Waarom worden mensen emotioneel bij begrafenissen?

Logisch als het om iemand gaat die dicht bij je staat, maar zelfs als de overledene in relatie veel verder van je weg staat merk je emoties bij je zelf. Vandaag had ik dat nog en dan gaat het nog om iemand van 92 jaar. Is toch niet zo erg?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ja, waarom worden we emotioneel? Omdat we gevoel hebben en meegevoel. Een begrafenis is altijd iets definitiefs. Die persoon die zie je nooit meer terug en je kunt je zo goed voorstellen wat de nabestaanden voelen en je ziet hoe moeilijk ze het hebben. Je stelt je weer voor hoe het was toen een geliefde van jou overleed of stelt je voor dat het je vader of moeder is, omdat zij ook al zo oud zijn. De muziek trekt ook je tranen naar voren en de hele stemming is triest. Elk afscheid is verdrietig, al is het van je huisdier, want hij of zij komt nooit meer terug. Huilen doe je dan om je te kunnen uiten, van die innerlijke spanning af te komen en omdat het toch oplucht.

Ik word altijd emotioneel door het verdriet van de naaste familie, en dan ga ik meejanken!

als het om iemand gaat die je niet goed kent leef je mee met de gene die dicht bij staan en je weet hoe het voelt..

Ze steken elkaar aan... Nee is niet erg en is heel goed... Maar het is wel vreemd dat mensen elke keer weer bij elke begrafenis geshockt zijn, alsof het de eerste keer is dat zoiets gebeurt......

Dit komt door de sfeer, je staat weer even stil bij het leven, en wordt gewoon weer met de neus op de feiten gedrukt. Door het huilen van een ander kan je ook emotioneel worden. Maar ook is het even een verwerking wat jezelf hebt meegemaakt en komt tot uiting bij een begrafenis. Dus je eigen spanning komt er een beetje uit. Toegevoegd na 25 minuten: We praten dan nu over iemand van 92 en die verder van je afstaat.

het verdriet van een ander, de muziek, herinneringen aan eigen geliefden die zijn overleden die dan bovenkomen, en het is gewoon verdrietig als iemand overlijd, ookal ken je hem niet goed of is diegene al heel erg oud. een hele normale menselijke reactie dus.

Meedere redenen: Verdriet associeert. Doordat je het verdriet van anderen beleeft, kom je ook in contact met eigen verliezen. Je wordt je even bewust van de sterfelijkheid van jezelf en je omgeving. Ook heeft het met empathie te maken. De mens is in staat zich in te leven in de emotie van de ander.

Nee, ik heb mij er altijd over verbaasd dat het mij helemaal niets doet en eerlijkheidhalve heb ik vaak genoeg gestaan in een groep mensen op een begrafenis, die over alles praatte behalve de overledene.. De onderstelling achter jouw vraag klopt niet... Sommige mensen worden emotioneel, alhoewel ik ze nooit heb gezien.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100