mijn man noemt onze zoon regelmatig dom en stom en zegt hou je bek tegen hem. Ik heb al vaker tegen hem gezegd dat dit niet kan. Advies graag!!?

Weet jij het antwoord?

/2500

Leg uit dat dit schadelijk voor je zoon kan zijn en vraag waarom hij dit gedrag vertoont. Misschien heeft je man te hoge verwachtingen die niet uitkomen. Laat zien dat je zoon in andere dingen heel goed is en vraag hem dat te stimuleren in plaats van hem af te kraken

Jij hebt natuurlijk gelijk maar ja, dat wist je al Wat te doen? Je man is hierin blijkbaar niet erg voor rede vatbaar, mogelijk is hij dat met meer dingen niet, hoe is hij tegen jou? Is dat allemaal meer van hetzelfde dan is het probleem veel groter dan alleen wat hij tegen jullie zoon zegt. Wat je zou kunnen doen is een goed (niet te lang anders leest hij het niet) artikel zoeken (ik zal ook eens kijken) waarin staat beschreven hoe vreselijk slecht het afkraken van kinderen is voor hun zelfvertrouwen en levensvisie. Misschien werkt dat beter dan praten. Zo niet zul je moeten dreigen met ergere stappen want in feite is is wat hij doet een vorm van geestelijke mishandeling. (wel afhankelijk van hoe vaak maar je zegt regelmatig) Hoe oud is je zoon? Toegevoegd na 5 minuten: Zie de tweede link, er is een brochure: kind in de knel te krijgen bij oa apotheken die hier ook op ingaat

Bronnen:
http://www.mamshoekje.nl/magazine.php?item=109
http://www.opvoedadvies.nl/kindermishandeling.htm

Je man is blijkbaar behoorlijk gefocust op prestaties? zeg hen dat zijn rol is zijn zoon te coachen niet hem te vernederen. en er is wel degelijk een verschil daartussen.

Misschien helpt het als JIJ je man wat vaker complimenten geeft, dan projecteert hij het gebrek hiervan misschien niet zo zeer op jullie zoon.

Je man blijft dit dus gewoon doen, ondanks het feit dat jij al vaker hebt gezegd dat het niet kan. Dan is er wat mij betreft maar 1 oplossing: Hem precies hetzelfde behandelen als hij jullie zoon doet, bij voorkeur in het bijzijn van je zoon. En zodra hij daar commentaar op geeft, zeg jij doodleuk: "Wat doe je nou moeilijk? Ik dacht, aangezien jij altijd zo praat tegen onze zoon, dat dit de enige manier van communiceren is die jij begrijpt... dus ik doe het voortaan ook maar zo." Zal mij eens benieuwen hoe snel hij er mee ophoudt.

Dit gedrag is fnuikend voor jullie zoon. Waarschijnlijk moet je man op deze manier verhaal halen voor wat hem zelf is overkomen, in zijn jeugd of nu op zijn werk. Je kunt aleen duidelijk zijn dat je dit gedrag niet accepteert en hem vragen wat hem dwars zit. En hem vragen zijn gedrag an te passen. Maar de kans is groot dat dit bij hem "diep"zit en hij dit niet kan of wil veranderen. Sterkte.

Je man is hard op weg om jullie zoon een minderwaardigheidscomplex te bezorgen en hem helemaal van zich te doen vervreemden. Zo ga je inderdaad niet met je kinderen om. Dat zal hij wellicht doen uit frustratie of omdat hij zelf wellicht problemen heeft maar jullie zoon zal hierdoor niet (ten goede) veranderen en zeker niet slimmer worden maar agressiever. En dat wat je man wil bereiken zal een averechts effect hebben. Hij loopt dus het risico dat jullie zoon op dezelfde manier gaat reageren en een grote bek terug gaat geven, want hij kan gaan denken dat het gedrag van je man normaal is. Alles bij elkaar zal de sfeer bij jullie in huis er niet op vooruit gaan en zelfs wel eens kunnen gaan escaleren, want jullie zoon zal afhankelijk van zijn leeftijd geen respect (meer) voor zijn vader hebben en dit op een bepaalde manier gaan uiten wat dan weer een tegenreactie kan geven en waar dat kan eindigen ? Het wordt heel hard tijd dat je man inziet dat hij helemaal verkeerd bezig is en als hij niet voor rede vatbaar is denk ik dat je zelf eens met een of andere hulpverleningsinstantie moet gaan praten hoe je dit het beste kunt aanpakken want ik ben bang dat dit nog niet zo eenvoudig valt op te lossen. Maar je moet er wel snel iets aan gaan doen. Succes

