Heeft het wel zin een donorcodicil bij je te dragen als je nabestaanden dat bij overlijden niet doorgeven?

Een tante van mij is overleden op 48jarige leeftijd.
Ze had dat codicil altijd bij zich en liep mensen altijd te pushen om ook oorgaandonor te worden.
Toen ik na haar dood vroeg of dat nou nog gebeurt was,of ze "alles" ook echt gebruikt was,bleek dat dat niet zo
was.Toen ik best wel kwaad hier om werd,werd er gezegd:''Tja,het is nu te laat he,ze is al gecremeerd''
Ik snap dat niet.
Wat heeft zo'n codocil dan voor zin??
Ik vindt het nog steeds zo naar idee,ze vond het zo belangrijk..
maar:Is dat de wet ?De nabestaanden hebben het laatse woord?

Toegevoegd na 1 dag:
De vraag moet eigenlijk zijn:Heeft het wel zin een donorcodocil bij je te dragen als de nabestaanden GEEN TOESTEMMING GEVEN.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Heel spijtig dat de wens van je tante niet is gehonoreerd. Je vraagt je af of het zin heeft om zon codicil bij je te dragen als nabestaanden dit kunnen tegen houden. Daar is niet zomaar iets over te zeggen. Allereerst: het donorcodicil dat je bij je moest dragen is al tijden geleden vervangen voor een centraal geregeld toestemmingssysteem. Die oude rode kaart die je in je portemonnee kon dragen is daarmee vervangen. Ik weet de exacte omstandigheden van je tante niet maar als zij slechts die kaart droeg zonder zich als donor in het register aan te melden dan is haar keuze niet wettelijk geregistreerd. Dat betekend dat de familie daardoor vrij kon handelen. Daarnaast kun je twee opties aanvinken bij het centrale donorregister namelijk dat of jij óf je familieleden mogen beslissen. Als zij voor het laatste heeft gekozen dan hadden haar nabestaanden het recht om voor haar te kiezen. En er is ook nog een uitzondering, als de overledene ervoor heeft gekozen donor te zijn (en die keuze niet heeft overgelaten aan familie) dan mag familie bij zwaarwegende redenen deze orgaandonatie tegenhouden. Het is trouwens goed mogelijk dat deze nabestaanden niets te maken hebben met het in dit geval niet gebruiken van die organen of weefsels, in veel gevallen is het materiaal niet bruikbaar of zijn de omstandigheden van het overlijden ongunstig geweest voor het behoud van weefsels en/of organen. Je tante heeft zelf geen organen of weefsels kunnen afstaan, maar ze is wel een lange tijd van haar leven een actieve 'werver' geweest voor orgaandonatie, haar keuze en overtuiging hierin heeft wellicht wel anderen geholpen om een goede beslissing te maken en zodoende kan het toch zinvol zijn geweest dat zij hier altijd actief mee bezig was. Ik zou dus niet zeggen dat het voor niets is geweest. Afsluitend wil ik nog even een lans breken voor orgaandonatie: Don't take your organs to heaven, heaven knows we need them here. Vergeet jezelf niet te registreren en neem (allen!) ook eens een kijkje op 2miljoenhandtekeningen.nl, daar word het voordeel van Actieve Donor Registratie uitgelegd.

Bronnen:
http://www.2miljoenhandtekeningen.nl/waaro...
http://www.donorregister.nl/
http://www.rijksoverheid.nl/documenten-en-...

Tegenwoordig hoef je geen codicil bij je te dragen. Je bent wel of niet geregistreerd. Artsen kijken dit dus na. Maar inderdaad hebben de nabestaanden het laatste woord. Het is dus zeker niet gepast dat de nabestaanden zich niet aan de wens van je tante hebben gehouden. Toegevoegd na 3 minuten: Mijn antwoord is overigens helemaal niet meer juist. De wet is hierin veranderd. ZIe onderstaande link. Was jouw tante wel geregistreerd donor? of had ze alleen maar zo'n rood kaartje bij zich? Dat zou het verschil kunnen maken.

Bronnen:
http://www.donorvoorlichting.nl/index.cfm?...

Het ligt eraan wat de doodsoorzaak van iemand is. Soms is het namelijk niet meer mogelijk om de organen van een overledene te herbruiken. ( zeg maar) Maar indien het wel mogelijk is ( als bijvoorbeeld iemand hersendood is) dan ligt de laatste keus ondanks dat donor codicil toch echt bij de nabestaanden. Zelf heb ik er ook een en ik geef ze dus in dien mogelijk toestemming om alles te transplanteren wat ze maar kunnen gebruiken, en daar zijn mijn nabestaanden ook van op de hoogte. Die weten dat ik donor wil zijn, of ben. En ze zullen waarschijnlijk ook wel toestemming geven. Maar ja, er zijn inderdaad ook nabestaanden die het ondanks de wens van hun dierbare toch niet geven,om welke reden dan ook. En dan heeft dat codicil inderdaad geen zin gehad.

maar in weinig situaties zijn organen nog geschikt om te doneren, dit is eigenlijk voornamelijk als iemand overlijdt in het ziekenhuis, als hij hersendood is maar zijn vitale organen doen het nog. Of bij een ongeluk waar hij/zij meteen richting ziekenhuis is gegaan en bloedsomloop niet te lang heeft stilgestaan. Ik heb geen idee hoe jouw tante is overleden, maar grote kans dat het in een situatie was waar orgaandonatie niet mogelijk of zinvol was dus ook niet is nagegaan of ze überhaupt donor was.

Ik weet niet wat jouw tante heeft ingevuld op zo'n blaadje. "Ja, ik laat alles doneren" of "ik laat mijn nabestaanden beslissen." Als het het tweede is dan hebben de nabestaanden inderdaad het laatste woord. Als het eerste het geval is, (wat waarschijnlijker is als ze mensen altijd zat te pushen) dan moet je je afvragen of haar organen uberhaupt nog wel bruikbaar waren voor transplantatie, want dat kan natuurlijk ook. Ik vind het een beetje een vaag verhaal. Een donorcodicil is een pasje ter bewijs van inschrijving in het donorregister. Een codicil heeft echt wel zin, want iedereen die het invult staat gewoon geregistreerd. Als iemand overlijdt onder de ogen van de behandelend arts (die probeert het leven te redden) dan wordt het direct gecheckt en als er staat "ja" dan komt er een transplantatiechirurg om het werk over te nemen.

slechts 1 van de 100 donoren blijkt geschikt, vaak zijn de organen etc al te lang zonder vers bloed gekomen. De meeste donaties komen dan ook van personen welke in het ziekenhuis overleden. Toegevoegd na 14 uur: In heeft het zeker maar laat je nabestaande weten dat jij dit heel belangrijk vind zodat ze niet je laatste wens tegen houden. Eigenlijk is het ook geen vraag die je moet stellen aan de nabestaande net naardat hun geliefde is overleden. Uit mijn omgeving weet ik dat artsen deze vraag ook niet graag stellen (ookal staat er een financiële vergoeding voor ze tegenover!

Je hebt tegenwoordig een geregistreerd donorschap,en als je organen mogenlijk geschikt zouden zijn voor donatie word je benadert. Dan nog vraagt men aan de nabestaanden toestemming,en ik in mijn geval,verwacht dan ook dat er gehandelt word naar wens van de overledenen. Doen nabestaanden dat niet heeft het inderdaad geen zin om je als donor te registreren,want dan doet men niks. Ik kan me je frustratie wel voorstellen,heel veel sterkte.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100