Hoe kun je iemand laten zien dat je van hem houdt?

Een paar weken geleden ben ik vreemd gegaan met een andere jongen. Heel erg stom en ik had het nooit mogen doen. Mijn vriendje is hier achter gekomen en vraagt zich af of hij nog wel bij me wilt blijven. Geheel terecht natuurlijk. Het punt is alleen dat ik heel erg veel van hem houd en dat ik hem zeker niet kwijt wil. Het vreemd gaan op zich is onacceptabel, maar het feit dat ik zijn vertrouwen heb geschaad is nog veel erger. Hoe kan ik hem laten zien dat het nooit meer gebeurd en dat ik echt van hem houd? Ben heel erg wanhopig, hoop dat iemand mij kan helpen.

Weet jij het antwoord?

/2500

Vreemd gaan en veel van iemand houden gaan in mijn ogen niet samen. Ik denk dat je dit nooit meer helemaal goed kunt maken.Jij zegt wel dat het nooit meer zal gebeuren maar je blijkt geen betrouwbare partner te zijn.Je had beter na moeten denken.Ik zou,als ik hem was niet meer verder met je willen.

Liefde is elkaar vertrouwen. En als dat er niet is, wordt je ook niet gelukkig samen. Het is helemaal aan hem of die verder met jou wilt gaat. Hij weet echt wel dat jij nog van hem houdt. Maar je moet het accepteren als die niet verder meer met je wilt! Van fouten leer je.

Ja dit is nu duidelijk, *wie zijn kont brand moet op de blaren zitten*Wat moet ik er verder van zeggen. K,denk dat het vertrouwen weg is. Denk toch dat je het moet accepteren als hij niet doorwil, maar wie weet, je mag hopen dat hij je zo mist, dat hij je terug wil. Sterkte.

Als men breekt gaat bent men opzoek naar spanning en iets nieuwst, ga met hem praten, op een rustig moment. Luister goed naar zijn mening en leg uit dat je het liever niet zo hebt gewild. Een tijd geleden had ik ook een hele lieve vriend,.en was dat helaas slecht afgelopen, ik ging vreemd met iemand die hij ook kent, dat verborg ik. Maar op.een dag werd hij boos op mij en vertelde dat hij er achter was gekomen. Ik hield zo erg van hem dat er alles voor deed om de.relatie te redden. Ik sms'te hem, belde hem maar aan kijken durfde ik niet, ik wist dat ik zijn vertrouwen had geschonden. Op een dag ging had ik toch met hem gepraat, ik had was nog nooit zo open geweest tegen iemand, maar dat moest wel. Door die open houding was hij ook open geworden, en je zult het past niet bedenken, we zijn nu anderhalf jaar verder en we zijn noch steeds bij elkaar. Ik hoop dat het ook bij jou zo werkt, maar over spoel hem niet met sms'jes, dat schrikt hem af, ga samen praten en begin niet gelijk over het vreemdgaan, vertel bijvoorbeeld over grappige ervaringen zodat de stemming niet ongemakkelijk word, ga langzaam over naar het onderwerp begin bijvoorbeeld.met : zeg je weet wel dat jij de beste bent? Maar begin met zo een soort zin. Ik weet rapt als je partner vreemdgaat, dat je dat ervaart als een afwijzing, wees eerlijk en open, luister goed naar elkaar, wees duidelijk en laat elkaar goed uit praten. Vertel bijvoorbeeld dat je er erg veel spijt van hebt, wat ik dus had was dat ik tijdens dat vreemdgaan al.dacht: waar ben ik mee bezig? Ik durfde er niet zo goed de rem op te zetten, misschien was ik bang dat die gene boos werd of dat ik die gene zap afwijzen, maar ik weet niet waarom, het was erg fout. Maar terug naar het onderwerp, ga pas het gesprek aan als je denkt dat alles een beetje rustig is, zodat je wat onspannender het gesprek ingaat, doe wat je denkt dat goed is. En vertel hoe veel je van hem houd. Ik denk dat het dan wel goed komt, alleen blijven er nog Prijs littekens, daar moet je rekening mee houden. Jij kent hem het best, maar maak het niet al te moeijk voor hem, zeg bijvoorbeeld niet: ik wil altijd bij je zijn en je nooit meer.kwijt... Wel Jan je zeggen dat je hem liever niet kwijt. Maar dat is naar keuze ik ken hem niet... Vraag op het eind hoe je het goed kan maken.maar goed, laat vooral zien dat hij nog steeds de nummer een is, dat maakt hem wat zekerder, want hij moet niet denken dat het zijn schuld.is. ik hoop dat jij er wat.aan hebt.

