Voor paranormaalgelovers: hoe zien jullie de wetenschap?

Uit een aantal antwoorden en reacties krijg ik de indruk dat paranormaalgelovers (ik weet zo snel geen betere omvattende term) de wetenschap zien als een soort sekte. Met eigen rituelen, met een eigen definitie van goed en slecht. Een gesloten gemeenschap die alles afwijst wat niet binnen hun ideaalbeeld past.

Is die indruk juist?

Ik zie wetenschap juist als een onbevooroordeelde zoektocht naar kennis. Waarbij je alles moet onderzoeken, en onderzoeken betekent hier: bekijken, voelen, verbanden leggen.

Is wetenschap misschien te "mannelijk"? In de zin dat er flink wordt gediscussieerd? Waarna, als er een conclusie is bereikt, iedereen een biertje drinkt en alles weer koek en ei is -- dus de typisch manneiljke manier om onenigheden te beslechten, terwijl vrouwen liever "zich goed voelen", ongeacht wat er wordt beweerd?

Is het iets anders?

Dus:
-- HOE zie jij de wetenschap?
-- Indien negatief: WAAROM zie je dat zo?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik ben niet zo kieskeurig dat jij een fout in je vraagstelling heb staan. Voor de anderen: wees niet zo kinderachtig, en laat de ego eventje achterwege. ---- In mijn optiek, vind ik de wetenschap als iets wat zich op de voorgrond schuift. Als iemand iets beweert of zegt wat voor die persoon waar is, zal de wetenschap als eerste opstaan om dit te ontkennen dat het waar is. Zij schreeuwen dan ook het hardst alsof zij het als een taak vinden om ELKE persoon te bereiken om te zeggen dat hij niet moet geloven. Als die persoon twijfelt voor zijn gevoel, gaat de wetenschap nog harder schreeuwen. Wetenschap wil eerst altijd bewezen of aangetoond hebben dat het klopt. Dat is prima binnen die groep. Maar er zijn ook andere groepen die meer op gevoel wil leven niet op absolute kennis. Want die andere groepen voelen dat het plaatje van de wetenschap nog niet compleet is. Zij willen andere wegen lopen buiten de wetenschap om want niet alles weten we immers en niet alles is nog aangetoond. De wetenschap moet zich hierin niet op de 1e plaats dwingen. Laat ik het zo zeggen, voor onze westerse wetenschap zijn niet alle ziekte-aandoeningen te genezen. Deze ziekten noemen we chronisch. Terwijl Traditionele Chinese Medicijnen een vakgebied is waarin deze aandoeningen wel goed te genezen zijn. Dit blijkt uit diverse Chinese studies. Maar altijd worden deze studies niet geaccepteerd door de westerse geneeskunde. Puur omdat de andere denkwijze te anders is om de huidige technieken aan te passen (mijn optiek en puur hypothetisch). Of de westerse wetenschap is meer kritischer dan de chinese, maar gaat het nu om de patient of om de wetenschap. En dat geval van Silvia Millekamp (sorry dat ik het een geval noem Silvia), daarvan zegt ook de chinese geneeskunde dat deze beter via de westerse methode aangepakt kan worden. Maar de keuze blijft bij de patient. Ik vind dat wetenschap niet de paden moet vernietigen. Ook vindt ik dat zij indien niet bewezen moeten opleggen dat het hypothetisch is. Waarom is de wetenschap almachtig om dit te eisen. Ik vind de wetenschap hierin maar een kleine groep itt de overige mensheid. Wie zegt dat de wetenschap aan het hoofd moet staan. Of in ieder geval boven een ander. Zo Cryofiel, nu mag ik even luchten. Bedankt voor je vraag. Goeie vraag trouwens +1

