Mijn kind heeft geen vriendinnen

Ik heb een hartstikke leuke dochter, maar ze is niet op haar mondje gevallen en kan nogal erg door de bocht komen. Natuurlijk werken we hieraan, maar ze hgeeft totaal geen vriendinnen en degene die ze heeft hebben niet zo`n leuke achtergrond. Ze wordt er weleens depressief van dat niemand haar aardig vind. Ik vind het echt zielig ,maar heb haar gezegd niet zo kattig te doen tegen andere. Zij geeft aan dat ze juist aardig is, maar dat niemand haar gelooft. Ik weet hoe ze is en dat is niet altijd even leuk voor andere. Maar zijn beweerd het tegendeel en dat maakt het moeilijk vind ik.
Wie weet raad. Ze is nog maar 7 jaar, maar wel een echt probleem vind ik. Het gaat om de kinderen op school want waar we wonen zijn zeer weinig kinderen.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

als er niemand in haar klas aansluit bij je dochter én ze niet uit de groep ligt (het bekende pispaaltje) kan je gerust zeggen dat er een probleem is. zelf zou ik na gaan denken waar dit probleem vandaan komt. -kan ze zich inleven in andere kinderen? -is ze zich er bewust van hoe ze overkomt op andere kinderen? -wat doen jullie eraan om haar te sturen en te begeleiden hierin? -hoort ze ook wat ze goed doet en motiveert dit voldoende om sprongen te maken de goede kant op? - is er een mogelijkheid voor haar zodat ze leert omgaan met andere kinderen? - hoe ziet ze zichzelf (denkt ze dat ze alles fout doet? voelt ze zich door meer mensen niet begrepen?) met andere woorden... er zijn meer kinderen dan de kinderen op school. je dochter lijkt problemen te hebben met sociale contacten. krijgt ze wel de mogelijkheid om hier voldoende aan te werken? (familie, sport, kennissen etc) hebben jullie zelf al bij hulpverleners aan de bel getrokken (een kind van 7 jaar die depressief is nu en dan en roept dat NIEMAND haar aardig vind is toch wel een ernstig signaal!!) weleens gedacht over een cursus sociale vaardigheden? weleens gedacht dat het niet alleen de kinderen zijn op school maar dat er veel meer manieren en mogelijkheden zijn om sociale contacten te stimuleren? tips gevraagd om dit te sturen, motiveren etc? het probleem is dus een algemeen plaatje maar je dochter loopt vast op school. als ouder heb je hier een belangrijke rol in, en gezien het zelfbeeld wat je dochter heeft denk ik dat het tijd is om aan de bel te trekken. zelf heb ik een dochtertje met faalangst en kan adviseren om tips te vragen van iemand die meer kennis van zaken heeft dan mensen hier op GV. sturen en intensief mee bezig gaan op de juiste manier met tips is het enige wat ik je kan adviseren met deze info. succes!!!

Het kan heel goed hoor dat de kinderen in haar klas niet zo aansluiten bij haar als persoon. Misschien heeft zij een hobby? Kan ze op een sport of iets dergelijks, waar zij vriendinnen aan over kan houden. Ik zelf heb op de basisschool het zelfde gehad, ik zat echter nog op sporten en op scouting waar ik wel mijn sociale contacten vandaan kon halen en daar had ik wel veel vriendjes en vriendinnetjes. Mijn tip is dus om haar horizon te verbreden waar mogelijk :-)

Wat een naar probleem!! Allereerst zijn vriendschappen natuurlijk heel belangrijk in de kinderjaren dus ik begrijp je zorgen!!! Mijn dochter van 8 speelt gelukkig dagelijks met kinderen maar dat is ook wel eens anders geweest door haar verlegenheid, uiteindelijk heb ik zelf wat meiden uitgenodigd en ben spelletjes in de tuin gaan doen..het ijs brak vanzelf en sindsdien is het makkelijker voor mijn dochter om kindjes uit te nodigen, want mocht het niet lukken ben ik er nog om iets met ze te doen!! Wel moet ik eerlijkheidshalve zeggen dat de achtergrond van mijn dochters vrienden en vriendinnen niet belicht worden bij mij thuis!! Ze mag spelen met wie ze wil, de keuze is aan haar, tenslotte wil ik ook niet dat mijn kind een stempel zou krijgen door een bepaalde achtergrond. Wat misschien ook een tip is om een thuis een pannekoeken-picknick te organiseren met wat meiden, kost haast niets, en zo leren de kinderen jouw dochter in haar eigen omgeving kennen..thuis is ze vast heel anders dan op school, dat zou in haar voordeel moeten werken! Natuurlijk kan je dochter beter niet kribbig of kattig doen, maar misschien is dit een soort van masker, en durft ze zichzelf niet te zijn in het bijzijn van anderen??? Heel veel succes gewenst met je dochter!!

