Klopt een aanname vaak? (voor jouw gevoel)

Soms ben je in een situatie dat je iets ''aanneemt''. net nog: Ik kom zoals gewoonlijk na mn werk thuis en zie de fiets van mijn buurvrouw staan(kinderstoeltjes erop de hele rambam), naast haar fiets ligt een afgekloven krentenbol, haar kennende, (en haar kinderen) had ze deze gegeven aan 1 van haar kinderen, en had deze er geen zin in en ging (zoals gewoonlijk )lopen krijsen en bleren dat ie geen toch geen krentenbol wilde, vervolgens gooit dat kind die krentenbol op straat naast haar fiets, en ze lopen beiden weg bij de fiets...ik NEEM DUS AAN dat het een krentenbol van haar kind is, maja, ik kan dat niet zeker weten want ik was er niet bij maar die krentenbol ligt naast haar fiets en ik ken haar (en dr kinderen) het is een aanname maar diep van binnen weet ik dat ik gelijk heb maar kan niet hardmaken..kloppen jouw aannamens volgens jou vaak? en heb je ook voorbeelden?

Weet jij het antwoord?

/2500

Bij mij kloppen die heel vaak, en zal een ander het voor me bevestigen... Als ik hier antwoord heb ik zulke aannames en die kloppen bijna altijd...

ja, heel vaak. In eerste instatie hou ik wel een slag om de arm, maar later blijkt gewoon, dat wat ik dacht klopte. Het is anderzijds belangrijk als getuige van iets, niet vanuit je aannames te getuigen. Dan moet je echt met je neus bovenop hebben gestaan.

Als je het niet hard kan maken dat krentebol verhaal, door het bijvoorbeeld gewoon te vragen aan je buurvrouw kan je niet weten of het klopt. Misschien zijn je buren wel antikrentebol, en is ie daar gekomen doordat ie uit een passerende auto is gegooid. Aannames moet je ook nooit doen volgens het boek The Four Agreements van Don Miguel Ruiz. Een van die agreements is "Don't make assumptions" Dat levert vaak problemen op, doordat je je dingen voorstelt over situaties die een eigen leven kunnen gaan leiden in je hoofd.

Datzelfde heb ik ook eens meegemaakt. Alleen was het geen fiets, maar een brommer.

Het leven is geen spannend detective-verhaal waarin niets is zoals het lijkt, en bij dergelijke trivialiteiten is het verband vaak zo snel gelegd, en zo voor de hand liggend, dat je in die gevallen regelmatig wel zekerheid zult hebben al heb je geen bewijs. Maar het gemak waarmee we verbanden leggen kan ook een valkuil zijn, waar je in minder triviale gevallen wel alert op moet zijn. Mééstal is het precies wat je denkt of hoe het er uitziet, maar het kán natuurlijk anders in elkaar steken.

Aannames zijn gebaseerd op datgene wat je aan kennis hebt van je omgeving en de mensen om je heen. Ook een beetje intuitie. Maar dat kan helaas tot ontzettende verkeerde conclusies leiden. Als bij politie-onderzoek zou worden uit gegaan van aannames zou er veel fout gaan. Je kunt een soort van ervaring opbouwen bij het aannemen van iets, maar dan nog blijft er een risico. Toch kunnen aannames ook lijden tot het oplossen van een probleem juist door de kennis die je hebt van bepaalde zaken, maar soms moet je toch echt onderzoeken of je aanname klopt voordat het verkeerd uitpakt. Ik kwam bij de deur van mijn schoonmoeder en belde aan. Ze was altijd thuis op dat tijdstip, maar soms ging ze naar beneden om andere bewoners te ontmoeten(ze woonde in serviceflat). Mijn man nam aan dat ze beneden was, want zo zei hij dat was altijd zo op dit tijdstip en we liepen weg. Iets zei mij dat ze nooit precies rond vier uur weg zou gaan omdat ze wist dat sommige van kleinkinderen zouden kunnen komen. Teruggelopen en weer gekeken, ik zag in de hal haar jas hangen, toch deed ze niet open. We namen aan dat ze toch weg was, maar waarom was de jas er toch. Uiteindelijk bleek onzer beider aannames botsten en wat bleek na het door onszelf openen van de deur: ze had een hersenbloeding gekregen en lag op de grond, ernstig ziek. Je aannames kunnen perfect kloppen, maar je kunt er ook totaal naast zitten......

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100