Hoe kan je als niet-roker jouw partner het beste steunen als jouw rokende partner wil stoppen met roken ?

Wat zeg je het best ? Wat wil de rokende partner het liefste horen ? Kan je iets doen ? Ervaar je het niet als gezaag als je constant krijgt te horen dat je goed bezig bent en kan je op een andere wijze steunen ?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Mijn partner kan als ik ooit zou willen stoppen beter maken dat hij zo ver mogelijk bij me uit de buurt blijft, en mijn kinderen ook. Nouja, iedereen eigenlijk. Ik heb een paar keer zo'n gekke periode gehad dat ik dacht dat het nodig was of dat ik moest stoppen ofzo ; daar ben ik inmiddels gelukkig van genezen. Maar de paar keer dat ik een paar maanden niet gerookt had, werd ik voor mijn omgeving beslist geen leuker mens. Alleen tijdens mijn zwangerschappen was de motivatie blijkbaar voldoende om het normaal uit te zingen met een minimale hoeveelheid, je hóeft natuurlijk niet te roken. Maar ik ben blijkbaar ergens een geboren roker, en voel me er gewoon vele malen lekkerder bij. Die negatieve effecten zou ik kunnen opvangen overigens met bepaalde medicijnen, (ritalin of prozac) maar niemand heeft me er nog van kunnen overtuigen dat dat gezonder voor me is ; integendeel. Doe mij dit 'medicijntje' maar ; ik voel me er geweldig bij, en hoef helemaal geen andere keus te maken. Deze bevalt me prima. En inderdaad, constant dat gezemel en gezaag dat je zogeweldig bezig bent gaat je al heel snel de keel uit hangen. Als je echt wilt en de motivatie komt van binnenuit, dan lukt het gewoon, en als je eigenlijk liever gewoon wilt blijven rokenmaar denkt dat je om een of andere reden moet stoppen, dan wordt het een lijdensweg. Zit allemaal tussen de oortjes. Een keuze waar je diep in je hart niet achter staat, gaat gewoon niet werken. Dan werkt alles averechts. Van nicotinevervangers word / werd ik overigens alleen maar hyper, gejaagd en kotsmisselijk, zowel van snuss als kauwgom als pleisters. Op elektrische sigaretten kan ik het wel heel lang uithouden, maar ook alleen met de laagste dosis (zero miligram nicotine) ; de nicotine is duidelijk niet het stofje dat het hem bij mij 'doet'. Maar nogmaals als hij zij zelf echt heel graag wil en heeft besloten dat hij zij niet perse meer hoeft te roken, of er zelfs een hekel aan heeft, dan kun je gewoon verder met je leven zonder er teveel aandacht aan te besteden.

Toen ik nog rookte zei mijn vriendin tegen mij toen ik weer eens wilde stoppen "Dat kan je toch niet, rook maar lekker verder!". Sindsdien heb ik geen sigaret meer aangeraakt (ruim 6 jaar geleden)! Bij mij heeft dus de omgekeerde psychologie gewerkt. Toen ik eenmaal een tijdje gestopt was zei ze wel vaak dat ik niet meer naar een asbak smaakte en ook niet meer zo'n rooklucht om my heen had hangen.

Dat verschilt natuurlijk per persoon, maar gewoon lief en attent blijven doen wordt door iedereen gewaardeerd. Samen wat vaker naar een bioscoop, restaurant of theater gaan (daar wordt immers niet gerookt) is ook nooit verkeerd.

De eerste week is het vooral lichamelijk, daar moet je je even doorheen slaan. Daarna krijg je regelmatig het gevoel "vroeger had ik nu gerookt". Als je dat zo weet te benoemen, en er niet "ik wil *nu* roken van maakt", dan ben je gestopt.

Veel complimentjes geven. Als hij 't vervelend begint te vinden, dan zegt ie 't wel.

Wat de stoppende partner het liefst wil horen, is natuurlijk puur afhankelijk van de partner....Wat je kan doen, is helpen op die momenten, dat het het moeilijkste is, alternatieven aanbieden - na het eten niet meer natafelen, maar gelijk gaan afwassen, veel naar buiten - al wandelend rook je meestal niet, en dan maar even niet die lekkere capuccino gaan drinken als je van het strand komt, zorgen dat het huis lekker fris ruikt, vaak handdoeken en beddegoed wisselen, "rook"kleren wassen, en geduldig zijn als iemand veel feller uit z'n slof schiet dan je gewend bent. En vooral niet boos of teleurgesteld zijn als het niet direkt lukt - de gedachte aan stoppen zit in iemand's hoofd, en hij/zij heeft al 48 uur of 72 uur of hoe lang het geduurd heeft getoond dat het kán - volgende keer lukt het vast wél.

Mijn partner kan als ik stop het beste even over het onderwerp zwijgen. Want of het nou suggestie is of niet maar kan er erg chagrijnig van worden en vind iets sneller dan normaal een opmerking misplaatst, meestal volledig onterecht overigens. Het is sowieso iets wat je zelf moet doen.

Zeggen dat je partner wanneer deze het lastig heeft het even moet melden en dat je diegene dan wel af wil leiden met sex. Werkt geheid word nu alleen wel geil als ik aan sigaretten denk.

Liefde door middel van aandacht... En accepteer alles wat ze doet, zonder je wil op te leggen... Zo gaat dat vanzelf... Meer hoef je niet te doen... Er zijn voor die ander... Is toch zo simpel, maar voor sommigen is dat onmogelijk...

Hem steunen meer kan je niet doen Stoppen met roken is iets wat je zelf moet doen En het is eg moeilijk en ik kan het weten

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100