Wat moet je doen als je partner niet wilt mee werken aan je grote droom om een kindje te krijgen?

Ookal ben ik 38 jaar ik heb al een erg moeilijk leven achter de rug. Ik had de hoop op dat ik er nog wat moois van kon maken opgegeven totdat ik mijn huidige partner tegenkwam. Wij hebben nu een relatie van bijna 2 jaar en hij heeft al 3 kinderen bij zijn ex die in Japan woont. In het begin van onze relatie zei hij me dat hij sinds ie mij kent toch wel weer aan trouwen en kinderen zou willen beginnen. Dat gaf mij hoop..ik ben hard gaan werken tegen mijn verslaving van alcohol en trauma's uit het verleden. Enkele weken geleden heb ik hem verteld dat ik graag zou willen werken aan een kleine. En zijn antwoord was dat ie mij een ongeschikte moeder vind. Dat heeft en doet me nog steeds heel veel pijn. Waarom is die japanse vrouw die hem zoveel gemene dingen heeft geflikt wel goed en ik niet. En natuurlijk ook..ben ik te min?.... Ik ben nu op een leeftijd dat ik weinig tijd heb dus voel ik me gehaast. Het is ook zo moeilijk omdat ik weet dat in iedere relatie wel een probleem is en hij me voor de rest heel goed behandel. En het is ook zo moeilijk omdat hij nooit praat. Zou iemand mij er goede raad over willen geven? Alvast bedankt.

Weet jij het antwoord?

/2500

Je kunt iemand niet dwingen dus je kunt je er alleen maar bij neerleggen: accepteren of verlaten dus. Ik vraag me af of hij die japanse vrouw WEL een goede moeder vindt. Hij heeft daar toen misschien helemaal niet over nagedacht en na die ervaring doet hij dat dus wel. Dat is zijn goed recht. Echt aardig is het niet maar wij kunnen niet weten of hij gewoon groot gelijk heeft voor wat betreft die alcohol en trauma's uit het verleden. Hebben jullie het financieel en qua wonen goed voor elkaar? Heb jij zelf een goede baan?

ik kan me voorstellen dat dit hard aankomt, maar natuurlijk kunnen wij hier niet beoordelen of er een kans inzit dat je partner van gedachten gaat veranderen en of zijn zorg terecht is. aan de andere kant vind ik wel dat hij, als hij van je houdt, begrip voor jouw standpunt op moet kunnen brengen. het is tenslotte niet niks wat hij je onthoudt!!! misschien dat jullie proffesionele hulp kunnen zoeken om erachter te komen wat jullie toekomst zal zijn (of niet). persoonlijk vind ik dat wel het minste wat hij voor je over mag hebben! succes!

Dat is wel het meest kwetsende wat een vrouw kan horen! Vraag hem om (en dat is moeilijk) of hij op kan schrijven in korte punten, de voors en tegens en of hij het zelf wel wil. Bedenk zelf ook dat een kindje op je 38e, 39e wel zwaar is. Dat is gewoon echt zo. Jij bent niet te min en die japanse vrouw is hij van gescheiden dus zo goed was zij ook niet. Misschien heeft hij spijt als haren op zijn hoofd. Wil hij het absoluut niet en jij heel zeker wel? Dan zou je moeten overwegen of je iemand anders zoekt dan wel een zaaddonor neemt maar dan sta je er wel alleen voor. Ik wens je heel veel wijsheid met deze moeilijke beslissing.

In een relatie hoor je het al dan niet kiezen voor een kind met zijn tweeën te doen. Als hij het niet wil zou je je uit liefde voor hem bij die wens neer kunnen leggen. Is je eigen wens belangrijker dan je gevoelens voor hem dan moet je onmiddellijk een andere partner zoeken; je hebt niet veel tijd meer om een kind te baren. Maar om een nieuwe relatie op te bouwen heb je ook tijd nodig; tijd die je eigenlijk niet meer hebt. Je kunt wel zomaar in het diepe springen om het maar zo te zeggen, maar dat zou niet erg verstandig zijn. Ik zou zeggen: laat het gaan. Probeer er vrede mee te vinden dat je te lang gewacht hebt, wat de reden daarvan ook moge zijn geweest.

Lieve Amsterdamse, Ik hoop dat je voor jezelf durft te kiezen, net zoals ik. Op mijn 38/39ste gescheiden, een donor gezocht en gevonden en op mijn 40ste een heel mooi mannetje op de wereld gezet. Nu op mijn 43ste met mijn nieuwe partner komt er nog een meisje bij. Het is zwaar maar het is me alles waard. Als jij er alles voor wilt doen en laten wat je laten moet... dan kom je er wel. Als je diepste wens dreigt te vervagen reken dan alleen op jezelf niemand kan jou leven leven maar je zult het moeten leren jouw keuzes voor jouw toekomst omdat alleen jij dat kan uiteindelijk komt dan het geluk

Bronnen:
Ervaringsdeskundige

niemand is temin in mijn ogen maar als je een alcohol verlsaving had, dan kan dat meschien de reden zijn mischien vertrouwd hij er niet echt in vanwege die verslaving. veel sterkte. - ferry

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100