God zag dat alles, ( in OT) wat Hij schiep heel goed was..aarom strafte God zijn eigen creaties zijn(evenbeeld) dan generaties lang?

Dit kan ik niet vatten dus...
Graag hierop inhoudelijke visies, en geen herhaling of geloof/bijbelse inhoud dan ook "toetsbaar of bewijsbaar" is ;)
Antwoorden mogen wel 'breed' zijn en buiten monotheïsme om bv.

Toegevoegd na 1 minuut:
WAAROM ipv daar ...;)

Toegevoegd na 20 uur:
Nogmaals beetje aanvulling op mijn vraag, sorry! ;)
Waarom (uitgaande van God en zijn bestaan in de bijbel(s) zegt hij zoiets: "ik ben jaloers, in Samuel las ik ook : "Geen is er heilig als de Heer,er IS GEEN andere god dan u"...etc... maar HOE kan Hij dan naijverig/jaloers zijn? En als er dan GEEN andere God bestaat, op WIE zou hij dan jaloers moeten/kunnen zijn? http://dailyverses.net/nl/1-samuel/2/2

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Omdat onze Schepper-god Zich laat kennen als een wraakzuchtige god, die moordt, verdelgt en ieder straft die zich niet houdt aan de door Hem gestelde regels. Het godsbeeld, dat de meeste gelovigen hebben, is namelijk vooral gevormd door de boeken uit het OT; een God, die offers vraagt en Zijn volk op de proef stelt om ze uit te testen of ze wel gehoorzaam zijn. Een God, die mee ten strijde trekt om Zijn vijanden te verdelgen. Tegelijkertijd is Hij kennelijk niet bij machte om Zijn creatie, de mens, te beschermen tegen Zijn tegenstander, de duivel. Elk kind heeft vanaf zijn kindertijd behoefte aan veiligheid en geborgenheid in een consequent opvoedingsklimaat. Zijn ouders zullen hem zoveel en zolang mogelijk beschermen tegen kwade c.q. schadelijke invloeden van buitenaf. Onze Schepper-god onttrekt Zich aan die opvoedingsverantwoordelijkheid door de mens meteen na de eerste ongehoorzaamheid over te leveren aan duivelse machten. “Laten de mensen maar de gevolgen ervaren hoe het voelt als zij hun eigen wegen bewandelen” zal Hij gedacht hebben. “Ik laat ze allemaal aan hun lot over; daar kiezen ze toch zeker zelf voor? Zelfs de pasgeborene wordt verondersteld te kunnen kiezen. En als ze diep genoeg in ellende (duisternis) terecht gekomen zijn, dan vermoord Ik op zeker tijdstip mijn zoon, die bij mij is, om hen te redden”. En wee degene die Mij niet liefdevol en goed vindt. Diegene zal Ik zeker straffen! Uit angst . . . eh . .liefde sluiten de meeste gelovigen hun ogen toe voor Zijn misdaden tegen Zijn eigen creaties. Welke misdaden? Open je ogen en kijk maar eens in de wereld om je heen! “Nee, nee”, roept men dan: “dat is de schuld van satan !” en plotseling is niet de Schepper-god maar de satan de god van deze wereld. Het kwade negeren, het kwade ontkennen, het kwade goedpraten en zelfs liefdevol en rechtvaardig noemen. Dat is de inhoud van het geloof van de meeste “christenen” wiens vragen ik hier beantwoord en op reageer. En diezelfde God, die ik zojuist beschreef is op zeker moment in de tijd plotseling zo begaan met het lot van deze wereld, waarvan Hij de aardbodem van tevoren nog vervloekt heeft, dat Hij zo nodig Zijn eniggeboren Zoon hier naartoe moest sturen om de verloren mensheid, waar Hij nota bene Zelf de schuld aan heeft, of in ieder geval Zelf de verantwoordelijkheid over draagt, te redden. Maar Hij moest wel eerst op een gruwelijke manier vermoord worden natuurlijk. Die wreedheid wordt liefde genoemd uit angst voor de straffende God, YHWH.

