Weten journalisten en fotografen altijd alles en dus ook wat er wordt gezegd? Is alles wat zij schrijven relevant en betrouwbaar?

In de Volkskrant van vandaag staat op de voorpagina een foto van drie militairen in Helmand die, alle drie, in de verte kijken en naar iets wijzen. Het onderschrift bij de foto luidt:

"Een Britse korporaal wijst de Nederlandse generaal-majoor Mart de Kruif (rechts) en de Canadese generaal Duff Sullivanop Taliban-loopgraven rondom de Kajaki-dam in Helmand."

Weet de fotograaf of de onderschriftmaker dat zeker? Heeft de fotograaf gevraagd waar ze naar wijzen? Kon hij horen wat ze zeiden? Kan het zijn dat ze niet naar loopgraven wijzen maar naar, ik noem maar wat, een stel kamelen (onder het mom van "leuk om thuis te vertellen dat je kamelen hebt gezien")?

Met andere woorden: is de bedoelde toelichting betrouwbaar en relevant.

Bedenk me nadat ik de vraag heb geplaatst nog het volgende: is het logisch dat alle drie de heren wijzen, als het één van hen is (de Britse koporaal blijkbaar) die volgens het onderschrift de loopgraven aanwijst? Vreemd eigenlijk...

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Of alles wat een journalist schrijft betrouwbaar is, valt te betwijfelen. Soms wordt iets gepubliceerd dat nog niet 100% geverifieerd is, maar als ze het wel checken, kunnen ze net de deadline missen, waardoor de concurrent hen voor kan zijn. (slechte praktijk, maar getuige het aantal rectificaties dat op jaarbasis geplaatst wordt, gebeurt het regelmatig). Daarnaast kan een journalist een verhaal dusdanig opschrijven dat de strekking van het verhaal enigszins anders overkomt dan het geweest is, zonder dat er echt gelogen wordt. Een leuk voorbeeld hiervan in een mop die ik vorig jaar toegezonden kreeg door een goede vriend en die ik jullie bij deze vraag niet wil onthouden: Twee Rotterdamse jochies zijn in de buurt van De Kuip met een bal op de stoep aan het spelen. Plotseling schiet aan de andere kant van de straat een pitbull-terriër los van zijn baasje. Brullend schiet het beest de straat over, recht op het jochie af dat de bal heeft. Het andere jochie bedenkt zich geen moment, springt, grijpt het eind van de lijn en haakt ‘t bliksemsnel achter een paal. Daardoor wordt, vlak voordat het beest zijn tanden in zijn vriendje kan zetten, de lijn met een schok strak getrokken. De hond breekt zijn nekt en sterft. Toevallig is een Rotterdamse journalist getuige van het voorval. Hij snelt op de jonge redder af en roept: “Dat was geweldig! Jij bent een held! Vind je ‘t goed als ik er een stukje over schrijf?” “Mij best,” antwoordt het jochie. De journalist pakt zijn notitieblok en pen tevoorschijn en schrijft: “Jonge Feyenoord-fan redt vriendje uit klauwen van moordzuchtig beest…” “Maar ik ben helemaal geen Feyenoord-fan,” onderbreekt het jochie hem. “O, excuus,” zegt de journalist. Hij haalt er een streep door, en verbetert: “Jonge Sparta-fan voorkomt afgrijselijke aanval door dolle hond.” “Maar ik ben ook geen Sparta-fan,” onderbreekt het jochie hem weer. “O, wat ben je dan?” vraagt de journalist, “Excelsior?” “Ajax,” antwoordt het jochie. Waarop de journalist neerpent: “Lafhartige Ajax-hooligan vermoordt weerloos hondje.” In feite nog steeds een weergave van de gebeurtenissen, maar door een andersgekleurde bril :)

Journalisten zijn mensen, net zoals jij en ik. Dus weten ze niet alles. En de kans is groot dat de persoon die het bijschrift schreef niet de persoon is die de foto gemaakt heeft. aan de andere kant zal de persoon die de foto heeft gemaakt echt wel geweten hebben wat ze daar deden. Nee. niet alles wat je leest is betrouwbaar, en alles is subjectief, maar waarschijnlijk wel zo eerlij kmogelijk weergegeven

