Hoe kunnen we zekere kennis hebben van de wereld om ons heen?

Natuurlijk, nu weten we meer dan vroeger. Overal is media en via internet komen we ook veel te weten, er wordt ook veel onderzocht. Er blijkt nu echter dat ook hoogleraren gefingeerde resultaten in de leerboeken hebben doen verschijnen en daarmee de wereld op een verkeerd been hebben gezet.
Met de media wordt ook veel propeganda de wereld ingeslingerd. Is alles wat we weten niet onze eigen interpretatie? Hoe kunnen we zekere kennis hiervan hebben?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Dat kan niet. De grap van wetenschap is juist dat er altijd gezocht wordt naar alternatieve verklaringen. De 'waarheid' voor de wetenschap is de verklaring, het model, dat de meeste data kan verklaren met de kleinste foutenmarge. Waarheid als zodanig bestaat alleen in religie, maar het verklarend vermogen van religie is voor veel moderne mensen ontoereikend. Dat 'het geschreven staat' of dat 'God het zo wil' is voor een modern mens onbevredigend. Ook hoogleraren zijn mensen. De huidige prestatiedruk in de wetenschap is zo groot dat ook zij in de verleiding kunnen komen onderzoeksresultaten te figneren. Ik ken zelf veel wetenschappers, waaronder hoogleraren, en zij vinden allen het figneren van resultaten verwerpelijk. Jij bent op zoek naar zekerheden, ik zeg dat je beter op zoek kan gaan naar verklaringen die jij bevredigend vindt. Zekerheden bestaan niet of nauwelijks in onze stochastische, dynamische, multi-agent omgeving. Toegevoegd na 1 minuut: Geheel in lijn met de rest van het antwoord: ik weet niet zeker of het juist is. Ik kan het gros ervan in ieder geval niet bewijzen.

Misschien is het goed om vooraf aan de vraag 'hoe' we zekere kennis krijgen, de vraag te stellen: 1) óf er wel een werkelijkheid is en 2) óf we deze kunnen kennen? ad 1) verscheidene richtingen zijn bekend: -In de sceptische filosofie wordt het bestaan van de werkelijkheid wel eens ontkend. Dan kan men tot de conclusie komen dat het begrip 'werkelijkheid' een gedachteconstructie is om de wereld aan te duiden. Het bestaan van de werkelijkheid is een gedachte, een idee. -Het objectivisme stelt: dat de werkelijkheid onafhankelijk is van interpretaties door individuen, deze is zoals hij is, objectieve kennis is mogelijk. -Einstein schreef hierover eens: "Het geloof in een externe wereld onafhankelijk van het waarnemend subject is de basis van alle natuurwetenschap. Omdat, evenwel, zintuigelijke waarneming slechts indirect informatie geeft van deze externe wereld, kunnen we deze laatste alleen vatten met speculatieve middelen. Dientengevolge kan onze notie van fysieke realiteit nooit finaal zijn." ad 2) verscheidene richtingen zijn bekend: -In de vroegere wetenschap en filosofie verkeerde men in de veronderstelling dat men rotsvaste, ware en absolute kennis kan opdoen van de ons omliggende wereld en dat deze kennis overeenkomstig is met de werkelijkheid, de zogenaamde correspondentietheorie. -De filosoof Immanuel Kant heeft echter een onderscheid gemaakt tussen de wereld als ‘Ding an sich’ ('ding op zich') en de kennis over de wereld. Kant heeft benadrukt dat men niet kan aantonen dat de kennis die wij over de wereld bezitten direct op de wereld betrekking heeft. -Een gangbare moderne opvatting over de kennisverwerving: Bij de nuances of de kennis al dan niet correspondeert met of verwijst naar de werkelijkheid, staat men niet stil. Kennis beoordeelt men niet alleen meer naar waarheid, maar ook naar juistheid of effectiviteit. Kennis van de werkelijkheid beschouwt men ook niet meer als absoluut, maar meestal als waarschijnlijk. -Wetenschappelijk scepticisme: Men gaat er hier van uit dat de theorie de waarneming moet volgen. Aan de hand van deze waarneming wordt een nieuw model gemaakt of een oud model getoetst. Men onderzoekt in het wetenschappelijk scepticisme of het model de waarnemingen kan verklaren. Ook onderzoekt men of de waarneming herhaald kan worden. -Descartes' methodische twijfel : aan alles twijfelen waaraan men mogelijk kan twijfelen. Als je alles weglaat waaraan getwijfeld kan worden, houd je alleen datgene over dat noodzakelijk is.

Bronnen:
o.a. wikipedia

Het meest praktische antwoord is zelf heel veel kennis verzamelen en veel te leren en studeren. Een heel mooi voorbeeld is als alle hetze rondom aspartaam. De één zegt dat het schadelijk is de ander zegt dat het in deze hoeveelheden onschadelijk is. De media en concurrenten gaan daarmee aan de haal. Er komt meer onderzoek. Niemand gelooft de onderzoeken van de ander. Uiteindelijk kan je weinig anders dan de overheid geloven of zelf op onderzoek uit gaan. De enige manier om de onderzoeken en argumenten op waarde te schatten is als je zelf veel van het onderwerp af weet. Ik ben geen chemicus maar ik weet genoeg van scheikunde, schadelijke stoffen en het menselijk lichaam om te begrijpen dat aspartaam inderdaad schadelijk is in hoge concentratie maar onschadelijk in de concentratie die wij binnen krijgen (zoals zoveel stoffen). Zeker als je snapt dat er in fruit ook het levensgevaarlijke methanol zit. Maar dat dat zo weinig is dat het geen schade kan veroorzaken.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100