Mijn man wil na 35 jaar samenzijn en 28 jaar naar mijn idee goed huwelijk, scheiden. Valt dit nog te redden?

Hij bleek al 5 maanden een 18 jaar jongere vriendin te hebben met 2 kinderen van 9 en 11 jaar, zij heeft giga veel problemen vanwege haar vechtscheiding waar ze nog volop inzit en haar ex-man alles doet om haar tegen te werken en de kinderen van haar af te nemen. De oudste heeft zware ADHD en ODD en bureau jeugdzorg is toeziend voogd. Valt er nog iets te redden aan mijn huwelijk? Want ondanks dat hij volledig opgaat in haar en haar gebroken gezinnetje, doet hij nog alles voor mij en de kinderen! IK kan hem daardoor niet loslaten, hij heeft duidelijk gezegd dat ik geen valse hoop moet koesteren hierdoor en hij dit alles doet uit respect voor mij en die 35 liefdevolle jaren!!!! IK dacht dat wij een heel gelukkig huwelijk hadden en hij straalde ook steeds meer vrolijkheid uit naarmate onze kids niet meer puberden, zij zijn 17 en 20 jaar en de oudste woont al anderhalf jaar op kamers, daar hebben wij vrijwel geen omkijken meer na.

Toegevoegd na 5 minuten:
Ik heb hem leren kennen op mijn 14e en hij was 18. Hij had alleen nog maar een zieke vader, zijn moeder was gestorven toen hij 13 was aan kanker en zijn vader was zwaar hartpatient en is uiteindelijk aan verdriet om zijn vrouw gestorven toen mijn man 19 was. Hij heeft daardoor zelf nooit kind kunnen zijn en moest meteen voor zichzelf zorgen, had anders niet veel inkomsten en is gaan werken in de horeca, want daar ligt zijn hart.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Beste LorrieKnorrie, Ik heb je verhaal gelezen en tig keren herlezen... Er spreekt van alles uit: hoop, wanhoop, verdriet en vragen... talloze vragen. Je zal ongetwijfeld hier heel veel reacties op gaan krijgen met allemaal goed bedoelde raadgevingen, misschien ben ik de enigste man als buitenstaander hier die een poging waagt je een realistisch beeld in jouw realiteit te geven. Er spelen een aantal dingen in jullie relatie: 1. 'n langdurig samenzijn met alle ups en downs die daar bij horen. 2. 'n door de jaren heen wederzijdse respect en liefde verhouding die geen van beiden zomaar op zou geven. En juist in deze relaties zie je nogal eens gebeuren dat de man opeens de "midlife crisis" in wandelt waarin hij zich bewust wordt dat hij niet meer de "boy" is die hij vroeger was. Je moet weten dat iedere man, hoe trouw ook, altijd zijn blikken naar andere jongere vrouwen blijft werpen en onbewust flirt. Dat is de natuur. De man in z'n middelbare leeftijd vindt het geweldig als hij erin slaagt de aandacht te vangen van jongere vrouwen en zelfs daarin zover gaat dat hij verliefd kan worden als de jongere vrouw zijn aandacht beantwoordt. Aan de andere kant zijn vrouwen net zo. Zeker als ze in de positie zitten zoals die 18 jaar jongere vriendin met problemen. Hij geeft haar aandacht en zij vindt dat geweldig, iemand die haar begrijpt, en geeft zich helemaal over aan hem. Dat versterkt zijn gevoel voor haar weer en hij heeft het gevoel weer dat ie de hele wereld aan kan met haar. Alle problemen die er zijn denkt hij voor haar wel op te lossen en bekijkt hij de wereld door een roze bril. Dat hij ook nog een liefhebbend gezin heeft, ja... dat is even lastig.... Sommige mannen hakken dan resoluut de knoop door en verlaten radicaal het gezin waarin zoveel jaren van lief en leed in zijn geïnvesteerd. Zonder scrupules. Maar er zijn mannen die zich wel terdege bewust zijn van wat ze aanrichten en proberen dan ook nog de pijn voor het verlaten van de ex partner te verzachten. Wat dan weer averechts werkt, de ex partner zal hoop blijven houden dat hij op zijn schreden terug zal keren. Men zegt wel eens: "Wat je liefhebt, laat het vrij..." Loslaten doet pijn, heel veel pijn. Maar dwingen kun je niets. Menigmaal komt zo'n man alsnog tot inkeer en voegt zich weer bij zijn gezin. Maar even vaak is het afscheid definitief en moet je gewoon verder... Uiteindelijk komt alles wel goed. Met of zonder hem. Ik kan het weten, ik heb spijtig hetzelfde gedaan...

Hoop hebben, daar is niets mis mee, maar als hij wil scheiden en al een ander heeft, probeer hem dan los te laten, probeer je eigen leven op te bouwen, doe de dingen die je graag doet, probeer niet hem op alle mogelijke manieren terug te winnen, als hij nog van je houdt, ziet hij dan die leuke vrouw waar hij ooit verliefd op werd, zoniet, dan heb je toch een stukje winst, je bent wie je wil zijn. Makkelijk gezegd, dat weet ik, maar ga de strijd met jezelf aan en niet met die ander, laat hem los.

Ik zou zeggen, ga het gevecht wel aan, zonder te vechten. Deze nieuwe relatie appelleert heel erg aan zijn verantwoordelijkheidsgevoel. Zo zit hij in elkaar. Ik zou hem prijzen om alles wat hij doet voor dit gezinnetje. Ook de vrouw en haar kinderen (het graf in) prijzen. Dus alleen maar goede en medelijdende opmerkingen maken. Ondertussen je eigen gang gaan. Vriendinnen, uitjes, af en toe zijn raad vragen over iets, maar toch opgewekt blijven. Alleen niet scheiden. Een huwelijk is geen weggooi-artikel, dat beseft je man heel goed. Zoek zelf steun bij een psycholoog om sterk te kunnen blijven. Je verdient het dat deze man bij jou blijft.

Bronnen:
mijn beroep is maatschappelijk werkster.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100