Wat je kan doen is twee dingen: 1. Hem meer kennis laten verwerven over opvoeden. En zeker over belonen en straffen. Misschien kan ook een opvoedbureau jullie helpen met kennis; 2. Beloon ook je man als hij dingen goed doet. Blijft hij weigeren, straf hem dan bijvoorbeeld door hem seks te onthouden. Dat werkt heel snel!

Bronnen:
http://mens-en-samenleving.infonu.nl/pedag...

Vraag eens aan je man, hoe hij het zou vinden om zelf voor dom en stom uitgemaakt te worden? (Misschien heeft hij vroeger dezelfde ervaring gehad, dus wees voorzichtig, het zou een gevoelig punt kunnen zijn - maar wel belangrijk, om te bespreken.) Toegevoegd na 1 minuut: Heel veel succes, met het tactvol bepraten ;-)

Misschien is je man vroeger ook zo behandeld. Er zijn mensen die denkend at als ze iemand dom noemen, de ander dan een aanleiding ziet om te laten zien dat hij dat niet is,. Helaas werkt dat niet voor iedereen zo, er zullen er ook zijn die dan denken: zie je wel, ik kan het niet dus ik hoef het niet te proberen. Misschien hoorde je man bij het eerste type, die juist gemotiveerd wordt door negatieve woorden. Vraag hem of dat bij hem zo is

schakel een 3e persoon in die voor jullie BEIDE betrouwbaar is en met wie jullie beide goed kunnen vinden en leg het probleem aan hem/haar voor, waar hij zelf ook bij is.

in de meeste gevallen is het zo dat datzelfde vroeger tegen je man werd gezegd door een van de ouders. misschien kan je eens met je man bespreken hoe zijn vader/moeder hem in zijn jeugd behandelde of er soms vaak tegen hem werd gezegd dat hij dom of stom was? Als dit het geval was dan is het misschien wel handig om op zijn gevoel in te praten met vragen als hoe voelde je je toen? of deed dat geen pijn? Verder kan je je man misschien nog uitleggen dat als een kind steeds te horen krijgt dat hij dom en stom is tot gevolg kan hebben dat hij totaal geen zelfvertrouwen zal krijgen en daardoor vaak ook dom en stom zal reageren want zo word hij toch al gezien. Voor zijn verdere toekomst kan dat uiten in een onzekere jongeman zonder zelfvertrouwen en zonder eigenwaarde. je kan hem daarop met verwijtende stem duidelijk maken dat het zijn schuld is als hij daardoor minder in zijn leven bereikt dan hij vermoedelijk zal kunnen bereiken. Een spiegel voorhouden wil nog wel eens tot inzicht komen en dan is het voor jou en je zoon te hopen dat dat niet te laat zal zijn.

Op het moment dat hij jou zoon vernedert (want dat is het) begin je met tegen je man te zeggen dat niet iedereen hetzelfde is als hij, daarna ga jij de goede zijde van je zoon belichten en belicht zijn sterke punten, liefst de punten waarin je zoon beter is dan jou man. Je zoon zal zich daardoor gesterkt voelen en jou man mogelijk zijn eigen tekortkomingen, opdat moment is professionele hulp mogelijk, eerder niet, je man accepteert het dan niet.

