms is daar pas achter te komen door de professionele hulp die je niet wilt. In elk geval vindt er vaak ontkenning plaats van problemen. Daar is vaak moeilijk door heen te breken. Pas na erkenning kun je aan verandering gaan werken. Anders ziet A de zin er toch niet van in.

A zou een structuur in zn/haar leven aan moeten brengen en open moeten zijn over wat hij/zij graag anders zou willen zien in het leven en de manier van aanpak herzien waardoor de stuurloze levenswijze een constructieve levenswijze wordt.

Gezien het feit dat hij/zij huiswerk heeft, lijkt 't me een doorsnee puber en vanwege het eetgedrag met momenteel een groeispurt. En iets als "we gaan ervan uit dat" houdt in dat hij/zij weldegelijk in de gaten wordt gehouden en dat benauwt 'm. En een kat in 't nauw maakt rare sprongen. Maar deze doet 't dan nog allemaal voorspelbaar en volgens het boekje.

Ik ben geen psycholoog maar ik denk aan iets zoals: Dit lijkt iemand die teleurgesteld is in 't leven zoals hij dat (om zich heen) meemaakt. En dat ie zich vooral op zichzelf aangewezen voelt. Die tereurstelling krijg je er niet zomaar uit - dan moet er eerst iets (langdurig) (heel) positiefs gebeuren. Hier lijkt me geen pasklare oplossing mogelijk zonder diepgaand onderzoek. En zulk onderzoek vereist meestal juist wel professionele hulp.

Persoon A zou eigenlijk wel anders willen, maar doordat persoon A in zijn eigen wereldje leeft gebeurt dit niet. Persoon A zou ergens diep teleurgesteld in zijn en wellicht een depressie hebben. Misschien is er zonder dat iemand dit weet wel drugs in het spel. Mensen vinden dan ook alles minder belangrijk en leven hen eigen leven. Ik neem aan dat het hier om een tiener gaat. Onderneem samen iets. Ga naar een concert, musical of theater. Speel een gezelsschapsspel, en herbouw de band. Vaak is het ook een periode waar ze doorheen moeten, en of dat altijd zonder professionele hulp mogelijk is betwijfel ik. Wel kan het zo zijn door zelf positief naar persoon A te blijven en het "gewone" leven op te pakken langzaam aan weer de betere kant heen gaat. Hierdoor kun je wellicht wat meer gaan praten en tussen neus en lippen door eens wat vragen. Ik wens je veel sterkte, ik weet het is niet makkelijk, maar geef het wat tijd.

Persoon A is gestressed om het een of ander, en probeert van die stress af te komen door zichzelf te verwennen, met lang opblijven en te veel eten.persoon A twijfelt of hij/zij wel de juiste keuze heeft gemaakt met de opleiding die hij of zij doet, en weet niet goed wat anders hij/zij zou moeten doen.

Stuurloos, te laat slapen, te laat opstaan,etc. Dit is typisch pubergedrag. Vooral pubers verkennen hun grenzen. Als ouder kan je alleen maar zeuren, want ze weten echt alles beter en het is hun keuze. Mijn broer had precies hetzelfde met zijn zoon. Toen die 16 was zat die als hij de kans kreeg de hele nacht met de hele wereld te gamen. Hij lag met alles dwars, maar was reuze stoer en populair bij zijn vrienden. Hijhad ook buien, dat hij het leven waardeloos vond, want altijd dat gezeur van zijn ouders...Op gegeven moment waren zijn ouders het zat.Ze zetten de router uit om 23 uur (die stond beneden) en `s morgens gingen de gordijnen wijd open en het raam (`s winters het grote licht aan `s morgens) en werd hij echt wakker geschudt en gedwongen op te staan. Zij hebben hem echt aangepakt en gedwongen zich aan de huisregels te houden, anders moest hij maar ergens anders een kamer zoeken. Hij koos toen eieren voor zijn geld, want hij had het thuis veel te goed en zat nog op school. Inmiddels is hij 20 en zegt nu dat zijn ouders gelijk hadden,dat hijecht verslaafd was aan de computer. Hij is omgekeerd als een blad aan de boom. Ze waren natuurlijk best bang dat hij zou zeggen :"nou, dan ga ik toch",en dat hij de deur was uitgegaan en nooit meer teruggekomen, maar je kent je eigen kind het best en weet vaak instinctief of hij het wel of niet zal doen. Ze hadden het ook zo gehad met hem, en als praten niet helpt en je met de rug tegen de muur staat, was aanpakken de enige manier.

