Waarom vind ik het zo vervelend om iets nog een keer te zeggen als iemand mij niet verstaat?

Ik weet niet waarom, en ik heb het niet bij iedereen.
Maar meestal vind ik het heel vervelend om iets nog een keer te zeggen als iemand me niet verstaat. Of niet begrijpt. Ik heb best veel geduld, daar ligt het volgens mij niet aan.
Ook vind ik het lastig als iemand ondertussen met iets anders bezig is , of bijvoorbeeld wegkijkt en het net is of íe niet luistert?... wat is dat toch, herken je zoiets en hoe leg jij het uit...

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik merk vaak dat ik het vervelend vind als ik net veel moeite heb gedaan om iets goed te formuleren. Als ik nog eens moet herhalen wat ik net heb gezegd, lijkt vaak ook de kracht van de woorden weg. Ik moet van mezelf dan weer op zoek naar nieuwe woorden. Ook om het nog een beetje natuurlijk en overtuigend te laten klinken. Als ik moe ben is het ook vervelender om dingen opnieuw te zeggen. Ik raak dan sneller geïrriteerd. Als ik bijna slaap, is dat nog erger. Dan schijn ik enorm te brabbelen. En als mijn bedpartner dan vraagt waar ik het over heb, dan kan ik heel geërgerd iets opmerken in de trant van: "Ja, dan moet je maar opletten!" Wanneer iets echt belangrijk voor me is en iemand is ondertussen iets triviaals aan het doen, zonder me aan te kijken, dan voel ik me gewoon niet serieus genomen. Daar kan ik dan ook niet zo goed tegen. Als ik emotioneel ben krijg ik soms dingen moeilijk één keer m'n mond uit. Laat staan nog een keer, omdat de ander niet oplet. Ik denk in het algemeen gewoon dat het niet leuk is om ergens energie in te steken zonder resultaat. En dan is het afhankelijk van je verwachtingen - heeft herhalen zin? - of je er nog een keer die energie in gaat steken of niet.

Volgens mij is dat psychisch. Een heleboel van wat we zeggen gaat ook non-verbaal. Als jij het vervelend vindt om iets nog een keer te zeggen heb je onbewust het gevoel dat jouw vraag de ander niet interesseert, of dat de ander jou geen aandacht wil geven. Dan is er ook geen wederzijdse communicatie, en dus wil je er geen energie meer insteken. Ik heb dat ook wel eens en ook niet bij iedereen. Maar sommige mensen zenden echt het signaal uit dat het ze bar weinig interesseert wat jij te zeggen/vragen hebt. En iemand aankijken is sowieso een eerste vereiste.

Goed luisteren is iets wat maar weinig mensen kunnen. Na 3 seconden begint men bijvoorbeeld al te bedenken wat men als reactie zal gaan geven en is de aandacht al even verslapt, zo gaat de aandachtscurve tijdens het luisteren constant op en neer. Af en toe even hummen of ja zeggen is vaak al voldoende om de ander door te laten praten. Ook een beetje voorover leunen en de gesprekspartner aankijken wekken een geinteresseerde indruk. Aan de lichaamstaal is gemakkelijk te zien of iemand geinteresseerd is, als je gesprekspartner achterover hangend de andere kant op gaat zitten kijken is dat een vrij duidelijk signaal dat diegene niet geinteresseerd is in je verhaal en kun je de conversatie het beste gewoon beeindigen. Als het echter noodzakelijk is dat de ander jouw verhaal aanhoort mag je hem best bij de les roepen. Probeer desnoods de ander te dwingen door tegenover elkaar (formeel aan een hoge (keuken)tafel te gaan zitten en zelf een beetje voorover te steunen, vaak kopieert de gesprekspartner jouw houding en heb je hem waar je hem hebben wilt.

Het komt onbeleefd over als je staat te praten en je hebt de indruk dat de luisteraar je niet aan kijkt.En met een half oor staat te luisteren.Ik denk dat jij wel zo bent als iemand tegen je praat.Dus verwacht je dat ook van een ander.Je kunt ook eens vragen tussen door ,luister je wel ?Dat geeft wel eens een schrik reactie.Het weg kijken van de luisteraar kan ook verlegenheid zijn.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100