waarom ben ik zo bewust dat mijn ouders niet altijd bij me zullen blijven?

als ik een lied hoor, of wat zie moet ik zo vaak huilen en denk dan aan een tijd dat ik mijn ouders ga verliezen, mijn vader is een stuk ouder en heb eigenlijk niet zo'n hechte band met hem maar ik moet zo veel en hard huilen als ik eraan moet denken dat ik ze moet missen, gelukkig is het nog niet zo ver en dat moet ook heel lang duren maar hoe kan dat? ben ik gewoon een emotioneel persoon?

ik kan ook moeilijk over gevoelens praten met hem, ik moet altijd huilen en dat wil ik uit de weg gaan.

grtz.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

'Een mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest' schreef de Franse filosoof Michel de Montaigne ooit. En dat is waar. Je laat je leiden door irreële angst en je bent inderdaad een heel emotioneel persoon. Het is normaal dat je wel eens denkt dat je ouders er op een dag niet meer gaan zijn. Maar dat is nog niet van toepassing nu. Geniet van je ouders terwijl je nog kan. Spendeer geen minuut meer aan die triestige gedachten, maar gebruik die tijd om je ouders lekker te verwennen of gezellig met hen te praten.

tja ik ben er wel vroeg bij met het bewust zijn dat ze er niet altijd zullen zijn. bij de meeste mensen is dat een vaag gevoel dat zo nu en dan eens zijn kop opsteekt en vaak al snel vervaagd laat het dus niet te bewust toe in je leven tenzij er echt sprake van is dat het op handen is. die tijd komt,,, maar laat het je nu niet bepalen want wie zegt dat je ouders jouw niet overleven ? dus leef je leven, laat je ouders je ouders zijn zolang het kan en alsof ze nooit dood zullen gaan. kortom als er geen reden is om er over na te denken is laat het je dan niet bezighouden omdat dat niet aan de orde is. trust me je leeft een stuk prettiger daardoor

Prijs je gelukkig omdat je de nabijheid van je ouders en vast ook andere familieleden als waardevol ervaart. Geniet van die contacten en ervaar het verdriet om het verlies pas op het moment dat het zover is. Het is altijd anders dan je verwacht had en waarom zou je daar van te voren al verdriet om moeten hebben? Natuurlijk ben je emotioneel als je daar zo over inzit maar probeer daar je sterke kant van te maken. Zorg er maar voor dat jouw kwaliteiten anderen ten goede komen maar vergeet jezelf niet.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100