Volgens de bijbelse overlevering had God de mens zo enorm lief, dat hij de mens volledige keuzevrijheid gaf. Dat was onderdeel van het "heel goed zijn" van de schepping. De mens heeft zijn keuzevrijheid gebruikt (misbruikt) om de verkeerde keuzes te maken. Dat moest natuurlijk worden bestraft. In de bijbel is te lezen dat God bedroefd was om de keuzes die zijn creaties maakten. -- Volgens de psychologische verklaring was het doel van de godsdienst de mensen wijze lessen voor te houden. Een godsdienst die de mensen tot maatschappij-vernietigende akties aanzette zou zichzelf immers snel uitroeien. Daardoor zijn, via een soort evolutionair proces, enkel die godsdiensten overgebleven die goede voortplantingskansen boden voor zichzelf (de godsdienstige ideeën) en dus voor de groep aanhangers. Extreem voorbeeld: je zult om deze reden geen godsdienst aantreffen die de aanhangers oproept elkaar te vermoorden. Het aanzetten tot goed gedrag gaat hand in hand met het geven van voorbeelden van de consequenties van verkeerd gedrag. Dat laatste, het vertellen wat er gebeurt als je je niet aan de regels houdt, leidt tot het beeld van een straffende god.  

God zag dat zijn oorspronkelijke schepping op aarde goed was. In dit paradijs was geen dood, verdriet, ziekte en verkeerde gevoelens. Het was volmaakt in harmonie en de mens in het paradijs in direct contact met God, de directe Vader van Adam en Eva. God schiep de mens om te heersen op aarde staat in Genesis en met een vrije wil om een keuze te kunnen maken tussen (de boom van) goed en kwaad. De aarde was onder autoriteit van de eerste mens, onder God. Wat toen gebeurde was niet de wil van onze Schepper. De duivel ( een gevallen cherub ) wist de mens te verleiden om voor het kwaad/de zonde te kiezen en ongehoorzaam te worden aan God. Er gebeurde een geestelijke ramp, die we met zijn allen nooit te boven kwamen. God dienen was niet meer vanzelfsprekend en ook niet meer om zijn stem te horen. De mens voelde zich naakt, omdat de Aanwezigheid van God op zijn leven verdween. De dood en ziekte deden hun intrede in de wereld en de duivel werd de "god van deze wereld" zegt de Bijbel. De boze veroorzaakte het kwaad in de wereld en de mens is vrij daarin mee te gaan. We kunnen God daarvoor niet de schuld geven. God wil ons juist redden en zegenen, daarom stuurde Hij Zijn eigen Zoon op aarde, zodat we wanneer we de Here Jezus leren kennen weer met Hem verbonden kunnen worden. Hij stierf voor de mens aan het kruis uit liefde. Dan mogen we ook uitzien naar de hemel en de nieuwe aarde die zal volgen, waar alle pijn en verdriet weer verdwenen zal zijn.

buiten theologische debatten en ellenlange bijbelteksten om, het concept van straffende ouders is niet vreemd. Ook ouders die van hun kinderen houden straffen hun kinderen soms als die iets verkeerds doen. Een time-out in de hoek voor vijf minuten is als straf natuurlijk niet te vergelijken met uit eden gezet worden, alhoewel...als we van het concept uitgaan dat God oneindig is, altijd bestaan heeft en altijd zal blijven bestaan, zoals binnen de religie God wordt gezien, dan is dit misschien onze time-out en is die, in vergelijking, misschien wel hetzelfde als 'vijf minuutjes in de hoek' Toegevoegd na 16 uur: Ik merkte dat een kleine toelichting op mijn beeldspraak nodig is, dus ik wil het wat verduidelijken: Ik heb in mijn antwoord gekozen voor de beeldspraak van een kind in de hoek te zetten, ik had ook kunnen kiezen voor de straf ‘naar de kamer gestuurd worden’. Zowel in de hoek gezet worden als naar de kamer gestuurd worden dienen, mijns inziens, om het kind duidelijk te maken dat het iets verkeerd heeft gedaan en om het de mogelijkheid te geven daar eens goed over na te denken. Mijn visie op dit alles is dat de aarde waar wij op wonen hetzelfde is als de hoek of de kamer uit de beeldspraak, het is een stuk die tot Gods schepping hoort, net als Eden en net zoals de hoek en de kamer deel uitmaken van het huis, en het is de plek waar wij naar toe gestuurd zijn om eens na te denken over wat er is gebeurt. En ingaande op de vraag waarom het voor generaties lang is: Blijkbaar hebben we die tijd nodig. En op de Eeuwigheid gezien zal de uiteindelijke periode van de time-out misschien nog wel meevallen. Hetl ijkt nu wel enorm lang en zwaar, voor een klein kind zijn die vijf minuten in de hoek ook erg lang en zeker niet leuk, maar in perspectief valt het misschien wel mee.