Paranormaalgelovers geloven (dus niet *weten*) dat er meer is dan er wetenschappelijk kan worden aangetoond. Natuurlijk is dat zo, want anders zou je moeten concluderen dat we in dit tijdsgewricht dus alles al weten, en er niks meer te ontdekken valt. Ik denk dat er nog meer te ontdekken valt dan dat we al wel weten. De vraag is of wat je allemaal ervaart, dus voor jezelf zeker weet, of dat ook echt waar is. Hoe bepaal je de dunne grens tussen iets aanvoelen en echt waar zijn? We hebben afgesproken dat we daarvoor wetenschappelijk bewijs gebruiken. Wat niet wil zeggen dat er niet veel en veel meer is. Wat ook niet wil zeggen dat je dus zomaar alles moet en kan geloven wat iemand voor waar aanneemt. Het kan (en zal) vaak op fantasie berusten. En soms niet. En om dat onderscheid te maken heeft Karl Popper de wetenschappelijke criteria bedacht. Waarbij een echte wetenschapper serieuze pogingen doet om zijn eigen stelling te ontkrachten. Pas als dat niet lukt is het wetenschappelijk bewezen, zo spraken we af. Er is veel meer. Maar daar kan en mag je je dus niet op beroepen. Doe er het jouwe mee, dat is al heel wat. Maar *probeer* niet eens om anderen te overtuigen. DAAR heb je wetenschappelijk bewijs voor nodig. Als het niet wetenschappelijk is, is het namelijk geen bewijs. Maar wel jouw ervaring. En dat mag:) Die ervaring daar kies je woorden voor om die te omschrijven. En die zijn dan weer gemakkelijk te ontkrachten omdat woorden zo ambivalent zijn. Behalve in een wetenschappelijk bewijs, daar betekenen woorden iets wat we echt zijn overeengekomen met zn allen. De ketenen van *zeker weten*, van wetenschappelijk bewijs zijn strak, maar we hebben niets beters:) Om *aan te voelen* zijn er geen ketenen en ben je vrij te ervaren wat je wilt:)

Voor mij persoonlijk is het heel eenvoudig. Ik geloof in wetenschap . Ik zie de enorme vooruitgang en de toegevoegde waarde van allerlei wetenschappelijke ontdekkingen en verklaringen. Ik geloof in de "onzichtbare " wereld. Van spirituele "intuïtie " tot daadwerkelijk onverklaarbaar "wonder", ik maak ze mee in mijn leven. Bewijzen heb ik wel , maar ik mag ze niet geven. Door te bewijzen zou ik de intenties van de "onzichtbare" wereld dwarsbomen. Voorspellingen die daadwerkelijk uitkwamen zijn in mijn geval "vertrouwens" kwesties tussen mij , mijn familie en diegenen die ons "onzichtbaar " bijstaan. In één geval doe ik nu wel een poging tot het leveren van wetenschappelijk bewijs, omdat dit experiment de intenties van diegene die me bijstaat niet dwarsboomt. Maar het kan nog erg lang duren voordat het bewijs voor mij rond is , laat staan totdat ik het wetenschappelijk kan onderzoeken . Wetenschap en "spiritualiteit " zouden eigenlijk samen moeten werken , zodat al die enorme problemen die op ons afkomen ( klimaatverandering , grondstoffen tekort, uitsterven van onze medebewoners de dieren , overbevolking , AIDS en andere ziekten ) , op een manier kunnen worden opgelost waar wetenschap en politiek dat niet kunnen. Daar wachten we dan maar op . Intussen is er erg veel aan de gang waar ook de niet- paranormaalgelovigen van onder de indruk kunnen gaan raken. Ze zullen het echter niet zien als "paranormaal " , maar als "chaos". Toegevoegd na 9 uur: Ik realiseer me dat mijn beschrijving van "onzichtbare " wereld wat vaag is. Eigenlijk bedoel ik dat er soms boodschappen of berichten tot ons komen , waarvan we écht niet weten waar ze vandaankomen . Maar ze blijken een huiveringwekkend ware betekenis te hebben . Ik weet dat de toekomst altijd in beweging is , en dat een voorspelling , hoe precies ook , toch door omstandigheden kunnen veranderen.

Ik denk dat de wetenschappers op de lange duur (als de mensheid lang genoeg bestaat) alle zaken die wij nu nog "paranormaal" noemen zullen begrijpen. Veel van wat wij nou begrijpen was vroeger hekserij en duivels. Met het idee van Einstein dat alles energie is zijn we toch al een heel eind op weg. Het komt wel alleen ben ik bang dat ik het niet meer mee zal maken, dat de paranormaal normaal is.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100