A:Ik denk dat A depressieve klachten heeft en het liegen uit eigen behoud doet . Hij wil het mooier maken dan het is .Denk dat professionele nodig is om hem op weg te helpen. B: Je communiceert niet goed met hem. Waarom zou je geen professionele hulp willen in dit geval ? Ben je oprecht en liegt A wel of jij? Groetjes

Als ik zo je omschrijving van persoon A lees , komt er eigenlijk maar één beeld in me op : persoon A is een puber, zo te voelen ergens tussen de 14 en 17 jaar oud. Te laat slapen en te laat opstaan is voor pubers vrij normaal ; ze hebben niet alleen meer slaap nodig dan kinderen en volwassenen, maar vooral ook in de morgen. Daarbij ontberen ze vaak het verantwoordelijkheidsgevoel nog van oh jee, ik moet weer vroeg op. Wisselend zelfbeeld is ook een bijbehorend symptoom van puberteit. Liegen is wat minder, maar hoort wel bij die typische 'schijt aan alles'- puberhouding. Op de lange duur zal hij die levensstijl gaan verlaten, omdat zijn hersenen rijpen, zijn verantwoordelijkheden toenoemen en hij volwassen wordt. Slechts een enkele keer hoor je van mensen die weigeren op te groeien en als een zestienjarige blijven leven ; die zullen daar echter uiteindelijk zelf de gevolgen van moeten dragen. Professionele hulp heb je daarbij niet nodig ; meestal gaat het rond het 20e levensjaar vanzelf over. Het enige dat je kunt doen is hem voortdurend wijzen op zijn verantwoordelijkheden en de consequenties zelf laten dragen,. Dus niet wekken als meneer zin heeft om zich te verslapen (hij vertelt zelf maar op school waarom hij zo laat is), confronteren met zijn leugens, en hem niet teveel in bescherming nemen als hij zichzelf in de problemen heeft gedraaid. Dat hoort allemaal bij volwassen worden, en het aanstaande afscheid van Hotel Mamma.

Laat A gewoon, je vult al veel te veel in voor die ander... Laat hem, vraag hem te voldoen aan de maatschappelijke normen en meer niet... Los een probleem op als het klein is en maak een probleem voor een ander niet groter dan het is... Dus laat hem zelf zijn probleem aanpakken nu het nog klein is, als jij dat voor hem gaat doen, dan kan hij het nog niet oplossen... Dus als hij steken laat vallen, dan moet je daarop inspringen, maar niet proberen A voor jouw fouten te behoeden...

Je zegt er niet bij of het een man of een vrouw is, wat de leeftijd is. Aan 'huiswerk' meet ik af dat het een schoolgaaand kind is. In dat geval is het wellicht de pubertijd. En denk erom, alles wat jij hebt geschreben over A is in the eye of the beholder, m.a.w. ingekleurd door joouw voorkeuren en waarden. En is als zodanig geen beschrijving van 'het probleem', misschien ben je het probleem wel zelf.?

deze symptomen herken ik, als persoon A ook nog flinkt ruikt dan denk ik wiet.

Dat wisselende zelfbeeld lijkt me wel iets om goed in de gaten te houden. Het klinkt idd als de puber-fase, maar ook bij de Borderline-persoonlijkheidsstoornis komt dit in ernstige mate voor. Liegen/manipuleren ook. Kijk anders eens op www.moeilijkemensen.nl.

Het lijkt op ADD de variant van ADHD zie ADD op internet.

Het ligt natuurlijk een beetje aan de leeftijd, maar de leefstijl van A laat me erg denken aan puberaal gedrag. Pubers gaan door exact dezelfde symptomen: moe, rusteloos, geen zin in school, veel eten (groeistuipje?), wisselend zelfbeeld (wie ben ik en wat wil ik). Liegen en nonchalant overkomen is een vorm van zelfverdediging, hopende dat niemand er al teveel problemen omheen zal gaan maken.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100