wat is de kijk van het communisme op privébezit?

Fabrieken zouden niet eigendom van de staat moeten zijn, maar van de arbeiders, maar hoe zit het dan met privébezit? Is het echt zo als ze zeggen als je een auto koopt er dan iedereen in mag rijden?

Weet jij het antwoord?

/2500

Zo erg is het niet. Kern van de communistische leer is het gemeenschappelijk bezit van alle productiemiddelen. Over het bezit van een auto, huis of een paar schoenen (privebezit) laat de communistische leer zich niet uit. In geen geval stelt het dat jouw auto evenzeer mijn eigendom is.

Bronnen:
http://communisme.nu/kompas/2014/05/02/wat...

Toegestaan op kleine schaal (denk dat dit het grootste gemene deler antwoord is, zie onder). Het communisme heeft vele stromingen gekend en nog steeds: de vele marxistische, leninistische en andere splintergroeperingen in vele landen weerspiegelen dat. Daarom kun je slecht onder een noemer brengen wat 'de communisten' ergens van vinden. Maar vrijwel allemaal zijn ze het erover eens dat kapitaal en bezitsvorming (dus spaartegoeden, eigen huis, veel aandelen in een bedrijf) ongewenst is. Met persoonlijke bezittingen zoals een familie-fotoalbum zal vrijwel niemand moeite hebben; en met een bed om in te slapen, een tafel om aan te eten, en een boekenkast vol boeken (het volk dient zich immers te verheffen), ook niet. Luxe-consumptiegoederen (een chique auto in plaats van een eenvoudige waarvan men ook van A naar Beter komt; en zaken zoals een ingebouwde jacuzzi, whirlpool of sauna, juwelen uitgezonderd een trouwring en geavanceerde geluids- en video apparaten) alsmede dure vakanties/reizen, dure hobby' s en sporten staan bij vele van de stromingen in een kwaad daglicht. Enkele zaken die vroeger duidelijk luxe waren (Radio, TV, computer) worden in enkele communistische maatschappijen van nu gebruikt voor propaganda (ergo ze zijn toegestaan en gewenst), geschikt bevonden ontspanning en onderwijs voor wie zeer afgelegen woont (in sommige geboieden in Siberie, bij voorbeeld). Hoewel staten als Rusland en China het communisme minder streng toepassen dan voorheen, is er soms verrassend weinig keuzevrijheid, ofwel moet men voor luxe goederen zeer veel betalen. 'Het' communisme kent echter talloze varieteiten, waardoor wat in het ene land als gewenst en toegestaan wordt beschouwd, in het andere verboden kan zijn.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100