Voor hetzelfde geld had eronder kunnen staan: "Soldaten dansen de Kabouter-Plop-dans" Ze kunnen ons, wat dat betreft, van alles wijsmaken. Journalisten schijnen ook vaak te weten wat mensen 'denken'. Knap hoor!

neen, dat is juist het grote actuele probleem in de journalistiek : snelheid heeft voorrang op het nagaan van de relevantie en de echtheid van de bronnen. Het enige argument dat pleit voor verzachtende omstandigheden zijn de massa informatie die elke dag de wereld ingestuurd wordt. Is het van enige betekenis te weten dat een bus met vier dronken sergeanten in de ravijn gereden is in het zuidwesten van bolivie ? Dat soort zaken komt in honderdvoud op de schermen van de nieuwsagentschappen. Een goed redacteur schrapt, schrapt en schrapt . In de moderne media zijn er te veel managers en te weinig journalisten.

Omdat de loopgraven op grote afstand liggen gaan ze voor zichzelf met de handen na waar deze exact liggen. Ze gebruiken hun handen als een soort lineaal om zich goed te oriënteren, denk ik. Ze houden zich echt niet bezig met kameeltjes kijken. Weet ik zeker. Ik ga uit van objectieve berichtgeving, tenzij duidelijk het tegendeel blijkt. Daar hoef ik in dit geval niet aan te twijfelen. Bovendien is het hier geen zaak van belang.

Journalisten verdien aan het nieuws... En ken je het spreekwoord... "Wiens brood men eet, diens woord men spreekt"... Zal dat niet ook gelden voor een journalist... Derhalve is het nieuws altijd en zonder uitzondering subjectief... Alle vragen die je stelt, dat weet men inderdaad niet... Een voorbeeldje... In de zen-wereld getuigt het van aanzien als iemand in de lotushouding sterft... Dus wat doen de volgelingen vaak als er een monnik sterft, dan breken ze hem achteraf de benen om hem in een lotushouding te zetten en dan hebben ze bewijs van de grootheid van hun meester... Zo iets speelt hier ook, het hoeft helemaal niet zo te zijn dat het klopt wat er als commentaar bijgevoegd wordt... Maar de toekomst zal alles doen om te bewijzen dat het commentaar klopte bij de beelden achteraf... De reden van Amerika naar Irak trok? Achteraf was er totaal geen reden, maar wat toen de reden was, geldt formeel nog steeds... Als je ervan uit gaat dat alle nieuws onwaar, suggestief en subjectief is, dan zou je soms iets kunnen ontdekken dat je in het ongelijk stelt, maar de houding is wel veel gezonder als je alles niet zonder meer allemaal als zoete koek slikt... :-))

Ja, journalisten en fotografen weten alles. Zij zijn alwetend en daarom God. Wat ze schrijven moet je altijd geloven! Toegevoegd op 10-06-2009 10:50:11 Voor de duidelijkheid: dit is sarcastisch bedoeld... ;-)

Charles Lindbergh (de luchtvaartpionier) zei eens over journalisten: "Ik heb groot respect voor journalisten. Ze hebben een grote kennis van zaken over een veelheid van onderwerpen. Ze geven overal zinnige informatie over." "Er is slechts één uitzondering: zodra ik een artikel lees over de luchtvaart, haal ik er de ene fout na de andere onzinnigheid uit." Zelf heb ik dat ook: zodra ik een krantenartikel lees over een onderwerp waarvan ik verstand heb, erger ik me groen en geel aan het onbenul van de journalist. Kranten worden gedrukt. Zou daar de uitdrukking "hij liegt alsof het gedrukt staat" vandaan komen? ;-)

Bij militairen is het helemaal twijfelachtig dat ze aan een journalist gaan vertellen wat ze zien in oorlogsgebied. De meeste feiten dienen gedouble-checked te worden voor ze gepubliceerd worden. Maar naast gekleurde informatie zoals C4th al zeer treffend schreef, staan er gewoon fouten/onwaarheden in de krant. Bij veel mensen leeft nog de gedachte: "Het staat in de krant dus is het waar". De krant is een prima informatiebron, het meeste klopt maar blijf nadenken, want de schrijver is ook maar een mens.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100