Dit is natuurlijk geen gezonde communicatie en manier van je kind motiveren. Het kan best zijn dat je man zelf ook op deze manier is opgevoed, maar dat kan je zelf beoordelen of vragen natuurlijk. Ik neem aan dat je man dit ook niet fijn vond als dit het geval is dus dan snap ik niet dat hij zijn kind net zo pest.....dan vind ik het zelfs nog erger want dan weet hij wat zoiets met je doet. Mocht dat niet zo zijn zou ik nu dreigen met ernstigere stappen, als moeder zou ik niet onder 1 dak willen wonen met iemand die mijn kind zo blijft vernederen en behandelt als stront. Het beste met jou en je zoon, ik weet niet hoe oud je zoon is, maar je kan hem het beste zo snel mogelijk helpen om de schade beperkt te houden.

Misschien is het handig om een keer een gesprek met je man aan te gaan op een uitnodigende manier. Doe dit op een moment als jullie zoon daar NIET bij is. Stel vragen en laat hem de antwoorden geven. Sta niet gelijk klaar met jou mening, maar zorg dat er een gesprek tussen jullie beiden opgang komt. Stel ook geen vragen die heel direct zijn naar hem toe zijn. Dit kan namelijk heel bedreigend overkomen. Probeer te zorgen dat je man open blijf in het gesprek. Na een tijdje kun je dan vragen waarom hij jullie zoon stom en dom noemt. Want hoe oud is jullie kindje en wat kun je er van verwachten? Zeg niet dat hij dat niet meer mag, want op dat moment val jij hem aan en doet hij iets in jou ogen niet goed. Vraag hem wat hij van het idee vind om jullie zoon wat vaker een complimentje te geven, omdat kinderen hier heel gevoelig voor zijn en dit een poosje vol te houden. Focus je ook niet teveel naar je zoontje, ook jij zul je man zijn aandacht moeten geven. Breng papa bijvoorbeeld "samen de koffie", jij het kopje en je zoon het lepeltje en schoteltje. Op zo'n moment MOET je man toch ook heel lief naar jullie zon moeten zijn. Probeer er inderdaad achter te komen of je man zelf zo is opgevoed, want dat kan misschien de oorzaak zijn, maar ook zijn ouders hebben dat nooit bewust gedaan om hem te kleineren. Zij hebben ook hun best gedaan. Kinderen zijn erg gevoelig voor complimentjes, dit heeft meer effect dan straffen. Vraag ook eens aan je man of hij even wil voetballen, blokken bouwen, spelletje of iets dergelijks samen met zijn zoon wil doen, zodat jij even kunt afwassen of zo. Misschien kun je dan ook eens in zijn oor fluisteren, dat hij zijn zoon eens moet laten winnen om te kijken wat dat met jullie zoon doet. Betrek hem in de opvoeding. Hou de moed erin.

Komt op mij over als een man die misschien wel vanuit hele bedoelingen woorden te kort schiet. Misschien heeft hij het niet van huis uit meegekregen dat alles, waaronder gedrag en keuzes van je zoon bespreekbaar is. Je man reageert waarschijnlijk op het niveau waar de communicatie is blijven hangen. Niet beseffende dat als hij woorden als dom en stom gebruikt hij afdaalt naar een leeftijdniveau van kleuters. Ik zou je man adviseren naar een psychotherapeut te gaan die hem kan helpen woorden bij zijn gevoel te krijgen die passen bij zijn leeftijd. Een cursus NLP of iets dergelijks op gebied van communicatie is ook een optie. Je man valt niet alleen je zoon af maar vooral zichzelf. Vraag je man of hij zijn zoon in de toekomst in zijn leven ziet en hoe hij hem dan wil zien. Hoe hij zijn zoon nu dom en stom noemt gaat de toekomst er dan zo uitzien? wat is er nodig om dit wel te realiseren? Als je man weer in de woorden van dom en stom schiet help hem te herinneren bij welke leeftijd deze woorden passen en vraag hem of hij ook op een andere manier kan communiceren. Succes!

Hoe reageer jij? en vanuit welke emotie? zeg je het gewoon tegen hem? of zeg je dat het je verdrietig maakt. Dat is een heel andere overdracht naar hem toe, vanuit discussie of vanuit emotie. En dit zal ook meer overkomen/ indruk maken. Sterker nog, ik denk dat dit de enige manier is om een ander echt iets duidelijk te maken. bedenk ook dat hij zichzelf blijkbaar stom en dom vind (je man) , enmisschien vroeger ook zn bek moest houden,. hij heeft het dus tegen zichzelf. Dit naar je zoon projecteren is schadelijk. een boek lezen over geweldloze communicatie kan ook nuttig zijn. Geef het hem cadeau. Als blijk van hoe belangrijk dit voor jou is.

