collega zegt:''ik kom niet werken vandaag ben gister flauwgevallen en ben 4 minuten buiten westen geweest, moet je dat nou geloven of niet?

ik bedoel hoe weet hij dat hij 4 minuten buiten westen is geweest? keek hij op de klok voordat hij out ging? en ook toen hij weer wakker werd? WAT MOET IK HIERMEE?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik neem aan dat hij/zij een eitje aan het koken was die toen hij wakker werd hardgekookt was. Hoe dan ook is flauwvallen een serieuze zaak. Ik ben nog nooit flauwgevallen, maar mocht dat ooit gebeuren zou ik de dag erna ook niet op werk verschijnen...

Je zou kunnen concluderen dat hij niet alleen is geweest. Dat hij zelf op de klok keek klinkt onwaarschijnlijk. Flauwvallen duurt van een paar seconden tot een paar minuten. Dus het zou best waar kunnen zijn.

Collega was niet alleen, dus iemand anders heeft het gezien. Flauwvallen kan iedereen overkomen dus is waarschijnlijk waar. Ik heb het zelf ook geregeld gehad maar voelde me alleen wat zwak die avond. Volgende dag vaak wel even naar de dokter. Waarschijnlijk is collega naar dokter en neemt de dag vrij uit angst dat het weer gebeurd.

Vraag eens WAAROM hij flauwviel. Medicijnen (insuline) vergeten bijvoorbeeld? Is ie bezig met een hongerdieet? En je kunt natuurlijk gewoon vragen hoe hij weet dat ie 4 minuten buiten westen is geweest. Belangrijk is 't totaalbeeld: is ie relatief veel vaker afwezig dan andere collega's? En zijn daar altijd goede redenen voor? Compenseert hij door regelmatig te overwerken? Heeft ie handicaps? Houdt daar dan rekening mee. Denk ook aan mogelijke oorzaken om te willen spijbelen: is 't iemand die moeilijk 'nee' kan zeggen en daardoor overwerkt kan zijn, bijvoorbeeld? Niemand zal graag toegeven dat ie overwerkt is.

De basis van collegialiteit is vertrouwen. Als dit een incident is, moet je hem gewoon geloven. Als zulke dingen (te) vaak voorkomen ga dan pas twijfelen. Dit is zowel voor jezelf als voor je collega een stuk prettiger. Als er iets met mensen gebeurt, vinden ze het belangrijk om details te geven. Ze denken dat anderen ook denken dat het belangrijker is om exacte gegevens te krijgen dan een formulering als: "Ik ben even buiten westen geweest" Mijn advies in deze is: Geloof hem, maar neem alles met een korreltje zout, tenzij je gegronde reden hebt om te twijfelen.

Als je dit in mijn bedrijf had gedaan. Een collega in diskrediet brengen. Van iets, waarvan jij niet de juiste persoon bent om hier twijfel aan te verbinden. Dan had er een heel pittig gesprek gevolgt... Ik neem aan dat jij geen arts, Co-assistent, of verpleegkundige bent. Het is aan de collega in kwestie zelf om te beoordelen of dat hij/zij de bewuste dag fysiek in staat is om te komen werken. Hij/zij heeft het recht om zich ziek te melden om zeer uiteenlopende redenen. Het feit dat de collega in kwestie zelf al een oorzaak aan geeft. Is voor jou een indicatie om te kunnen concluderen dat dit verband houd met zijn/haar fysieke gesteldheid van die dag... En zelfs wanneer de collega zou zeggen aan de telefoon dat hij/zij griep heeft. Dan nog wilt dit niet zeggen dat je de collega in kwestie dan die dag en/of de daarop volgende dagen niet buitenshuis tegen kan komen. Iemand die zich ziek heeft gemeld heeft namelijk het recht om zich ook buitenshuis te bewegen... Ik heb me in het verleden wel eens om minder ziek gemeld. Het ligt puur aan jouw vooroordeel dat jij de collega in kwestie wantrouwd. En dit zegt tevens veel over de sfeer binnen het bedrijf ten opzichte van de bewuste collega...

Tja, zonder meer informatie is hier heel weinig over te zeggen. Als losstaand geval? Best mogelijk. Zelfs weten dat het vier minuten was, is mogelijk, bijvoorbeeld omdat de magnetronmaaltijd inmiddels klaar was, het journaal inmiddels begonnen etc. Of het kan een vage inschatting zijn. Komt deze collega regelmatig met indianenverhalen als reden voor afwezigheid? Dan kan (let wel, kán, het hóeft niet) er iets aan de hand zijn. Dat heb ik kortgeleden nog meegemaakt met een collega die echt de kluit bleek te belazeren. Maar als die collega niet regelmatig met rare verhalen komt, zou ik hem gewoon geloven. Dat vertrouwen heb je nodig op je werk. Overigens, je vraagt wat je hiermee moet. Je hebt het over een collega, niet een werknemer of een ondergeschikte. Als jij niet de werkgever of leidinggevende van de bewuste collega bent, moet je hier helemaal niets mee. Gewoon voor kennisgeving aannemen, en maandag vriendelijk informeren hoe het nu met hem gaat.

Wie dikt zijn verhaal niet graag aan? dat maakt het levendiger, boeiender . Als hij nu vier uren had gezegd , had ik het niet geloofd en vier seconden ook niet. Vier minuten maakt het realistisch genoeg.

Ik stuur iemand in zo´n geval naar de Arbo-arts.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100