Heel herkenbaar. Ik spreek uit ervaring. Ik heb de indruk dat dat sociaal uitsluiten bij meisjes meer voorkomt dan bij jongens. Inderdaad moet jullie dochter ook aan zichzelf werken: Niet kattig doen, niet wijsneuzerig en de mening van een ander respecteren. Wellicht is ze ook te druk of eist ze teveel aandacht? En neemt ze zelf ook wel eens initiatief t.o.v. andere kinderen, die wellicht wat stiller in de klas zijn? Speelt ze ook wel eens met kinderen die gepest worden? Durft ze voor zichzelf en anderen op te komen of flirt ze juist met de populaire boys en girls uit de klas en loopt ze hen na? Het is ook slim om niet alleen op kinderen op school in te zetten. Misschien is er een leuke knutselclub in de buurt? Een zangvereniging of een natuurorganisatie waar ze kan werken? Onze dochter werkt vanaf haar 8e in een dierentuin. Tussen allemaal mensen die ze niet kende en bovendien....een andere taal spreken! Toch werkt ze er nu 1,5 jaar een keer per week, een volle dag. Ze wil het helemaal zelf. Goed voor haar sociale contacten, goed voor het leren van een vreemde taal. En het reizen - minstens drie kwartier enkele reis - heeft ze er voor over. Ik bedoel, afstand moet je er niet van weerhouden om een leuke activiteit voor je kind te zoeken, waar ze mogelijk wel aansluiting met kinderen kan vinden. Succes!

"maar ze hgeeft totaal geen vriendinnen en degene die ze heeft hebben niet zo`n leuke achtergrond." Misschien is het voor jullie raadzaam ook eens de leuke kanten van anderen te bekijken in plaats van alleen de negatieve kanten.....deze kritische kijk op andere mensen kan overslaan naar je kind waardoor dit kind deze eigenschap makkelijk overneemt!

Kijk wat er wel goed gaat en ga daarmee verder, vergroot dat. Dit gaat vast enige tijd kosten aangezien het om gedragsverandering gaat. Vergeet niet dat kinderen een ongekend aanpassingsvermogen hebben en dat soms een beetje tijd geven helemaal niet zo verkeerd is.

Vooral veel over blijven praten is goed omdat jij haar een beetje kan bijsturen, en zij weet dat ze haar verhaal kwijt kan als ze (weer eens) teleurgesteld is. Vraag ook eens uitleg aan haar wat ze bedoeld met 'dat ze juist aardig is'. Misschien weet ze wel niet goed wat 'aardig zijn' is. Eigenlijk is het een goede eigenschap dat ze niet op haar mondje gevallen is. Dat kan nog van pas komen in haar latere leven. Maar overdrijven is natuurlijk nooit goed. Ik zou er eens over praten met haar leerkracht. Zij/hij heeft haar al goed geobserveerd en weet waar de pijnpunten liggen. Die kan je dan thuis verder met je dochtertje bespreken.

Ik snap het niet helemaal. Je zegt dat je het zielig vind dat ze vriendinnen moet hebben met "niet zo een leuke achtergrond" omdat al de andere "normale" kinderen haar niet mogen. Ik weet natuurlijk niet wat je bedoelt met "de kinderen met niet zo een leuke achtergrond." Maar ik hoop dat je beseft dat de "normale" kinderen niet met jouw dochter om willen gaan, net zoals jij neerkijkt op de "kinderen met niet zo een leuke achtergrond." Het komt wat hard over, maar ik vind dat je blij moet zijn dat je kinderen vriendinnen heeft, hoe dan ook. Ik wil niet zeggen dat er iets mis is met je kind, maar de manier van mensen in categorieën plaatsen kan je kind later natuurlijk overnemen en zal dan dat blijven doen, zonder dat ze ooit zelf in zal zien dat zij misschien wel dat kind was "dat niet zo leuk was" Wat hier juist het probleem is... Nou denk ik niet dat het zo een ontzettend probleem is want ze is nog maar 7 dus zal ze haar eigen gedrag later waarschijnlijk niet meer goed herinneren. Maar ik vind wel dat je het eigenlijk op een andere manier moet zien.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100