Bronnen:
http://www.bol.com/nl/p/nederlandse-boeken...

Elk kind heeft recht om op te groeien in een veilige en liefdevolle omgeving en door beide ouders in raad en daad worden bijgestaan. Daarbij moet er geen verschil bestaan tussen stief en eigen kinderen. Dit is geestelijke mishandeling en de andere ouder dient hier krachtdadig tegen op te treden. In de 1e instantie zou ik de partner apart nemen om deze de wacht aan te zeggen. Lukt dat niet, dan zou ik openlijk er tegen in gaan en de partner met gelijke munt terugbetalen totdat het spreekwoordelijke kwartje valt. De vrouw dient bij escalatie af te wegen of de relatie voldoende onderbouwing heeft en of deze voortgezet dan wel op een laag pitje wordt gezet. In de 1e plaats kiest een moeder voor haar kinderen. Ze gaat er ook het meeste mee om. Het is ook heel moeilijk om een man te veranderen, maar het belang van het kind gaat voor.

tegen mij werd vroeger ook veel gezegd dat ik niets kon en dom was.. hoewel ik verder wel een fijne jeugd heb gehad. Op een gegeven moment ga je dan dingen niet doen en je ook hier naar gedragen. Later zette ik me af in de puberteit en om het tegenovergestelde te bewijzen resulteerde dit bij mij in prestatie en bewijsdrang op speciale punten. Ik liep later tegen een burnout aan. Heb ervan geleerd en zeg tegen mijn kinderen dat ze alles kunnen bereiken met hun talenten. Daarom positieve opbouwende kritiek werkt veel beter.

Eerlijk? Ik zou mezelf eens goed achter de oren krabben waarom deze man mijn man (nog) is. Ik zou focussen op het proberen te achterhaen van het feit waarom hij dit doet, desnoods met behulp van een psycholoog, therapeut of bijvoorbeeld gezinstherapie. Als dit geen zin heeft of je man er niet voor open staat zou ik kiezen voor mijn kind. Je taak als moeder is je kind te beschermen. Als jongen een vader hebben die je voortdurend kleineert en schoffeert is geen goede basis om op te groeien tot een fijne evenwichtige man. Hij is dan beter af met een moeder die voor hem opkomt en hem de waardering geeft en steunt waar hij als kind recht op heeft!

Volgens mij is dit een weerspiegeling van zijn eigenwaarde.of is hij teleurgesteld in zijn zoon en heeft hij te hoge verwachtingen van zijn zoon. Stel hem deze vragen eens. Verder vind ik het in en in triest dat een vader zo met zijn kind imgat. Zegt meer over hem als over je zoon. Maar misschien is het richting jou en doet hij dit over het hoofd van je zoon probeer hier achter te komen. Blijft hij zo bruut tegen julie kind dan is er 1oplossing weg met zo een vader die is zijn zoon niet waard

Ik kan me heel goed voorstellen dat dit erg vervelend is. Mijn stiefvader deed precies hetzelfde. Persoonlijk denk ik dat uw man kampt met frustraties, stress of soortgelijke gevallen. Hij zoekt hiervoor een afreageer punt. Doordat zijn zoon nog afhankelijk van hem is en kwetsbaar, gebruikt hij hem om zijn frustraties op af te reageren. Dit was tenminste bij mij het geval. Negeren heeft vaak weinig zin. Als dit zich blijft voortzetten raad ik u aan om, wanneer intern oplossen geen zin heeft, hulp te zoeken voor dit conflict. Zoals gezinstherapie. Ik weet het, therapie klinkt vaak ernstig, maar praten met een therapeut of psycholoog kan zeker helpen dit probleem op te lossen. Natuurlijk begrijp ik dat u hier misschien niet op zit te wachten. U kunt ook met het hele gezin aan tafel gaan zitten en eens rustig erover praten. Ik stel dan voor dat u het gesprek leidt. Zorg ervoor dat er een positieve sfeer ontstaat. Geef elkaar regelmatig complimentjes, laat elkaar uitpraten, et cetera. Ik denk dat deze methode tot een oplossing zal leiden. Toon begrip voor zowel uw man als uw zoon. Ik hoop dat u hier wat aan heeft, graag hoor ik nog van u! ik wens u heel veel sterkte en succes toe! Wees gerust, jullie komen hier samen wel uit! Groetjes, Carlo