Ik geloof niet dat iemand zomaar vreemd gaat. En ik geloof ook niet dat het de laatste keer was dat je vreemd gaat. Waarom is het gebeurd? In een goede relatie gebeurt zoiets niet gauw. Iedereen maakt fouten en ik veroordeel je ook niet, maar ik vind wel dat je jezelf een paar vragen moet stellen. Of jij hebt twijfelachtige normen en waarden of je doet het om een andere reden. Wees eerlijk naar jezelf en naar anderen.

Ik sluit me aan bij de reactie van Summer1955. Het spijt me het zo te moeten verwoorden, maar als hij echt zo veel voor je betekent, was het het wel waard geweest je in te houden. Ik weet dan ook niet wat ik je moet antwoorden als je vraagt hoe je hem nog kunt laten zien hoeveel je van hem houdt. Wel hoop ik dat als je oprecht met hem verder wil, en je inderdaad meent wat je hier zegt, dat hij je een tweede kans wil geven. En dat je hier in ieder geval iets van geleerd hebt. Je bent in ieder geval geen goedprater en lijkt me niet schijnheilig dus ik ga je bij nader inzien toch proberen te helpen. - Het is in ieder geval tijd voor een goed gesprek, als je dat nog niet gedaan had. Belangrijk: Dit zal de basis vormen van het hetopbouwen van zijn vertrouwen in jou. Begin met openheid: ga er rustig met hem voor zitten en vertel eerst alles WAT er gebeurd is, zoals je dat hierboven ook hebt gedaan maar dan natuurlijk veel preciezer, en nog belangrijker: completer. Plus: WEES EERLIJK vanaf het begin, ik weet natuurlijk niet wat er gebeurd is, maar hoe schokkend ook: houd het niet achter. Jammer wel dat hij erachter is gekomen en jij het niet uit jezelf hebt opgebiecht. Het is nu uit met het geheimhouden, en door open kaart te spelen getuig je van oprechtheid en dat is nou net waar je nu voor moet staan. Dat maakt het ten eerste makkelijker om op terug te komen, en ten tweede: hij moet toch over een klap heen komen, een beetje nuanceren in de manier waarop je het vertelt kan, maar dingen achterhouden heeft geen zin. - Je hebt hem nu alles verteld. Ik weet niet hoe hij het opneemt, maar blijf zelf nog steeds rustig, terwijl je nu overgaat tot begrip. Hij zal met vragen zitten, met veel onbegrip. Ga van tevoren voor jezelf na WAAROM je het hebt gedaan, of wat je ertoe heeft aangezet. Je houdt nog steeds van hem, dus was het een impuls? Hoe ga je er voor zorgen dat je niet weer toegeeft aan die impulsen? Vertel hem dat. Stel hem gerust, ik ga er nogmaals vanuit dat je oprecht bent, dus dit kun je hem in alle eerlijkheid vertellen. Laat merken dat je hem nodig hebt, vertel het hem desnoods direct. - Tot slot: spijt. Naast onbegrip spelen er bij hem natuurlijk ook emoties van wantrouwen. Laat hem duidelijk weten dat het een grote misstap was, dat hij je zoveel voor je betekent en dat je zo ontzettend veel van hem houdt, dat je je nu realiseert dat je het nooit had moeten doen. Kruip niet in de slachtofferrol, maar hij moet dat ook niet teveel doen.

