Is dit typisch man-eigen en welk deel in de hersenen bepaalt dit (zie toelichting)?

Regelmatig en nog vaak met stomme verbazing valt me iets op en gebeurt meestal in huiselijke situaties.
Omdat deze ook wel komische "ergernis" bij ook veel andere(samenwonende/gehuwde) vrouwen opviel deze vraag ;)

Stel: je zoekt iets in huis zoals een bepaalde schaar,de centimeter,zaklantaarn, soort tape enz.
Jij als vrouw bent druk met iets bezig en vriend/partner vraag je dit gezochte ding even voor je te halen.
Hij: ja, oke maar waar ligt dat ding?
Zij: in de keuken(of lade) linker kastje onder, bovenste plank!
Hij: loopt erheen en komt terug met: nee hoor ligt er niet!
Zij :jawel hoor kijk maar eens goed..
Hij: geduldig en zoekt nog eens en al minder blij keert hij terug en moppert: alles is hier ook weg steeds! :)
Zij: echt het ligt er wel , maar jij kijkt niet goed!
Hij: pak het dan zelf maar als jij het zo zeker weet ;)
Zij, staat op, loop naar dat kastje, en keert met voornoemde onderdeel terug en toont het hem (beetje triomfantelijk natuurlijk ;)!

Hij "met ik snap-het niet-gezicht" moppert wat met iets als, voortaan ga je maar zelf gelijk zoeken, toen ik keek lag het er NIET :)

Kortom het optisch geheugen werkt anders bij de gemiddelde man-vrouw?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Nee, niet het optisch geheugen verschilt, maar de manier van zoeken. Mijn man (maar ook de twee kleine vrouwtjes hier in huis) kunnen fantastisch de meest ongelofelijke chaos maken, maar vervolgens iets terugvinden is er niet bij. Ik kan ook heel goed chaos maken, daar niet van, maar als iemand iets kwijt is, OOK als ik het NIET zelf als laatste in handen heb gehad,ben ik meestal degene die het vindt of weet waar het ongeveer kan liggen, waar iedereen zijn spullen laat slingeren en in welke ruimte iemand geweest is. Negen van de tien keer is het een kwestie van waarneming - die volgens mij ook bij mannen en vrouwen niet wezenlijk verschilt. Als ik zeg de nietmachine ligt op de eettafel, loopt mijn man naar de keuken, kijkt op de eettafel, loopt er omheen, kijkt eronder, op alle stoelen, op de bar erachter, in de kast ernaast, maar vind hem niet. Ik kom de keuken in, til één oude krant op ,en voila, daar ligt-ie. Alsof hij niet kijkt naar de dingen op tafel waar iets onder zou kunnen liggen. (En dat zijn er in de regel nogal wat). Ook heb ik het idee dat ik vermiste voorwerpen eerder vind aan de hand van een heel klein stukje van dat voorwerp. Ik zie het puntje van de schaar ergens onderuit steken, ik herken het hoekje van de MP3 speler en het fliebertje aan de sleutelhanger. Als mijn man een (in zijn geheugen blauwe) schaar zoekt, zíet hij gewoon de rode en de gele niet ofzo, terwijl de kleur van de schaar voor het doel niet uitmaakt. De problemen beginnen hier pas als IK iets van mezelf kwijt ben, en ik niet weet wie het het laatste in handen heeft gehad.....dan komt het echt op zoeken aan. Mijn telefoon is trouwens nog stééds weg....al sinds de verhuizing nergens opgedoken. Ik denk dat het meest in het oog springende verschil is dat niet zozeer VROUWEN als wel ECHTGENOTES / MOEDERS beter kunnen zoeken dan hun huisgenoten, wan wie ze vaak redelijk op de hoogte zijn van de gewoontes, slordigheden en wandelgangen. En van de inrichting van het huis en de kasten, waardoor details wellicht beter opvallen.

Vrouwen en mannen zijn in dit opzicht niet verschillend. Er zijn volgens mij twee belangrijke aspecten dat je hier niet vernoemt. in de eerste plaats heb jij waarschijnlijk de schaar of iets dergerlijks laatst gebruikt en weggelegd. Dit brengt met zich mee dat jij het weet liggen. Jou 'optisch geheugen'. Aangezien de man dit 'item' nooit heeft gebruikt of weggelegd kan ik me moeilijk vinden in je vergelijking. Vraag hem eens waar de kruis schroevendraaier te vinden is. Kortom wanneer jij aan iemand anders vraagt om zaken te zoeken die jezelf het beste weet liggen gaat het om jou geheugen en niet dat van een ander. Omdat je de laatste persoon bent die het 'item' heeft gebruikt ga je het ook het beste weten liggen. Vergeet niet de man doet dit om jou een plezier te doen maar is eigenlijk niet geintereseerd in het voorwerp. Dat we allemaal wel eens over iets zien als het pal voor onze neus staat, dat ga ik niet ontkennen :-).

