Wat is evolutionair gezien het voordeel van dat je bloed ruikt?

Voor een individu lijkt het niet nuttig dat z'n bloed ruikt ivm roofdieren die hem kunnen ruiken. Waarom is er door 'natuurlijke selectie' dan geen bloed ontstaan wat niet / minder ruikt.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Niet alles hoeft een voordeel te zijn, zolang het maar geen nadeel is. Als een dier gezond is en het dus goed zou zijn voor de soort dat hij of zij zijn genen door zou geven, dan maakt het voor dit diertje niks uit dat het bloed ruikt. Dat verandert weinig aan de situatie. Als het diertje ongezond is en het dus beter is voor de soort dat hij zijn genen niet doorgeeft, dan maakt het wel degelijk uit. Je word namelijk eerder gevonden door een roofdier en zal uit de genenpool verdwijnen, wat de soort ten goede komt. Evolutie richt zich niet tot het individu, maar op de gehele soort. Denk maar aan sociale insecten, de werksters opperen zichzelf op, om de soort in stand te houden. Sterft de koningin, dan ben je verder van huis!

Omdat bloed dan waarschijnlijk minder effectief is (transporteert moeilijker). En misschien is dat in de loop der jaren wel gebeurd, maar zijn roofdieren ook verder gaan evolueren, waardoor zij bloed goed (blijven) ruiken.

Evolutionair is het wel zinnig. Een dier of mens dat bloedt is gewond of geinfecteerd. Dat betekende in de oertijd dat het een zwak individu was dat behalve een besmettingsgevaar ook een verzwakking van de soort kon betekenen. Het had voordeel als zieke of zwakke dieren werden 'geruimd'. De sterksten, die op dat moment niet bloedden hadden een grotere overlevingskans omdat ze niet werden geroken door roofdieren. Daardoor kregen de sterkeren, die zich effectief wisten te verdedigen of succesvol te vluchten grotere kans om zich voort te planten.

STEL dat er eens een dier was die door mutatie minder goed ruikend bloed had en gewoon is doodgegaan door dat die meteen gepakt werd door een groter dier en opgegeten nog voor die zelf jongen kreeg. Weg evolutionaire mogelijkheden.... Het kan verder best zo zijn dat bloed ALTIJD ruikt en je nooit zo'n mutatie hebt gekregen. Tenslotte heb je evolutionair voordeel als je veel nakomelingen weet te maken maar de partners WETEN niet dat jouw bloed anders is zolang je niet ligt dood te bloeden, nog een reden waarom dat nooit sterk geworden kan zijn. Een snel dier wordt gezien door eventuele partners en die willen dat snelle exemplaar als partner en dus zullen de kinderen ook meer kans hebben om snel te zijn. Anders dus dan met de geur van bloed, het is niet zichtbaar als je je partner kiest (als je al bloed zonder of met weinig geur hebt natuurlijk want volgens mij kan dat niet: als het bloed niet ruikt mis je iets waardoor je misschien wel dood gaat).

Ik denk dat het feit dat we bloed ruiken gewoon is ontstaan, als gevolg van hoe onze reukzin werkt. Als we bloed ruiken, ruiken we met name het ijzer erin. Dat we ijzer kunnen ruiken heeft te maken met ons zeer goed ontwikkelde reukorgaan, waarmee we heel veel kunnen ruiken, waar niet zozeer in eerste instantie expliciet een evolutionair voordeel aan te verbinden is. Kortom: het evolutionair voordeel van een sterk ontwikkelde neus, is veel sterker van het evolutionaire nadeel dat roofdieren ons bloed kunnen ruiken.

Ik denk dat we bloed om twee redenen ruiken, ten eerste omdat het een geweldige voedingsbron vormt en ten tweede omdat we op plaatsen kunnen bloeden die we niet zien (ik heb geen ogen in mijn rug). Niet zelden voelen mensen die in de rug gestoken worden dit als een stomp in de rug. Ze lopen dan door zonder in de gaten te hebben dat ze (levens) gevaarlijk verwond zijn, doordat ze bloed ruiken gaan ze na waar deze lucht vandaan komt. Dit kan levensreddend zijn.. Bloed van mens en (zoog)dier ruikt (vrijwel) gelijk. Inderdaad is de ijzerverbinding in het hemoglobine de sterkst ruikende component.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100