Hoe kan ik het beste dit mijn moeder vertellen? Zie uitleg.

Ik wilde eerst leerkracht worden, snel van afgezien. Toen kwam neuroloog paar jaar lang in m'n hoofd. Mijn moeder vond het geweldig dat ik zo'n studie wilde gaan volgen, vanwege haar verleden als verpleegster. Het was altijd haar droom dat 1 van haar kinderen arts ging worden. Ze vertelde het ook met trots tegen iedereen dat ik deze uitdaging aan wilde gaan en dat waardeerde ik ook.
Alleen, na het afgelopen jaar, denk ik eerlijk dat het ietwat te hoog gegrepen voor mij is. Ik ben absoluut geen ster in wiskunde; dat is erg zacht uitgedrukt. Bovendien ligt mij natuurwetenschappen ook niet zo goed. Ben gewoon bang dat het teveel gaat worden voor me, want als ik het wilde gaan doen; wilde ik het in België gaan volgen (wegens woning) en daar is het toegangsexamen al zeer zwaar. Nederlandse opleiding lag mij ook, waardoor ik weer contact kreeg met m'n moederland. Alleen, ik blijf erbij dat het misschien te hoog is. Opeens kwam ik uit op rechercheur en dit is echt een beroep waarvan ik zeg: Ja, dat trekt mij enorm!
Zie reactie voor verdere uitleg!

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik begrijp dat je het moeilijk vind om het aan je moeder te vertellen, ze is immers erg trots op je keuze. Maar het is niet je moeders toekomst en het is daarom wel belangrijk om een met je moeder hierover te praten. Leg het duidelijk uit, en geef je gevoelens goed aan. Je moeder zal het kunnen begrijpen. Het gaat namelijk om het geluk van haar kind en niet de carriere die haar gelukkig maakt. Trouwens een leuke en goede keus ook om rechercheur te worden. Succes daarmee.

Het is vrij normaal hoor als iemand niet gelijk weet wat ie wil worden later. Zeker niet iets gaan doen omdat je daarmee je moeder blij maakt want dat zal nooit werken. Maar je zit ermee en hoe vertel je t tja gewoon uitleggen en lukt je dat niet laat haar dan dit lezen durf te wedden dat ze begrip voor je heeft.

een moeder wil maar 1 ding , dat haar kinderen gelukkig zijn, ben eerlijk hierover, leg haar uit dat je liever een ander kant op wil, dat je die zware studie niet ziet zitten en daar niet gelukkig van wordt.

Ik begrijp goed dat je moeder niet wild teleurstellen maar in deze tijd is denk ik merendeels van de moeders al lang blij als hun kind zich wel inzet voor zijn toekomst . Dus denk dat het gewoon heel rustige uit moet leggen dat bij jou niet goed voel en denk je moeder wel begrijp dat als je hart niet bij in zit bij je keuzen zal je ook nooit goed in kunnen zetten voor je patiënten , aan gezien ze zelf verpleegster is geweest dit zijn echt beroepen die van uit roeping komen en dat zal ook wel rede geweest dat je moeder verpleester is geweest . In ieder geval wens ik heel veel s6 met je uitleg aan je moeder en studie keuze.

ik weet niet wanneer je secundaire opleiding is gedaan maar als je nog wat tijd hebt(lees= enkele jaren) kun je stilletjes aan zeggen van dat je later een job met actie wilt en dat dat niet het geval is bij een neuroloog

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100