Wat is leven; is dood geen leven?

Lees de Bijna Dood Ervaringen.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik heb een bijna dood ervaring gehad. Dat is een onbeschrijvelijk mooie ervaring, maar ik leef nu nog steeds, al ben ik ernstig ziek, ik leef in nu. De enige zekerheid die je hebt is dat we allemaal dood gaan als het onze tijd is. Het overlijden (over het lijden dus leven heen) het is de poort naar een nieuw begin. Dat is de hoop en zegen voor iedereen. Het loslaten van zekerheden is de sleutel naar vrijheid. Ik weet èèn ding zeker en dat is dat alles onzeker is. Vreemd genoeg draagt die wetenschap een grote troost in zich; het geeft ons namelijk het inzicht dat je de dingen niet kunt vasthouden en dat je het leven gewoon moet `meeleven`, als je almaar probeert te controleren en te behouden wat er nu is, dan beperk je je eigen mogelijkeheden. Veel mensen zien het leven als de vijand. Door angst zijn ze steeds op zoek naar zekerheden om zich vast te klampen. Maar het leven is leuk en verdient het geleefd te worden! Jij bent je eigen leven en als je begrijpt dat je zelf met met het leven mee kunt sturen, wordt het vanzelf ook lichter. Een van de oudste spirituele wetten luidt: `zo binnen zo buiten`Als je innerlijk begrijpt en accepteert dat het leven, de buitenwereld, vanzelf verdwijnen: zo binnen zo buiten. Ja, we gaan allemaal dood, maar gedraag je niet alsof je al met een been in het graf staat. Leer alle onzekerheden omarmen en je zult zien dat alles makkelijker wordt omdat de kramp eraf is. Laat de gevangenis van zekerheden varen. leef voluit, vier de uniciteit van je eigen ik. Het is de sleutel naar ware vrijheid. Mijn hoop is gerelateerd aan het Nu en elk moment op elke dag. Voor verder weg kan ik niet denken. Maar ik hoop dat iedereen gezond en gelukkig mag zijn in de liefde. Kijk en daar geloof ik in. Het is de transparantie van ons hoger zelf, de liefde van het hart. Addy

Ligt aan de interpretatie van leven. Is leven dat wat wij als mensen doen met een lichaam op de aarde of is het leven de ziel, geest en alle andere varianten die de mens heeft bedacht voor dat wat de mens maakt tot wat hij is. Als je er van uit gaat dat het om de ziel, geest etc. gaat dan gaat het leven gewoon door en neemt de mens alleen afscheid van zijn lichaam!

Het punt met bijna dood ervaringen is dat zij komen van mensen die nooit dood zijn geweest. Deze ervaringen geven dan ook op geen enkele wijze uitsluitsel over wat men tijdens de dood zou beleven. Pas als van iemand onomstotelijk is vastgesteld dat hij hersendood is zou een getuigenis zin hebben. Dat zou betekenen dat iemand letterlijk uit de dood is herrezen en dat schijnt sinds Lazarus niet meer te zijn voorgekomen en van Lazarus' hand zijn geen verklaringen bekend over het hiernamaals.

Helaas herinneren vele van ons zich hun eeuwigheid niet. Die herinnering wordt verdoezelt door dit aardse bestaan. Daarom denken we dat we dood gaan. En dat we dus nu leven. Gelukkig is ons leven eeuwig, en bestaat er niet zoiets als dood.