Het( steeds maar) kleineren van kinderen IS eenvorm van kindermishandeling en ook een vorm van huiselijk geweld. Wat belangrijk is dat je als moeder je kind BESCHERMD tegen het wangedrag van je man , dus NIET je mond houden, omdat een kind dit als instemming opvat. Als alle middelen falen kun je je man aangeven ivm. huiselijk geweld. Hij wordt dan (waarschijnlijk) opgepakt en mag een of meer dagen in de politiecel nadenken over zijn gedrag. Meestal zet men ook maatschappelijk werk in en soms de kinderbescherming maar dat doet men niet snel als je als moeder je verantwoording neemt om je kind in bescherming te nemen. Jouw rol als moeder gaat bepalen of je zoon hier een trauma aan overhoudt. helaas menen sommige ouders een lijn te moeten trekken bij dit soort gedrag maar dat is NIET waar. Het is zelfs zo dat als je je kind niet beschermt tegen mishandeling door een passieve houding aan te nemen , je in feite medeplichtigheid verweten kan worden. Dus waarschuw je man ernstig voor de gevolgen van zijn gedrag. Explodeert hij meteen, bel dan 112 of een lijn voor huiselijk geweld. Dit MOET stoppen. Ik wens je uit de grond van mijn hart veel sterkte , doortastendheid en wijsheid toe.

ga met zijn alle praten. vraag waarom hij dat altijd tegen u zoon zegt. misschien is er wel een hele goede rede. vraag ook aan u zoon het uit te leggen tegen zijn vader wat hij ervan vind dat hij steeds zo word genoemd. doe het niet op een onrustige dag maar neem er goed de tijd voor. dit kan voor u kind anders slechte maatregelen treffen. veel succes ermee. liefs,

Dit is geestelijke mishandeling, je kunt hiervoor de kinderbescherming over de vloer krijgen. Dit soort uitspraken kunnen grote gevolgen hebben. Waarschijnlijk zal je zoon geen goede band met zijn vader opbouwen en kan hij een minderwaardigheidscomplex opbouwen. In een ernstig geval kan je kind een borderline persoonlijkheidsstoornis ontwikkelen. Deze persoonlijkheidsstoornis ontstaat vaak indien een kind zich niet kan hechten aan een ouder, doordat deze te weinig positieve aandacht geeft en het kind vernederd. Hoewel dit vaker voorkomt bij vrouwen dan bij mannen. Toegevoegd na 4 minuten: Probeer je man te overtuigen van de schadelijke gevolgen van zijn gedrag. Probeer ook uit te vinden of hij wellicht frustraties af reageert op je zoon. Wellicht is therapie iets? Praat met je man. Mocht hij niet willen/kunnen veranderen dan moet je je zoon beschermen. Dit kan zeer schadelijk zijn voor je zoon's psychische gesteldheid!

Jou Man Mag Tegen Jullie Kind Niet Hou je Bek en dat soort dingen zeggen anders moet je net als wat je bij je kind doet je man straf geven, of zo iets dergelijks... Het Spijt me erg als het een fout advies is maar ik vind dit erg leuk om te doen en om mensen te helpen !

