Weten atheisten wat ze ontkennen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Hoi Ik geloof niet pesé niet, maar ook niet persé wel ergens in. Dat maakt mij een agnost, de rede dat ik nergens echt wel of niet in geloof is dat ik me er nooit in heb verdiept. Ik heb er ook geen behoufte aan (gehad). Naar mijn mening, en wat ik erover heb geleerd, hebben atheïsten zich wel degelijk in de materie verdiept, anders zouden ze zichzelf nooit atheïst kunnen noemen. Dus ze weten wel wat ze ontkennen. En volgens hen ontkennen ze niks, het is gewoon zo.

ze ontkennen niets, ze willen gewoon dat HET TEGENDEEL wordt bewezen...eerst zien dan geloven zeg maar...logisch toch?

Een atheïst neemt aan dat er geen god en of goden bestaan of kunnen bestaan. Ze ontkennen dus eigenlijk niets.

Atheïsme is de afwezigheid van geloof in één of meerdere goden de aanname dat er geen god(en) bestaan of kunnen bestaan. -Wikipedia. Dus ja

Veel atheïsten zijn voormalig gelovigen die van hun geloof afgevallen zijn. Zij weten zeker wat ze ontkennen. Ik ben atheïstisch opgevoed en nog steeds atheïst ik zou denk ik nooit op het niveau van een gelovige kunnen ervaren hoe het is om een "god" te ervaren. Ik heb er echter wel veel over gelezen en geleerd en ik kan mij naar mijn inzien redelijk inkomen. Al is er geen manier om dit te bevestigen. Kort gezegd ja.

Ja, hier zijn ze zich van bewust. Ze ontkennen dat 'alles begrijpen, zonder iets te weten' een positieve, productieve houding is.

Als ik voor mezelf spreek als Atheïst, dan weet ik dat ik het bestaan van een god ontken. Dus ik weet wat ik ontken. Sterker nog, ik erken het bestaan van een god niet. Maarrrrrr ik gun mensen die dit bestaan erkennen wel hun ruimte.

Het begrip atheïsme werd oorspronkelijk als negatieve benaming gebruikt voor mensen met een niet-officiële godsdienst. In het atheïstisch denken gaat men ervan uit dat de resultaten van natuurwetenschappen voldoende hebben aangetoond dat er geen kracht buiten de levende en niet-levende natuur hoeft te bestaan om het ontstaan en bestaan ervan te verklaren. Atheïsten ontkennen dus niet perse, maar zien het leven anders dan de 'reguliere gelovigen'. Daarbij, geloven in natuurwetenschappen is ook geloof :)

Je draait de zaak om. Atheïsten ontkennen niets, ze worden gedwongen zich te verweren tegen mensen die in sprookjes geloven en die sprookjes luidruchtig verspreiden. Als er geen religies waren, zou het woord atheïst niet eens bestaan.

Een 'gelovige' kan zich eenvoudigweg niet voorstellen dat iemand niet gelooft. Toch is het niet moeilijk om je dat voor te stellen. Denkproefje voor gelovigen: Zoals een christen niet in staat is te geloven in Alah, hij oordeelt dat dat bijgeloof is, zo is een atheist niet in staat te geloven in welke vorm van een bovennatuurlijke macht dan ook. In een intelligentie die ons beschouwt en bekijkt als visjes in een kom en oordeelt naar zijn willekeur en ge-eerd wil worden. Het wordt al een stuk moeilijker en veel interessanter als je de term God beschouwd zoals Spinoza dat deed. Dan is het een begrip voor iets dat wel degelijk waar te nemen is (deels).

Als ik een eerlijk antwoord moet geven: Ik heb me niet verdiept in elk religie dat de mens tot nog toe heeft verzonnen. Dus uiteindelijk, nee. Ik weet niet precies wat ik ontken, omdat er een heleboel goden zijn waarvan ik niet precies weet wat ze inhouden. Echter, de religies waarin ik me wél verdiept heb hebben mij niet kunnen overtuigen. Dit zijn de grotere, moderne religies. Wat dit betreft weet ik dus wél wat ik ontken. De reden waarom ik het geloof ontken is voornamelijk omdat ik ervan overtuigd ben - ja, een aanname - dat alles wat gebeurd een logische verklaring moet hebben, en er tot nog toe niets is gevonden wat alleen door een god verklaart kan worden. Dit geld ook voor dingen die we nog niet weten, want om hier een god in te plaatsen is in mijn optiek slechts ophouden met zoeken naar een antwoord. Verder vind ik het heel kwalijk dat sommige religieuze dogma's onveranderd blijven ondanks bewijzen voor het tegendeel. Dit soort van waarheidsontkenning staat me tegen.

de definities worden in deze discussie toch niet helemaal helder gesteld: een atheist sluit het bestaan van God uit, omdat het niet kan worden aangetoont. een agnost gelooft niet in een God, totdat het is bewezen. Dat is een belangrijke nuance. Een atheist gelooft dus, dat wij met onze wetenschap alles kunnen aantonen en bewijzen. Een agnost zegt dus: zolang het niet is gefalsifieerd, kan ik er geen uistluitsel over geven. Persoonlijk vind ik de houding van een agnost een minder arrogante en gezondere houding. Bovendien wetenschappelijker. De houding een atheist is namelijk een ingekaderde blik binnen een paradigma, dan kom je dus ook nooit tot een wetenschappelijke revolutie.

Veel atheïsten weten beter wat ze ontkennen dan de mensen die erin geloven. Blijven geloven wat iedereen je altijd heeft aangepraat vereist namelijk geen bewuste overweging. Van gedachten veranderen wel. Overigens hoef je niet alle details te weten om te kunnen beoordelen of een stelling het geloven waard is. Ik weet ook niet wat voor beschilderingen Russell beweerde dat zijn verzonnen ondetecteerbare ruimtetheepot heeft, maar ik denk toch dat ik geïnformeerd genoeg ben om aan te nemen dat die niet bestaat.

Een atheist is ook een gelovige. Men gelooft nl. dat eer geen God is.