Bronnen:
www.eencursusinwonderen.org

Wat bedoel je met leven? Leven is alles wat groeit, zich voortplant, reageert op signalen uit de omgeving, en stofwisseling heeft. Ik vermoed dat jij het over bewustzijn hebt. Wat dat is, is bij mijn weten nog steeds niet goed gedefinieerd. Dood is in ieder geval geen leven - of je nu puur leven bedoelt (met of zonder bewustzijn), of het over bewustzijn hebt. Dan nu de huidige inzichten, overeenkomend met mijn mening. Ik geef ze, hoewel de ervaring leert dat dit minnetjes oplevert van mensen die er niet tegen kunnen dat iemand een mening heeft die afwijkt van hun eigen mening. Na de dood is er geen leven meer. Niet in de eerste zin, niet in de tweede zin van bewustzijn. BDE's zijn een bestaand en geaccepteerd verschijnsel. Hoe ze precies ontstaan, is nog onbekend. Dat wil NIET zeggen dat er "dus" een leven na de lichamelijke dood bestaat - het wil alleen maar zeggen dat het ontstaan van BDE-ervaringen nog niet is verklaard. Er zijn een paar hypothesen over het ontstaan van BDE's. De ene hypothese gaat uit van langzaam afstervende neuronen, die nog wel een beetje functioneren, maar niet meer betrouwbaar. Dat komt door zuurstofgebrek, en doordat afvalstoffen zich ophopen (er is immers geen bloedstroom meer) en daardoor de neuronen vergiftigen. Die neuronen gaan dan allerlei rare dingen doen, allerlei rare ervaringen creëren - een soort hallucinogene trip. De andere hypothese gaat uit van een soortgelijk effect, maar dan niet als "beleving", maar pas nadat de persoon is gereanimeerd. Door bovengenoemde effecten komen de neuronen in rare toestanden terecht. Dat geldt ook voor de neuronen van het geheugen. Dus je maakt géén BDE mee - maar in het geheugen is wél een BDE-herinnering opgeslagen. Je *herinnert* je dus een BDE die je nooit hebt ervaren. Een soort false herinnering, dus. Is één van deze twee hypothesen waar? Zijn ze beide waar? Is er iets anders aan de hand? Niemand die het weet. Dus laat ons bescheiden zijn, en het bij die laatste opmerking houden: niemand die het weet. Zo, tot zover mijn overtuiging. Benieuwd hoeveel minnetjes die deze keer zal opleveren.

Je kan "bijna-dood-ervaringen" niet vergelijken met ook echt dood zijn. Zolang je het kan navertellen ben je niet dood geweest. Bij gebrek aan zuurstof en falende funkties voltrekt zich allerlei chemische reacties die zulke beelden oproepen in de hersenen, kan je dan een bijna-dood-ervaring noemen. Dat is net zoiets als wanneer je teveel pijn heb raak je bewusteloos. We kunnen wel hopen of vermoeden, dat er hierna iets is, maar blijft onzeker. En wie zegt ons, dat juist niet de bedoeling is. We hoeven ook niet alles te weten.

Als ik dood ben, dacht ik tot voor enkele jaren, zou ik het op prijs stellen als er op de rouwbrief het volgende zou staan: "De dood is definitief, maar de definitie van dood is: leven!" Dat was in de periode dat ik overtuigd was van een leven na de dood. Ik was immers een gelovige christen. Inmiddels ben ik, al lezend en studerend, een overtuigd agnost geworden, en denk ik dat bijvoorbeeld God en daarmee ook het leven na de dood constructies en projecties zijn. In die constructie en projectie past wel het idee dat jij in je vraag stelt, namelijk dat dood leven is. Maar OF het dat ook is, weet ik niet. Zelfs niet na het lezen en horen van bijna-dood-ervaringen. Dergelijke beelden en ervaringen kunnen immers ook neurlogisch of anderszins lichamelijk of chemisch worden verklaard. Misschien niet nu, maar mogelijk wel op termijn.

Dood is een beleving vanuit het perspectief van het leven! Misschien is datgene wat wij dood noemen wel het echte leven. Vanuit mijn gevoel is dit leven een onderdeel van een groot aantal fases waar we doorheen gaan, elke keer gaan we weer verder, naar de volgende fase, de fase die wij nu dood noemen, kan dus iets heel anders zijn! We weten het niet zeker, maar het is zoals ik het voel!