een vriendin van mij komt heel boos, arrogant en afstandelijk over

ze is niet boos, wel een beetje arrogant, en afstandelijk, ik denk dat het komt doordat ze bang is voor mensen (vreemde). Ze heeft ook niet erg veel vriendinnen... 10 jaar geleden was ze zo helemaal niet! Hoe kan ik haar helpen beleven dat mensen mooi/bijzonder zijn?

Weet jij het antwoord?

/2500

Alvorens je aan het hervormen van je vriendin begint zal je je eerst af moeten vragen of ze zich bewust is van haar, volgens jouw mening, tekortkomingen. Zo ja, overtuig haar dan van het feit dat de eerste indruk van iemand anders niet altijd de juiste hoeft te zijn. Iedereen is aardig totdat hij zelf het tegendeel bewijst. Het heeft vaak te maken met onterechte plaatjesvorming waarbij je je oordeel al klaar hebt als je iemand nog niet eens gesproken hebt.

Als je vriendin zo verandert is vergeleken met 10 jaar terug zal daar vast een reden voor zijn. Praat met haar en vraag wat de reden is en of je kan helpen. Maar misschien ervaart ze het helemaal niet als een probleem dat kan natuurlijk ook, iedereen is weer anders.

Dat is heel moeilijk zolang ze zelf de ogen er niet voor open heeft. Vraag eerst eens of ze wil veranderen en of ze wil dat jij haar er bij helpt. Het kan de vriendschap flink schaden als je het tegen haar zin doet. Als je haar mening vraagt over mensen moet ze kijken om een mening te vormen, dus ga haar vragen. Begin bij kinderen, daarbij is het het makkelijkst te zien dat ze mooi en bijzonder zijn. Keur haar antwoorden nooit af, om meer te leren zien moet alles wat je ziet geaccepteerd worden. Je kunt dus wel vragen naar wat nog meer. Ga langzaam, laat haar het proces tempo bepalen. Zij wil veranderen en dat kan alleen goed als het in haar eigen tempo gebeurd.

Als zij een goede vriendin van jou is kun je haar toch vragen dat het jou is opgevallen dat ze afstandeijker is geworden. Misschien heeft ze daar wel een reden voor. Je vraagt hoe je haar kan helpen, wil je vriendin dat wel heeft ze er last van? Ze kan ook verlegen zijn . Haar houding zoals jij het ervaart zou je met haar kunnen bespreken op een vriendelijke manier. Maar iedereen is zoals hij/zij is,en zou je haar ook kunnen accepteren zoals ze is.

Dat herken ik wel. Ik ben zelf ook zo. Vooral op het werk was dat te merken. Maar ik had er zelf geen last van. Niet bang voor mensen en ik weet wel dat vele exemplaren daarvan mooi en bijzonder zijn. Maar ik erger me snel en ben graag alleen. Kan zijn dat dat bij haar ook zo is. Vraag het haar maar eens.

Zij moet onzeker zijn en verlegen, dat kan niet anders... Als jij probeert te doen wat je zegt in je vraag, zal ze gaan zien dat jij heel mooi en bijzonder bent, daarmee slaag je al helemaal in je lieve pogingen om haar met lieve en bijzondere mensen in contact te laten komen... Anderen volgen dan vanzelf...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100