Kun je kiezen wat je gelooft?

Ik zie geloven ook als overtuigd zijn
Ik ben overtuigd dat je niet kunt kiezen wat je gelooft

Blijkbaar zijn er mensen die hier anders over denken en ik vraag me af of iemand me daar uitleg over kan geven, want ik kan me hier geen voorstelling van maken

Ik begrijp niet hoe je kunt: kiezen om iets te geloven.

Je geloof iets toch of je gelooft het niet, of je weet het niet.
Voor mij is het onmogelijk me voor te stellen dat je dat kan kiezen.

Als ik bijvoorbeeld nu moslim wil zijn, dan kan ik dat wel willen maar ik geloof t gewoon niet.
Net zoals ik niet kan kiezen eten wat ik smerig vind, lekker te vinden.
Of als iemand zegt dat de trein naar België vertrekt om 13:00
Kan ik dan kiezen dat wel of niet te geloven...


Het is iets anders dat als je ongelovig bent en je wilt graag geloven, dat je bijv BIJBELstudies gaat doen, vediepen, trainen enz,

Of eten wat je smerig vind toch te eten in de hoop bijv. dat je t lekker gaat vinden.

maar geloof kiezen... dat snap ik niet
Kan iemand mij uitleggen hoe je perspectief daarop is als je denkt dat je kan kiezen wat je geloofd?

Toegevoegd na 5 uur:
het gaat mij ook om iets te geloven. hoeft niet per se religie te zijn

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Nee, hierin heb je geen keuze. Zoals je zelf al stelt: je kunt niet kiezen wat je wel of niet gelooft. Het is een mengelmoes van omgeving en genen. De ene mens groeit op in een gelovige omgeving en heeft meer kans om later zelf ook gelovig te worden, en de andere mens groeit op in een ongelovige omgeving (hier zijn natuurlijk ook gradaties in te vinden). Daarin heb je ook geen keuze. Qua genen maakt het nogal uit of je gevoelig bent om er bovennatuurlijke overtuigingen op na te houden. Dit schijnt te maken te hebben met bepaalde hormoonspiegels in het brein (o.a. dopamine) die de gevoeligheid bepalen. Hier heb je alweer geen keuze in. Stel dat je iets wilt geloven, dan heb je in dat "willen" ook geen keuze. Probeer dan maar eens iets níét meer te willen. Iets willen is een neiging die in je opkomt. Dat kun je niet dwingen. Vaak hebben zowel gelovigen als atheïsten hele mooie praatjes die hun keuze voor hun geloof of het ontbreken daarvan legitimeren, maar dit is allemaal achteraf. Het is een samenloop van omstandigheden, bijvoorbeeld: 1) Het opgroeien in een gelovig gezin. 2) Je op latere leeftijd gaan verdiepen, op een kritische manier en 3) Tot een conclusie te komen. Op alle 3 heb je geen enkele vinger in de pap. Dit gegeven kan er wel voor zorgen dat je het allemaal niet zo serieus meer neemt, ook niet je eigen keuze om wel of niet te geloven. Kijk voor de aardigheid eens dit filmpje van Prof. dr. Dick Swaab en Prof. Paul Boon waarin precies dezelfde vraag behandelt wordt.

Bronnen:
https://www.youtube.com/watch?v=sFnxX2K-8E0

Als kind maak je geen keuze. Er bestaat niet zoiets als een gelovig kind; er is alleen een kind van gelovige ouders. Dat zijn degenen die jou dezelfde kant opsturen als zij zelf zijn opgegaan. Ik ben bijvoorbeeld gedoopt, niet omdat het katholicisme het ware geloof is of omdat ik ervoor gekozen heb toen ik enkele dagen/weken oud was, maar omdat mijn ouders die keuze voor mij maakten. In mijn tienerjaren ben ik steeds kritischer gaan kijken naar het katholicisme en geloof in brede zin. Ik ben atheïst "geworden". Het is een keuze geweest op basis van mijn kritische denken. Ik begrijp denk ik wel wat je bedoelt als je zegt dat het geen keuze kan zijn. Ik geloof niet, dus kán ik niets anders dan atheïst zijn. Maar, neem nu Kurt Wise. Hij heeft een PhD in geologie, behaald aan Harvard. Een intelligente man die zich richt op wetenschap. Desondanks heeft hij gezegd dat zelfs als alle bewijzen het creationisme onderuit schoffelen, hij nog steeds een creationist zal blijven omdat dat nu eenmaal overeenkomt met het Woord van God. Dan maakt hij dus een keuze. Bewijs geloven, of het Woord van God geloven. Een afweging maken, voors en tegens beschouwen. Ondanks het feit, in zijn voorbeeld, dat je niet anders kunt dan het creationisme de rug toekeren, toch creationist blijven. Dat is kiezen.

Tot een jaar of 11 a 12 bepalen de omstandigheden in je omgeving, tot welk geloof of juist geen geloof je behoort. Het land waar je woont, waar je vandaan komt, je ouders enz. hebben dit alles al voor jou bepaalt. Vanaf die 11 a 12 jaar ga je je persoonlijkheid vormen. Je gaat nadenken over alle soorten zaken, je gaat steeds minder luisteren naar ouders, omdat je een eigen mening aan het ontwikkelen bent. Je bent er van overtuigt, dat jij zelf gelijk hebt en laat je niets meer aanpraten. Je zit midden in de pubertijd. lastig voor je ouders, geweldig voor je eigen ontwikkeling. Na wat jaren kom je er ook achter, wat en welk geloof er wat voor je betekent. Of helemaal geen enkel geloof. Pas nu kan je ook je eigen keuzen maken. Misschien niet direct maar mogelijk pas later in je leven. Maar een keuze heb je zeker.

Beste, Ik vind je vraag heel interessant en hierbij mijn visie erop. 1) Wanneer je iets geloofd denk je dat hetgeen je geloofd daadwerkelijk waar is. De vraag is dus of je kunt kiezen te denken dat iets daadwerkelijk waar is. Dit lijkt me niet mogelijk. Stel ik vraag u om te kiezen te geloven in het spaghettimonster. Dit gaat je niet lukken. Wel is het mogelijk dat ik je overtuig met goede argumenten dat het spaghettimonser bestaat. Dan geloof je er ineens ( ineens= het overkomt je, je kiest niet) wel in en kun je er niet niet meer in geloven. Dit 'inzicht' is iets wat je overkomt en niet iets wat je kiest. Natuurlijk is er een middenweg. Je kunt er immers wel voor kiezen om te doen alsof je geloofd dat het spaghettimonster bestaat. Maar je blijft dan doen alsof. Zo ook bij bijvoorbeeld het geloof in God. Je kunt dus wel kiezen om te doen alsof je in God geloofd, maar je kunt niet kiezen om het daadwerkelijk te geloven. Wel kun je er van overtuigd geraken of zo, maar dit is geen bewuste keuze maar iets wat je overkomt. Het leuke is nu dat atheisten dus niet kunnen kiezen om toch in God te geloven ( Dus een onvermogen tot het geloof). Dit onvermogen kan een rechtvaardige God ze niet kwalijk nemen. Ergo, ze gaan ook naar de hemel. Natuurlijk kan een God ze ook de hemel weigeren door te stellen dat ze misschien niet in hem konden geloven, maar toch wel op zijn minst hadden kunnen doen alsof ze geloofde. mvg Dennis.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100