Hoe kunnen mensen in een relatie blijven waar geen liefde in zit?

Laatst las ik in een tijdschrift een stukje over een vrouw die lang bij haar man was maar dat hun relatie eigenlijk alleen nog een hele goede vriendschap was en niet meer dan dat.
Dan vraag ik me af waarom ze daar in blijven want iedereen streeft toch naar het " geluk" samen met een ander?

Daarbij vertelde ze dat ze totaal niet bij elkaar pastte maar wel allebei veel om elkaar gaven en het allebei wilde. Uiteindelijk is het toch stuk gegaan ondanks de grote wil van beide.
Klopt het dus dat je ook alleen een relatie in stand kan houden door allebei vriendelijk te zijn en sociaal te zijn ingesteld?
En hoe weten mensen dat ze in zo'n situatie verkeren?

Bedankt alvast

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Dat komt door angst. Als ik terugkijk op mijn leven, dan is het stomste wat ik heb gedaan, te lang blijven hangen in een relatie, waarvan je diep in je hart weet dat er geen toekomst inzit. Maar toch ... die laatste stap zetten, hè? En in mijn naaste omgeving komt hetzelfde voor. Maar niemand kan die stap voor je zetten, dat kan je alleen zelf doen. Naderhand, als je het weer kan overzien na een paar jaar, dan zie je dat het het beste is dat je in je leven hebt gedaan. Een slechte relatie beïndigen is moeilijk, maar niet onmogelijk. Niet bang zijn, doen. Nu ik je vraag eigenlijk nog eens doorlees ... een relatie waar geen liefde, maar waar je andere positieve dingen inzitten, hoeft helemaal niet verkeerd te zijn. Als je het je allebei maar realiseert en er gelukkig in bent.

Dat voel je toch, dat weet je toch... En de oorzaak is meestal angst om alleen te blijven, dan maar met een ander die niet helemaal klopt, maar vooruit, we doen het er maar mee... Dus angst om alleen te blijven maakt het aantrekkelijk om dan maar een mindere optie aan te gaan... Soms is er chantage in het spel, bv geld of zaken... Dan gijzelt de een de ander... Soms zit er onderdrukking in, dan mishandelt de een de ander... Er zijn zo veel redenen, waarom zoiets kan gebeuren... Ik ben blij dat ik niet getrouwd ben en elke dag zo weg kan gaan, maar omdat ik elke dag verliefd ben op Mijn Deva, kies is er elke dag voor om in het huis te blijven wonen op deze plek waar ik nu zit, zolang als dat ons gegeven is, want aan alles komt een einde en ik geniet elke dag zolang dat wij de gelegenheid krijgen om ons leven in gezamenlijkheid door te brengen...

Ha, die Gast9609; Ik denk dat heel veel mensen niet weten dat ze in zo'n relatie zitten opgesloten omdat ze simpelweg geen vergelijkingsmateriaal hebben. En/of waarschijnlijk te bang zijn om dat beetje wat ze hebben op te offeren voor de onzekere kans dat het mooier en beter kan.

ik denk dat veel mensen in een liefdeloze relatie blijven hangen omdat ze wel weten wat ze hebben, maar niet wat ze krijgen. angst voor het onbekende wat ze tegemoet gaan, terwijl hun leventje nu past als een oude schoen. verder denk ik dat voor veel vrouwen ook de grote stap terug die ze financieel gaan doen een rol speelt. weg uit het mooie huis en verkassen naar een flatje geeft dan wel de vrijheid, maar ze betwijfelen of ze er gelukkiger van gaan worden.

Omdat de pijn van het scheiden en de hele finaciele rompslomp (je verliest praktisch de helf van je vermogen) en de sociale status niet opwegen tegen het rustig voorkabbelen van een huwelijk dat allen nog stoeit op vriendschap en wederzijdsrespect. Zo ken ik vele mensen :het vergt evenveel moed om je verhouding om die manier te bestendigen dat de moed om alles opnieuw te starten. Ergens is het scheefgegroeid uit gebrek aan eerlijke communicatie of omdat mensen nu éénmaal anders evolueren of omwille van ziekte. Zelf ben ik gescheiden en weggelopen zonder één iets mee tenemen . Het heeft twee jaren gekost dit te verwerken en soms knaagt het geweten nog :kon ik dit niet oplossen op een andere manier? Was dit nog te redden? Dus ik antwoord ja , het kan maar het is zo droevig en meelijwekkend.

