Als je niet weet wie je bent (geheugenverlies), kun je dan meer interesse hebben voor iemand anders dan voor je eigen 'vergeten' identiteit?

Ik ben bezig met een scenario voor een langspeelfilm die gaat over iemand met geheugenverlies die een obsessie vormt voor iemand anders ipv dat zij graag wil uitzoeken wie zij zelf is. Is dit wel logisch? Of zal dit voor de kijker heel onlogisch en stom aanvoelen?

Toegevoegd na 2 minuten:
Indien dit niet logisch is, heeft iemand ideeen hoe ik het wél logisch kan maken. Ik wil hier niet teveel kwijt over mijn verhaal, maar hoop zo inspiratie op te doen voor interessante scene's en wendingen in het scenario. Bedankt!

Weet jij het antwoord?

/2500

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100