Wat moet ik doen aan het pubergedrag?

Ik ben ook gescheiden en heb een zoon van 12 jaar, altijd mama's kindje geweest, nu is alles anders, zijn vader en zijn vriendin is alles en ik ben niks, ik zorg altijd goed voor mijn kind, altijd interesse, wat drinken als hij uit school komt zodat hij eea kan vertellen, maar ik doe niks goed, hij gaat graag naar zijn vader, en tuurlijk vind ik dat fijn, maar wat doe ik verkeerd.
Je vraag mag niet langer zijn dan 150 tekens.

Weet jij het antwoord?

/2500

Je doet niks verkeerd, dus niks anders doen dan dat je al doet, je kan hem hooguit wat ruimte proberen te geven en zijn pubertijd uitzitten. Dat jij niks goed doet is natuurlijk niet zo, maar dat komt nu wel zo over. "altijd mama's kindje geweest" zou de oorzaak kunnen zijn dat hij zich nu juist extra afzet. Komt goed, alleen jammer dat het een paar jaar zal duren. (leuker kan ik het niet maken)

Ten eerste moet je jezelf steeds voor blijven houden dat het over gaat. De pubertijd is een fase waar kinderen doorheen moeten. Probeer elke dag blanco te beginnen. Probeer in ieder geval qua opvoeding en regels op een lijn te komen met je ex. Blijf van hem houden en vertel dit ook tegen hem. Toegevoegd na 2 minuten: Hij moet zich van je los gaan maken, omdat hij volwassen gaat worden. Ik hield mezelf altijd voor dat mijn zoon wel heel veel van me moest houden als dat gepaard moest gaan met zoveel dwars gedrag.

Je doet het goed, met je zorg en je aandacht voor je zoon. Gewoon zo doorgaan. Als stabiele factor in zoons leven. Na twaalf jaar overdosis mama, heeft een knul behoefte aan een soortgenoot. Spiegelen aan pap. Dat is goed. Voorbeeldfunctie. Pap is nu de beste, mam op de tweede plaats. Pap woont elders. Vaak zie je dat uit schuldgevoel de weekenden bij pap dol worden ingevuld. Leuke dingen. Uitjes, kado's, laat opblijven, minder regels dan bij mam. Puur om te compenseren dat pap niet dagelijks bij zoon is. En dan vriendin nog, die goeie maatjes wil worden met zoon. Als zoon het hele jaar bij pap zou wonen zou het zeker minder opgeklopt gaan. Dus maak je geen zorgen. Luister naar je zoon als hij terugkomt van een bezoek aan pa. Blijf belangstellend. Verwijt hem niks. Wees blij dat hij nog vertelt. En besef: je zoon wordt groot. En jij hebt daar het leeuwenaandeell in!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100