Waarom noemen we onze ouders papa en mama?

En grootouders opa en oma? Waarom niet gewoon bij de naam?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De vorm van het woord is in de meeste talen ongeveer gelijk. Belangrijke afwijking daarvan is het Engels, waar het woord voor papa meestal "dad(dy)" is (papa kan wel). De Franse onderzoekers Pierre Bancel en Alain Matthey de L'Etang die dit (in juli 2004) onderzochten meenden tevens dat het woord 50.000 tot 100.000 jaar oud is. De oorsprong van het woord ligt vooral fonetisch, gezien de klank, net als bij mama, een van de makkelijkst te maken klanken voor kleine kinderen is. Daarom is mama of papa veelal het eerste woord dat een kind kent. Volgens Don Ringe is het woord samen met het woord mama mogelijk het eerste bewust beleefde eigen geluid van baby's. Dit is dus de verklaring van het woord Papa. Verder zal het inderdaad zo zijn dat je op deze manier, dus door papa, mama, opa of oma te zeggen, een beetje respect toont naar de oudere.

Bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Papa

Anders heb je geen respect meer.!

Dat vind ik niet helemaal waar. Want ik noem mijn ouders wél gewoon bij hun naam.. Mijn persoonlijke antwoord is: Ik noem mijn ouders papa en mama als ik iets nodig heb. Maar dit geldt voor bijna niemand.. dus veel wijzer worden jullie er ook niet van

De vorm van het woord papa en mama is in de meeste talen ongeveer gelijk. Belangrijke afwijking daarvan is het Engels, waar het woord voor papa meestal "dad(dy)" is (papa kan wel). De Franse onderzoekers Pierre Bancel en Alain Matthey de L'Etang die dit (in juli 2004) onderzochten meenden tevens dat de woorden 50.000 tot 100.000 jaar oud zijn. De oorsprong van de woorden ligt vooral fonetisch, gezien de klank zijn het een van de makkelijkst te maken klanken voor kleine kinderen is. Daarom is mama of papa veelal het eerste woord dat een kind kent. Volgens Don Ringe is papa en mama mogelijk het eerste bewust beleefde eigen geluid van baby's. We zeggen dus papa en mama omdat dit fonetisch makkelijk ligt. Later gaan sommige mensen hun ouders bij hun naam noemen. Maar heel veel mensen ook niet. Dit omdat we vanaf jongs dus gewent zijn papa en mama te zeggen. En gewoontes leren wij moeilijk af. Of dit met opa en oma ook zo is kan ik niet gelijk iets over vinden. Maar ik verwacht het wel. Dit omdat opa en oma ook fonetisch erg makkelijk ligt.

het kan zijn omdat je leraren ook als juf en meneer noemt. Ik denk een gewoonte of zo. Ik roep mijn vader altijd met ze bijnaam bijvoorbeeld.

Aangeleerd en dat wat jij aangeleerd hebt, leer je dan weer je kinderen aan... Zo bederft een taal niet, en blijft die fris...

Het gebruik van de namen papa en mama heeft volgens mij niets met respect te maken maar meer met intimiteit. Je hebt maar één papa en één mama, en van de voornamen zijn er talloze. Dat maakt het veel onpersoonlijker. Papa en mama zeggen geeft een goed gevoel, helaas hoef ik het woord papa niet meer te gebruiken, maar ik zou het graag nog doen. Dit is ook de reden dat veel mensen (waaronder ik) hun schoonouders geen pap en mam willen of kunnen noemen. Want dat zijn ze niet, dat is een titel die alleen voor je eigen ouders is weggelegd.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100