Is er wel verschil tussen een inkrimpend en een uitdijend heelal?

Want stel je kijkt van 'buitenaf' naar ons heelal. Kan je niet stellen dat de buitengrens gelijk blijft (qua grootte), en dat de objecten daar binnen in elkaar storten? Dus zeg maar, alsof wij in een soort zwart gat zitten waar de boel in elkaar stort. (T.o.v. de waarnemer buiten ons heelal.)

Dus als je de grootte van 't heelal als één vaste constante ziet, dan wordt alles daarbinnen steeds ieler met steeds compactere objecten.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Volgens mij is er geen verschil vanwege een onbekende "kromming" waardoor je niet van buitenaf naar het heelal kunt kijken (dat is een typisch 3D perspectief...) Het LIJKT alsof het heelal versneld uitdijt, maar dat is vanuit ons 3D perspectief. Misschien krimpt het juist onder de eigen aantrekkingskracht via een >3D kromming. Dat zou ook de versnelling verklaren.

Je moet het uitdijen van het heelal iets letterlijker nemen. Het betreft niet alleen de inhoud die uit elkaar aan het reizen is, het is daadwerkelijk zo dat de ruimte zelf uitbreidt. Van de buitenkant zou je dus daadwerkelijk een groter wordende bol (of wat voor vorm dan ook) met inhoud zien, en niet alleen de inhoud zien verschuiven.

Een uitdijend heelal is realiteit, dat andere niet... Er kan geen waarnemer uit het heelal stappen en gaan bezien, dat gaat niet... Theoretisch wel, maar dan kun je alles stellen en gaan fantaseren... Ja er is een groot verschil tussen die twee mogelijkheden in je vraag... De eerste optie dan wordt het kleiner en bij de tweede andersom... Dat is nogal een verschil... Er is een roodshift van kleuren van sterrenstelsels ver weg... Dat kun je vergelijken met een ambulance die met gillende sirene jouw net voorbij gereden is, de toonhoogte van die sirene valt omlaag... Je kent dat wel... Dat lager wordende geluid is een teken dat de ambulance zich van jou verwijderd... Zo is dat met sterren ook, en dat noemen de roodshift van kleuren... De mate van roodshift is een mate van verwijdering, dus van snelheid weg van ons... En dat is overal gevonden, overal in het universum, alles gedraagt zich ernaar... Er is geen enkele uitzondering gevonden... Dus elk object verwijdert zich van de waarnemer... Je kunt dat voorstellen als een ballon die opgeblazen wordt... Alle puntjes op de ballon gaan uit elkaar en van elkaar weg... Dus als het is als een ballon die opgeblazen wordt, dan is er sprake van een uitdijend heelal... vandaar...

Als je factor tijd even vergeet is het resultaat bij een krimpend heelal dat we samengeperst worden. Alle materie komt dan samen. Bij een uitdijend heelal (wat er nu aan de hand is) dan wordt het heelal groter, denk aan een ballon waar meer lucht in komt.

Natuurlijk is daar een verschil tussen. Het is zelfs het tegenovergestelde. En nee, je kan niet stellen dat de buitengrens gelijk blijft. Ik weet niet waarop je dat baseert, maar het idee is nou net dat het heelal steeds meer volume inneemt. Het heelal van buitenaf bekijken is sowieso onmogelijk, ook los van de praktische bezwaren. Dus je theorie is gebaseerd op een foute aanname. De grootte van het heelal is dus niet te zien als een vaste constante. Het groeit als het ware. De objecten zullen dus steeds verder uit elkaar komen te staan.

Het heelal dijdt uit. Dat is iets anders dan het uiteen vliegen van de objecten *binnen* dat heelal. Ook objecten die in principe stilstaan ten opzichte van elkaar, verwijderen zich van elkaar. Ze staan dan wel stil ten opzichte van de ruimte, maar de ruimte zelf wordt groter, ijler zo je wilt. Vergelijk dit met een ballon met stippen erop. De stippen bewegen niet over het oppervlak van de ballon. Toch verwijderen ze zich van elkaar als je de ballon opblaast. Aangezien (dichtheid van) ruimte en tijd een directe relatie met elkaar hebben, verandert ook de snelheid waarmee de tijd verloopt. Licht dat jaren geleden is uitgestraald door een verre ster, wordt gedurende zijn reis naar ons uitgerekt wanneer de ruimte uitdijdt. Deze uitrekking komt bovenop de dopplerverschuiving die wordt veroorzaakt doordat de ster zich met een eigen snelheid van ons verwijdert. Bij een inkrimpend heelal zouden we veel meer blauwverschuiving waarnemen, in plaats van de roodverschuiving die we nu zien. Je ziet, er zijn vele manieren waarop er een waarneembaar verschil is tussen een uitdijend en een inkrimpend heelal.

Ik denk dat je volkomen gelijk hebt.De natuurwetten maken geen verschil tussen de voorwaartse en terugwaartse richting van de tijd.Als het heelal begint in te storten zal de wanorde blijven toenemen tijdens de samentrekking.Die chaos is de voorwaarde voor onze overleving.Maar uiteindelijk zal de wanorde niet meer toenemen omdat alle sterren zijn opgebrand en de protonen en neutronen in de sterren zullen tot lichtdeeltjes zijn vervallen.Intelligent leven zal dan niet meer kunnen bestaan omdat we geen voedsel , een geordende vorm van energie, kunnen omzetten in warmte, een ongeordende vorm van energie. Voor ons mensen is het een groot verschil, het betekent ons einde, het einde van de richting van de tijd ook. Voor u, de waarnemer in de loge, is er geen verschil.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100