Ik heb ooit eens het boek gelezen van waarom vrouwen niet kunnen kaartlezen en mannen altijd zappen ofzo. Pin me er even niet op vast. Maar als antwoord: In dat boek stond als je in een lege koelkast 1 pakje boter legt maar op zijn kop dan schijnt de man dat dus niet te kunnen vinden..terwijl het er wel lag....

Mannen kijken anders naar de wereld dan vrouwen. Dat heeft met de ontwikkeling van de mens te maken: mannen waren vroeger jagers, vrouwen verzamelaars. Vrouwen hadden een brede blik nodig om snel goede planten te kunnen zien en herkennen en om de kinderen in de gaten te houden. Mannen hadden juist een heel gefocuste blik, om zo goed mogelijk hun prooi in de gaten te houden. Wanneer een vrouw iets zoekt, kan ze dus breder kijken. Een man moet met zijn ogen als het ware de hele plank afkijken. Daarbij hebben zijn hersens 'de prooi' in het hoofd: bijvoorbeeld een blauwe schaar. Voldoet hetgeen hij ziet niet aan de kenmerken van een blauwe schaar, dan kijkt hij er in principe overheen.

In mijn huishouden heb ik voor alles een vaste plaats, omdat ik dit dus zelf heb ingedeeld. Ik weet zelfs precies in mijn kruidenkasten waar ik welk kruid heb staan, dit is nl. het effectiefst als je aan het koken bent. ik zet het er ook precies weer terug. Als ik alles leegruim, uitsop en weer terugzet staat het er precies weer zo. Het huishouden en de indeling v.d. kasten en lades is dus mijn ding. Mijn man heeft dit met zijn gereedschapsschuur. Hij weet hier ook feilloos alles te liggen en mijn zoon van 14 vindt in zijn eigen rommel ook feilloos dat ene papier te vinden. Maar als ik een van mijn mannen vraag iets uit mijn domein te pakken, kijken ze er gewoon overheen en hetzelfde geldt voor mij als ik voor mijn man een bepaalde steeksleutel moet pakken.Volgens mij is het dus het selectieve geheugen, je herinnert je alleen aan die dingen die tot jouw selectie behoren. De rondom blik of rechtvooruit blik ken ik niet zo. Mijn man en zoon zien beiden alles om hun heen, meer nog dan ik. Zij zijn beiden van de details. Mijn man vanwege zijn beroep, hij is daarvoor getraind en mijn zoon omdat hij een stoornis in het autistisch spectrum heeft, waardoor hij echt alles om hem heen opmerkt (de uitfiltering is voor hem moeilijker) Kortom, volgens mij is het selectieve geheugen debet aan dit 'fenomeen'.

Wat een gave vraag ,hoe kom je er op ,ja dat is heel herkenbaar. Ik vind hier ook altijd alles in huis, ik hoef het net zo goed niet te vragen hahahhaa. IK pak het altijd zo hup uit een la of kast. Het heeft met het kijken te maken . Het is net zo als ,ik verta je wel maar ik HOOR je niet . hahaha Beter kijken dan je neus lang is. Geweldige vraag.

Heel herkenbaar dit. Vooral de ontreddering van de man als iets er wel bleek te liggen. Ik heb er hier thuis over gesproken en mijn man gelooft er niets van. Hij kan heus wel goed kijken en als iets er niet is dan ligt dat niet aan hem. Als ik iets moet hebben, dan ga ik het tegenwoordig zelf maar pakken.

Hier in huis werkt mijn man niet en heeft dus meer tijd om met spullen in huis om te gaan. Ik werk fulltime en als ik eens iets kwijt ben, vraag ik het aan hem waar het kan liggen. Hij weet vaak precies waar iets ligt, simpel omdat hij het voor het laatst in handen gehad heeft. Volgens mij heeft het ook te maken met de hoeveelheid tijd die je aan iets kan besteden. Hoe meer tijd je er in stopt, hoe beter je geheugen op dat gebied werkt.

Bronnen:
Ervaring

Mag ik als man antwoord geven? In mijn inzicht ligt het zo, wij mannen maken bestwel wat rommel achter ons(je weet wel) en onze partner ruimt het achter ons op, dus meestal hebben wij mannen we het kwijt zijn(als laatste herinnering waar we het achter ons je weet wel hebben gelaten) dus we hebben geen concrete reflexie. Als onze partner zegt waar het nu ligt hebben we moeite om te reflecteren waar het precies is.(plus sommige mannen kijken echt met hun neusgaten) En natuurlijk hebben we er ook mee te maken dat onze vrouwelijke partner toch superieur tegen ons zijn. qua hersen deel is me ook niet duidelijk.

Heel herkenbaar, ik denk toch dat vrouwen het huis beter kennen dan de man. Dat zal de reden zijn.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100