De woorden dom en stom maken een kind vaak kwetsbaar en kan verlies van vertrouwen geven. De opmerking zegt echter meer iets van degene die de opmerking zegt en dus niet van jouw zoon. Elk mens doet dingen die door een ander kan worden afgekeurd maar dat kan op een andere manier worden uitgedrukt. Lees het boek "Geweldloze communicatie' van Marshall Rosenberg' jouw man wil iets delen of uitdrukken en doet dit op een hoogstongelukkige manier met veel te weinig informatie. Wat is het verschil tussen "Jong, wat ben jij dom" of "Knul, ik hoor je .... zeggen en ik zie je ....doen. Ik maak me daarover ongerust. Kun je me de rede vertellen waarom je dat zo doet? Twee verschillende manieren. De eerste slaat het kind dood. De tweede zorgt voor dialoog. Succes.

Buiten je mening geven, geef zelf het goede voorbeeld... prijs je zoon de hemel in als hij iets goed doet. Geef hem regelmatig complimentjes. Negeer eventueel commentaar van je man daarop. Je man kan alleen zichzelf veranderen. Wellicht als hij ziet hoe je zoon op jou reageert en op hem dat hij dan wakker wordt. Er ruzie over gaan maken is vrij zinloos. En mocht je er wat van zeggen doe dit dan op een goed moment, maar probeer dat zo verwijtloos mogenlijk te doen. Merendeel geldt: goed voorbeeld doet goed volgen..

stuur je man naar de psychiater , hij moet dringend zijn grijze massa laten nazien !!!!!! praat erover met je huisdokter, hij kent de beste weg om je man duidelijk te maken dat dit niet kan !!!!

Ikzelf had ook zo'n vader en nu op mijn 34ste ondervind ik er nog steeds hinder van. Ik ben heel onzeker en zaken als solliciteren gaan me slecht af omdat ik eigenlijk niet vind dat ik recht heb op succes. Ik heb nooit geleerd op te komen voor je eigen mening (ik probeer dat nu wel te leren), omdat er altijd werd geroepen: hou je bek!. Daardoor was ik een makkelijk pest-slachtoffer op school. Nog steeds ben ik vaak bang dat ik raar en dom ben en dat belemmerd mij zeer in mijn doen en laten. Vertel dit maar als voorbeeld aan je man. Mijn moeder zei ook wel eens tegen hem dat dat niet oke was, maar echt iets doen heeft ze nooit gedaan omdat ze bang van hem was/is. Wees alsjeblieft niet bang en kom altijd, altijd, altijd voor je kind op. Hij kan dit zelf niet doen, want kinderen zijn (meestal) onvoorwaardelijk loyaal aan hun ouders. Dit kan heel ver gaan. De bal ligt bij jou, hoe moeilijk ook. Wordt eens een keer razend op hem, met een knalrood hoofd van woede, want het alleen maar zeggen is niet voldoende. Toegevoegd na 42 minuten: Ik bedoel dus razend op je man en niet op je zoon.

Dat heet Geestenlijk kindermishandeling. Dat is strafbaar want u zoon kan namelijk denken dat hij niets waard is en dat hij echt dom en stom is dat is heel slecht voor u zoon dus het moet echt stoppen!

De informatie door u verstrekt over de situatie is te kort om een duidelijk beeld te proberen te schetsen en dus een duidelijk en goed antwoord te geven. gegeven antwoorden zullen dan ook gegeven worden naar een bepaalde beeldvorming van de mensen en kunnen dus totaal niet van toepassing zijn op uw gezin. Ik stel dan ook voor aan u om gewoon professionele hulp hierover te zoeken indien u denkt dat het echt niet klopt. wanneer u direct contact zoekt kunt u voldoende informatie verschaffen en kan deze persoon er een duidelijk beeld van schetsen en u en uw gezin beter van dienst zijn dan een ieder hier op gv. ( geloof me wanneer ik zeg dat een klein verhaal niet volstaat mensen kiezen te snel een kant wanneer de situatie niet volledig weergegeven word. hierbij zijn een heleboel zaken van belang! ) Succes M.V.G Demian

