Hoe komt het toch dat sommige mensen je emotioneel totaal kunnen kraken zonder daar actief iets voor te doen ?

Het zit'em in zeer kleine dingen: een blik, een attitude, een (op het eerste zicht) totaal onschuldige opmerking uit hun glimlachende mond. Maar het voelt aan alsof er zó strategisch wordt gespeeld en onderhuids een oorlog woedt zonder dat je weet waarom. Mij lijkt het alsof zulke mensen zeer goed weten met wat ze bezig zijn, maar ze gaan vrijuit. Niemand lijkt het te voelen en te zien en in sé doen ze ook eigenlijk totaal niets verkeerd.
Ik vraag me dan altijd af of ik dingen verkeerd aanvoel, of mijn zintuigen té scherp staan afgesteld of is er wel degelijks iets aan de hand ? Je kan het geen pestgedrag noemen want op hun gedrag valt niks aan te merken: ze verheffen nooit hun stem, glimlachen altijd.
Herkennen jullie dat ?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Allererst hoe het komt: - er zijn mensen, die daar lol in scheppen.... met een lach een ander onderuit halen. De ander kan dan eigenlijk niks zeggen, want heej: die persoon lacht er toch bij???? Dat zou dan dus kunnen betekenen, dat hij/zij het misschien niet zo heeft bedoeld, toch??? Maar ondertussen.... wel dus! Deze mensen doen daar overigens weldegelijk iets actiefs voor! - het kan ook zijn, dat iemand iets totaal onschuldigs zegt met een lach, maar dat dit jou ontzettend diep raakt vanwege jouw verleden bijvoorbeeld. Dan is het van hun kant totaal niet opzettelijk om jou te pakken en doen zij er niets actiefs voor. Het kán dus zijn, dat jij dingen terecht aanvoelt (punt 1) en dat je zintuigen op scherp staan, maar voor hetzelfde geld (punt 2) niet. Dát je iets voelt, in beide gevallen, staat buiten kijf en aan jou om per situatie te bekijken, of het de persoon is die aanvalt, of jij, die zich aangevallen voelt. Toegevoegd na 7 minuten: Vergeet ik je laatste vraag: "herkennen jullie dat?" Jazeker: beide in mijn antwoord genoemde situaties. Soms bij punt 1, vraag ik dat na, als ik het belangrijk vind. Kan zeer interessante reacties teweeg brengen ;-)

Het klopt dat sommige mensen dat kunnen. wat er aan de hand is is dat je ze de macht geeft. jouw onzekerheid geeft hen de controle. je voelt het wel degelijk goed aan, zo snel jij je er niks van aantrekt doen ze dat ook niet. er zijn nou eenmaal mensen die van nature erg veel mensenkennis hebben en deze gave niet goed gebruiken. als ze het goed zouden gebruiken zou het liefdevol zijn en dan word je helemaal warm en blij vanbinnen.

Kan het zijn dat je jezelf onzeker voelt? Mensen met een attitude zijn vaak erg zeker van zichzelf en vaak adrem, daardoor kunnen ze dominant overkomen wat jij dan als een gevaarlijk spelletje ervaart. Maar zelfs onzekere mensen kunnen nog een houding hebben van; mij maak je niks... In sommige gevallen kun je best gelijk hebben, want bepaalde mensen kunnen met hun opmerkingen alles gedaan krijgen..

Alhoewel ik geen psycholoog ben, denk ik dat het type mens dat jij beschrijft, jouw type niet is en jij bij voorbaat al "aan de rem trekt", nog voor er een woord gesproken is. Wellicht zend je zelf onbewust signalen uit, die de ander doet besluiten jouw op een bepaalde manier te benaderen. Wees hier alert op bij de eerstvolgende "ontmoeting". Misschien kijk je (ten onrechte) op tegen die ander en/of voelt die ander zich superieur aan jou. Kan ook zijn dat die ander dat helemaal niet in de gaten heeft en dat niet alleen bij jou veroorzaakt maar ook bij anderen en er dus niet bewust op uit is iemand emotioneel te raken.

Ik herken het van beide zijden en/of vanuit beide kampen. Uiteraard kán het zijn dat iemand jou opzettelijk wil k-raken doch dat is lang niet altijd zo. Neem nu bijvoorbeeld mijn reacties op GV (of eender waar) Ik doe altijd enorm mijn best om rekening te houden met de gevoeligheid van de ander en toch schrijven enkele mensen mij hier af alsof ik hen bewust denigrerend benader. Elke keer als ik dat soort reacties op mezelf lees dan vraag ik me nogmaals af met welke intentie ik gereageerd heb. En heel soms kan het zijn dat ik niet erg heb opgelet bi het reageren en dan merk ik dat mijn reactie inderdaad pijnlijk kan overkomen bij heel gevoelige mensen doch doorgaans merk ik dat het altijd dezelfde personen zijn die op een zelfde soort reactie anders reageren dan de meerderheid. Op zo'n moment laat ik het los want dan is het hun eigen overgevoeligheid die hen parten speelt. Wat ik ook probeer, het zal hen overwegend in het verkeerde keelgat schieten. Anderzijds was ik vroeger ook zo gevoelig en kon ik bepaalde situaties ook ervaren zoals jij. Dat maakte me destijds niet enkel onzeker, maar ook prikkelbaar en ziek. Ik verdacht die ander er ook van dat die opzettelijk zo tactloos of soms manipulerend te werk ging. Nu, jaren later merk ik dat die ander er zich totaal niet van bewust is dat die zo overkomt. Nu ben ik zelf veel weerbaarder geworden omdat ik heel bewust aan het herkennen van mijn eigen emotionele reacties ben gaan werken en daardoor merk ik het ook zo duidelijk op dat die ander helemaal geen idee heeft hoe het aanvoelt om zo super gevoelig te zijn. Ga er dus van uit dat jij vanwege jouw gevoeligheid veel kleinere nuances in het gedrag kan opmerken en dat de verzender van dat gedrag vaak geen flauw benul heeft van hetgeen jij ervaart. Zelfs al leg je het hen in het lang en het breed uit, ze kennen de ervaring niet en kunnen er zich dus nauwelijks iets bij voorstellen. Ze zullen eerder geneigd zijn om jou voor gek of paranoia te verklaren dan dat ze jou ter hulp kunnen komen. Het is geen kwestie van niet willen. In vele situaties ontbreekt hen iets essentieels om het te kunnen. Loslaten (het anders zijn van de anderen liefdevol aanvaarden) en gewoon aan jouw eigen weerbaarheid werken is de meest efficiënte, duurzame en zaligmakende opdracht die je jezelf kan schenken. Het is vaak keihard werken aan jezelf als je zo gevoelig bent maar het loont, dat kan ik je verzekeren ;-) Liefs en Big Big Smile van me

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100