beweren dat je het niet meer zal doen zal geen effect hebben (hij heeft zich al een keer vergist hierin) wat je het beste kan doen is eerlijk zijn: vertel hoe stom je jezelf vindt, vertel waarom het heeft kunnen gebeuren, vertel waarom je het zover hebt laten komen (zijn deze sitauties te voorkomen? dit zal voor je vriend belangrijk zijn) geef aan dat je beseft dat je zijn vertrouwen enorm hebt geschaadt. accepteer dat je niet in de positie staat om hem te overtuigen van je liefde voor hem. dans niet opvallen naar zijn pijpen (dat doet ze zeker omdat ze een rotgevoel heeft) bestook hem niet met kaartjes, berichtjes, mailtjes, sms'jes dat je van hem houdt etc. overdonder hem er niet mee. geef aan wat je wil zeggen en geef hem de ruimte. zeg dat je om hem geeft en spijt hebt. geef aan dat je heel graag een kans wil om te bewijzen dat dit een eenmalige grote domme fout was. het ligt in zijn handen. hij moeten dingen op een rijtje zetten dus geef hem tijd en ruimte. vraag hem hoe jij dit het beste kan geven. wat verwacht hij van jou, waar heeft ie wel en waar heeft ie geen behoefte aan? kortom: het gaat er niet om wat jij wil, het gaat er om wat HIJ wil. schik je hierin en laat hierin zien dat je de consequenties wil dragen en toon je verantwoordelijkheid op die momenten. jij geeft hem het vertrouwen en dit is iets wat ondanks dat het voor jullie samen moeilijk is ook een stuk waardering en respect naar elkaar is, en dat is iets wat m.i. heel belangrijk is, juist in deze situatie. ik hoop dat het goed komt, maar weet dat het bij hem veel tijd nodig heeft. ik wens jullie beiden veel succes

Grote vraag misschien... waarom BEN je vreemd gegaan? Onbevredigend sexleven (maandenlang droog staan of "omdat nou eenmaal bijhoort mag je er op) was mijn oorzaak van mijn vreemdgaan. Was je onder invloed? Stapelverliefd? Een gezamelijke kennis? Jaloezie? En HOE is hij erachter gekomen? door je GSM/E-mail te checken? Dit wantrouwen kan iemand besluiten "beklemd" te voelen en "zomaar ineens" is het gebeurt omdat je de sleur zat bent of spontaan die vonk voelt overslaan omdat je een relatie dipje hebt of een niet voldoende bevredigend sexleven hebt. Houden van of soulmates zit een groot verschil in. Ik spreek uit ervaring. (2002-2003 alles perfect, 2004 samen gaan wonen en 2005 sexleven dood, 2008 huis moeten verkopen en woonde binnen 3 uur samen met iemand anders) Zeg overigens nooit meer nooit, niemand is daar zeker van of je moet 60 jaar getrouwd zijn. Misschien is hij zelf ook wel vreemd gegaan en weet jij daar helemaal niks van als hij het goed kan verbergen. Niks om trots op te zijn maar het is mij 4 jaar lang gelukt namelijk. Echte liefde KAN overwinnen, als jullie relatie sterk genoeg is. Mijn andere vriendin had een hele andere kijk op zaken: "Een man is niet gemaakt om monogaam te zijn maar zoveel mogelijk nageslacht te produceren, dat zijn de wetten van de natuur" met andere woorden, je n##kt maar aan en ik kon haar al amper bijhouden maar het hele idee van vreemdgaan was ineens foetsie. Nu was dat nou ook niet 1 van de "average" type girlfriend, maar zelf had ze totaal geen behoefte om vreemd te gaan. Ik toen bij haar ook absoluut niet maar dat is natuurlijk wel het andere uiterste. 1 ding: Don't push it, en iedereen maakt fouten en blunders. Tis aan hém om je te vergeven of te accepteren en de tijd zal het leren. Ik denk dat jij je ook kloterig voelt net als hij. Succes!

Je kan niet beloven dat je het nooit meer zal doen want ooit heb je jezelf beloofd dat nooit te doen en je kan die belofte bij jezelf ook niet nakomen dus waarom bij je vriend wel? Laat je vriend zien dat je van hem houdt door hem te begrijpen dat hij boos en teleurgesteld is in je. Geef hem de mogelijkheid dit aan jou te laten voelen. Ga hem nu niet betoveren met allerlei versiertrucs om hem jou slippertje te doen vergeten. Accepteer dat jij een fout hebt gemaakt, vergeef het jezelf en accepteer de straf die je hiervoor verdiend, namelijk het einde van de relatie of op zijn minst een paar dagen of weken op negeer! Pas als hij je die straf gegeven heeft en hij erachter komt of hij je mist zal hij terugkomen, maar daar kan hij niet achterkomen als jij hem achterna blijft huppelen, zo kan hij je nooit missen...hij zou zich zelfs aan je kunnen ergeren en dan zal hij je wel missen, als kiespijn!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100