Zeg je man duidelijk dat je dit niet wilt, dat je jullie zoon liefdevol wilt opvoeden en hem met een volwaardig zelfvertrouwen wilt zien opgroeien. In plaats van hem uitschelden kan hij je zoon uitleggen hoe iets anders zou kunnen en dat het niet betekent dat papa niet van hem houdt. Als jij twijfelt of je man wel van hem houdt vraag het je man op de man af. Zegt hij: ja natuurlijk! Vraag hem dan om dat eens tegen zijn zoon te zeggen. Samen iets doen werkt ook vaak goed, zonder andere mensen, alleen vader en zoon. Lijkt erop dat ze elkaar niet goed kennen. Mocht het zo zijn dat hij twijfelt aan het gevoel voor zijn zoon: weggaan. Je bent eerst moeder, daarna iemands vrouw. Respect staat bovenaan in een gezonde relatie. Iemand zonder respect voor zijn kind en voor jouw wensen heeft het recht niet om papa genoemd te worden. Vader zijn heeft niets met biologie te maken, vader ben je pas als je je als een vader gedraagt. 'Hou je bek' tegen je zoon zeggen is taboe en vooral dom. 'Wil je even stil zijn als papa of mama aan het praten zijn, ik kom zo naar je toe' lijkt me een betere oplossing. Het lijkt er haast op dat jouw man niet ziet dat hij op deze manier jullie zoon leert dat het normaal is om mensen dom te noemen en grof gebekt te zijn. Beter minder te spenderen hebben of kleiner gaan wonen dan een onzeker, grof gebekt kind te zien ontwikkelen. Fijn een respectvolle en gezellige mama zijn bij wie hij met alles terecht kan klinkt beter dan in een huis vol spanning en teleurstelling opgroeien... Is ook voor jezelf niet goed! Niet ingaan op mooie praatjes van jouw man als jullie mannetje er niet bij is. Kies voor jezelf, kies voor je zoon.

Dat kan inderdaad niet. Zo praat je een kind een minderwaardigheidsgevoel aan. Een kind verdient het om door zijn ouders gewaardeerd te worden om hoe hij is. Dat noem ik onvoorwaardelijke liefde. Positief opvoeden dus. De maatschappij buiten het gezin om is al hard genoeg. Hoe zou je man het vinden als hij regelmatig negatief benaderd zou worden. Het gezin hoort een veilige haven te zijn waar je nog fouten mag maken zonder daar op afgerekend te worden.

volgens mij is dit nog altijd een vorm van geestelijke mishandeling. ik weet niet hou oud uw zoon is,maar ik zou toch contact opnemen met bureau jeugdzorg en uw verhaal aan hen voor te leggen. persoonlijk zou ik zeggen:dumpen!! als moeder wil je toch immers alleen maar het beste voor je kind.

zeg dat je man zich niet zo kinderachtig op moet stellen en deze minderwaardige bullshit moet bewaren voor zijn maatjes in de kroeg, bij de voetbal of waar dan ook. je man is een VOORBEELD voor je zoon, en moet er dus niet van op kijken als je zoon dit gaat herhalen. je man heeft hulp nodig, en voor je zoon is dit bijzonder schadelijk. roept ie het weer zeg dan tegen je zoon: het doet me pijn dat hij zo tegen je praat en je de grond in trapt, en ik ben bezig met een oplossing. vergeet niet dat je beslist niet dom bent of stom bent, en wij beiden weten dat je geen bek hebt en dit soort uitspraken echt niet normaal zijn. laat je man eens ondervinden hoe het voelt, behandel hem eens een tijdje als stront door zo tegen hem tekeer te gaan. stel eisen en kom op voor je zoon!!!!! geeft je man de keuze: OF je kan normaal doen, OF je zoekt hulp voor dit achterlijke gedrag van je, OF ik kies voor mijn zoon en daarbij is er geen plek voor jou. zolang jij het toestaat zal het doorgaan en ga jij als moeder in mijn ogen ook niet vrij uit als jij niet doet wat nodig is om dit schadelijke gedrag een halt toe te roepen.

Ik vind hier dat de mogelijkheid onderbelicht wordt dat uw man wel eens gelijk zou kunnen hebben.