Voor die mensen zal het een tijd lang genoeg zijn geweest dat ze elkaars gezelschap hadden. Net zoals men er van kan genieten om met vrienden samen te zijn is het waarschijnlijk bij deze mensen voldoende omdat je elkaars nukken kent en alleen ook maar alleen is. Hoe het bij anderen is weet ik niet maar wanneer bijvoorbeeld m'n hart geen sprongetje meer maakt als mijn partner thuiskomt (zelfs na 20 jaar is dat nog steeds het geval) denk ik dat het over is.

Ik bleef in een ralatie vanwege de kinderen. Maar uiteindelijk bleek dat toch niet te werken. De kinderen zijn dan de dupe dus kies je het verstandigste. Als mensen niet bij elkaar passen kunnen ze elkaar juist aanvullen. Dat is de beste relatie ook zonder kinderen. En liefde is jammergenoeg niet altijd het motief voor een relatie. Liefde is ook iets wat komt en gaat. Daar ben ik door schade en schande achter gekomen.

Ik ken een echtpaar die bij elkaar blijft voor de kinderen, ik ken een echtpaar die bang is om te scheiden omdat ze niet weten hoe het daarna zal gaan, een echtpaar die het zonder elkaar niet zou redden financieel (volgens hun dan).. wat in principe wel zou moeten kunnen.. Er zijn meerdere redenen.. ik sta bij één van deze relaties vrij dichtbij en zie het gebeuren.. het is net een broer-zus relatie. Heel moeilijk om te zien hoe de één er aan kapot gaat en de ander het amper door heeft. Toch blijven ze bij elkaar (de één heeft niks door, de ander doet het voor de kids) Zoals je ziet, zijn er meerdere redenen die ervoor kunnen zorgen dat twee mensen bij elkaar blijven. Ik denk dat de oude generatie ook meer waarde hecht aan de woorden "in voor en tegen spoed" dan de generatie van deze tijd. Tegenwoordig gaat men makkelijker scheiden dan vroeger. Ik heb even een bron opgezocht om mijn woorden te onderbouwen (anders klink ik misschien heeeeel ongeloofwaardig ;) .. zie de afbeelding van het CBS maar. Dat geeft de echtscheidingen aan (x1000) van 1950 tot en met 1999. Hopelijk heb je hier wat aan! :) Toegevoegd na 1 minuut: ps: en de bron:

Bronnen:
http://www.nidi.knaw.nl/web/html/public/de...

Ik ken een homoman, die bij zijn vrouw bleef omdat hij haar zo respecteerde. Dat is een kant van mijn antwoord. De andere kant is, wat is liefde ??. Ik 43 jaar met iemand samen, en ik zou erg ongelukkig worden als mijn partner zou overlijden, maar ik kannog steeds niet bepalen wat liefde is. Liefde kun je een rekenen tot geëxalteerde gevoelen die meer met de mond dan met het hart beleden wordt. Zoiets als bloemen leggen wanner er weer eens iemand is omgekomen. Grote voorbeeld: de geëxalteerde uitingen bij het overlijden van Diana.

Ze kunnen wel gewoon nog er in blijven.. Maar dat duurt niet zo lang...!

Deze mensen weten wel wat ze hebben en wat ze kunnen verwachten. Dit gegeven is voor veel mensen genoeg om een 'relatie' aan te houden. Dat is voor hen 'geluk'. Zij hebben bewust hiervoor gekozen. Het valt ook niet mee om, in hun ogen, iets los te laten en niet te weten wat hen te wachten staat. Onzekerheid (een slecht zelfbeeld) is vaak de oorzaak.

Liefde is een groot woord.Het betekent niet voor iedereen hetzelfde.De meeste mensen denken ook dat het alles met sex te maken heeft.Ik vind dat je niet over andere mensen moet oordelen zolang je het pad van hun leven niet in hun schoenen gelopen hebt.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100