Direct antwoord op je vraag: "... waarom strafte God ..." : omdat ze ongehoorzaam waren, terwijl gehoorzaamheid vereist werd. Ander onderdeel van je vraag: "... generaties lang?" : omdat de mens een eerlijke kans werd/wordt gegeven om te bewijzen dat zij inderdaad beter af zijn wanneer zij zelf hun eigen wetten en leefregels bepalen, dan die van God te volgen. Eén troost: Gods geduld (waarover Petrus spreekt in de 2 Petrus 3:9,15) is zo goed als op, zo tonen de huidige wereldontwikkelingen (in overeenstemming met bijbelse voorspellingen). De mens heeft dan zijn kans gehad om te laten zien dat ze het beter kunnen, en glorieus gefaald... Toegevoegd na 3 uur: Een aanvulling, ten behoeve van jouw aanvulling: Jaloezie is als een ander iets krijgt of heeft, wat jij wil hebben. God wil niet dat aanbidding naar iets anders gaat dan naar hem. Het gaat dus over toewijding aan hem. Zie Exodus 20:3. Er zijn namelijk vele goden. De bijbel bevestigt dit op veel plaatsen, maar bijvoorbeeld in Deuteronomium 31:18. Dergelijke aanbidding is voor God telkens aanleiding tot straffen.

Het is persoonlijk zeer lastig om je vragen te beantwoorden enkel vanuit de aannames in de bijbel. Voor de rest kun je speculeren over een godheid met contrasterende eigenschappen of het wel één god betreft. - Er zijn miljoenen godheden mogelijk, maar geen één kan gekend worden zonder persoonlijkheid of men zou als alternatief het pantheïsme aanhangen. Een monotheïstische opvatting in de bijbel is echter wel duidelijk contextueel herkenbaar aan de titel god en de Heer (de plaatsvervangend onuitgesproken naam van de godheid), die veelvuldig in het OT verschijnen en zijn theologische sporen heeft nagelaten. Er ligt een psychologische achtergrond ten grondslag aan de relazen die te zijner tijd het bevattingsvermogen kon dragen van de mens, hetgeen in vervolg blijkt aan de wijze hoe dit uitgedrukt werd, tevens is dit in beperkte mate onderhevig aan de taal, relatief beperkt vanwege de nu vergevorderde evoluerende talen en wetenschappen. De overleveringen kwamen in een veel later stadium geconstrueerd op schrift (700-300 BC ong.), vandaar onder andere dat de bijbel een vermengde ‘godsbeeld’ heeft. Het is alvorens en nadien beïnvloed door/van naburige volkeren waaronder de Egyptische (wijsbegeerte en poëzie), Sumerische (creatie) en Syrische (taalkundige adaptatie). – Voor het Nieuwe Testament is dit grotendeels Grieks (Hellenisme). Dat god zou straffen verhaalt de oude geschriften enigszins nog op ongemotiveerd- concluderende wijze, het menselijk verstaan van dat soort conclusies zoals: ‘{dood en verderf} was een straf van god doordat Satan mij (David) verleide het volk te tellen’, is een goed voorbeeld ter illustratie van zo’n straffende genadeloze gods-opvatting, elders eerder verhaalt het zich in de relaas van de uittocht dat ‘het volk van Mozes geteld moest worden’, wat niet een verenigbare richtlijn is van een god die zo geportretteerd en gekarakteriseerd wordt. Er zijn talloze opvattingen in stellige bewoordingen op schrift gesteld die de angsten en ten dien gevolge consequent handelen voor een straffende/behagende god vertolken. – Persoonlijk betwijfel ik niet aan de oprechtheid van de anonieme auteurs en co- auteurs van het nu gecanoniseerde boek, echter motivaties en relativisme vanuit de psychologie is hier wel op zijn plaats, omdat psychologie zijn dienst heeft bewezen de angsten van voorouderlijke oorsprong weg te werken in onze huidige samenleving, hiermede kan men vanuit een schone lei (onbevooroordeeld) beginnen te lezen.-

God straft zijn eigen creaties niet. Om erachter te komen waarom God lijden toelaat, moeten we terugdenken aan het moment waarop het lijden begon. Toen Satan Adam en Eva ertoe aanzette Jehovah ongehoorzaam te worden, werd er een belangrijke vraag opgeworpen. Het was niet zo dat Satan Jehovah’s macht in twijfel trok. Ook Satan weet dat er geen grenzen zijn aan Jehovah’s macht. Wat Satan wel in twijfel trok, was Jehovah’s recht om te regeren. Door God een leugenaar te noemen die zijn onderdanen iets goeds onthield, beschuldigde Satan Jehovah ervan een slechte regeerder te zijn (Genesis 3:2-5). Satan suggereerde dat de mensen beter af zouden zijn zonder Gods bestuur. Dat was een aanval op Jehovah’s soevereiniteit, zijn recht om te regeren.Adam en Eva kwamen tegen Jehovah in opstand. Eigenlijk zeiden ze: ’We hebben Jehovah niet nodig als Regeerder. We kunnen zelf wel bepalen wat goed en wat verkeerd is.’ Hoe kon Jehovah die kwestie oplossen? Hoe kon hij alle met verstand begiftigde schepselen laten zien dat de opstandelingen geen gelijk hadden en dat zijn manier echt de beste is? Sommigen zullen misschien zeggen dat God de opstandelingen gewoon had moeten vernietigen en opnieuw had moeten beginnen. Maar Jehovah had gezegd dat het zijn voornemen was de aarde met de nakomelingen van Adam en Eva te vullen, en hij wilde dat ze in een aards paradijs zouden wonen (Genesis 1:28). En Jehovah vervult zijn voornemens altijd (Jesaja 55:10, 11). Door de opstandelingen in Eden te vernietigen, zou bovendien de opgeworpen vraag in verband met Jehovah’s recht om te regeren niet beantwoord zijn. De manier waarop Jehovah de opstand aanpakte, zou een diepgaande uitwerking hebben op al die engelen en uiteindelijk op de hele met verstand begiftigde schepping. Wat heeft Jehovah dan gedaan? Hij heeft Satan toegestaan te laten zien hoe hij de mensheid zou besturen en mensen toegestaan zichzelf te besturen onder leiding van Satan. Jehovah weet dat alle oprechte mensen en engelen er voordeel bij zullen hebben als ze zien dat Satan en zijn medestanders hebben gefaald en dat mensen zichzelf niet kunnen besturen. Hier was tijd voor nodig. In de duizenden jaren menselijke geschiedenis hebben mensen iedere vorm van zelfbestuur kunnen uitproberen. In de tussentijd heeft Jehovah Satan niet geholpen deze wereld te besturen, zodat de uitslag ontwijfelbaar is. Het is nu bewezen dat menselijk bestuur een mislukking is. De strijdvraag is beslecht. God zal binnenkort ingrijpen.

Toen God de mens schiep was alles inderdaad heel goed, maar wij mensen zijn in de zonden gevallen. Daarna zijn we pas gestraft omdat we niet naar God luisteren