Dat dit gedrag zeer schadelijk is voor jullie zoon dat is duidelijk. Je man heeft duidelijk een probleem waar hij geen weet van heeft. Vaak komt dit gedrag voort uit frustraties en onmacht om zijn bedoeling voor zijn zoon uit te drukken. Zolang mensen niet inzien dat zij zelf de veroorzaker zijn en welke consequenties hun gedrag heeft, zal het niets oplossen. Alleen met erkenning van je eigen gebrek aan juiste communicatie kan dit probleem oplossen! Je zoon zal op deze wijze alleen maar een grotere mond gaan geven en zich nog meer gaan afzetten tegen zijn vader waardoor de onderlinge verhouding zelfs kan escaleren. Beter zou zijn als vader en zoon om tafel zouden gaan zitten en eens zouden gaan praten. Als vader zou kunnen zeggen: jongen het spijt me dat ik zou tegen je schreeuw maar ik weet niet hoe ik het anders moet duidelijk maken dat ik eigenlijk het beste met je voor heb. Vader zou ook kunnen vragen waarom zijn zoon zo'n grote mond opzet en wat hij als vader kan doen om hun band te verbeteren. Onthouding van seks om je man te straffen is absoluut geen oplossing en zelfs het domste wat je kan doen. Hiermee zet je ook nog eens je huwelijk op het spel. Wat soms wel helpt is om je man te vragen of hij zich voor zou kunnen stellen hoe het bij hem zou voelen als hij altijd zo wordt afgebekt. Zolang je man niet bereidt is hier echt over na te denken en zich in wil zetten en te voelen hoe het is als hij in de schoenen van zijn zoon zou staan dan heb ik een hard hoofd in een oplossing op korte termijn. Ik wens jullie veel sterkte en je man vooral veel wijsheid!!

Het advies luidt dat je man hiermee direct moet stoppen omdat hij je zoon hiermee voor de rest van zijn leven beschadigd. Je zoon heeft juist erkenning en steun van zijn vader nodig om later een evenwichtig en sterk mens te worden. Je man is misschien in zijn jeugd ook beledigd door zijn vader. Je zoon zal dit later ook bij zijn kinderen doen! Direct stoppen dus en problemen op een respectvolle manier oplossen. Jouw man moet juist het goede voorbeeld geven aan jouw zoon!

Zou het misschien kunnen dat je zoon dom is? Ik zeg niet dat het zo is maar het zou kunnen. Ik zou duidelijk tegen je man zeggen dat hij dat niet moet zeggen maar ik kan als vader voorstellen dat je moeite kan hebben met een zoon die hele domme dingen doet als voorbeeld zeggen dat hij niet door kapot glas moet fietsen en dan toch met lekke band thuiskomen of zeggen niet voetballen in de tuin en dat hij toch een raam kapot schiet omdat hij toch in de tuin voetbalt en dan een grote mond krijgt van ik doe het niet expres o.i.d. Ik keur het niet goed maar kan de onmacht van een vader goed begrijpen maar daar moet je als moeder ook begrip voor hebben en niet alleen de vader mee afvallen, dus praat met elkaar maar toon ook begrip. Dit is mijn advies en idee over jouw vraag.

kijk hoe hij het zegt als hij er hopeloos bij kijkt als hij het zegt dan heeft hij er allemaal geen zin meer in en als hij boos is en hij zegt dat dan moet je zeggen dat het verstandig is om met jullie kind te praten zodat jullie kind niet de hele tijd rot blijft voelen

Bronnen:
zelf ervaring

jou man is zelf dom en stom doe die man de deur uit en ga verder met je zoon

ik denk dat jullie eens met zijn3-en om de tafel moeten gaan zitten, en erover gaan praten , waarom je man in dit geval steeds tegen je zoon dom en stom zegt, en kijken wat hij er op anwroodt! Wellicht kan jouw zoon dan reageren op zijn manier. jij als moeder kunt aangeven tegen je man waarom jij het niet leuk vindt, maar als je niets zegt is het ook niet goed. Je kunt partij kiezen uietraard maar meestal is het zo dat de moeder jij dus, dit niet leuk vindt. Wie weet zit je zoon wel ergens mee of doet hij dingen die niet door de beugel kunnen. De meesten antwoorden hier hoe oud is je zoon, tja, dat kan ook een probleem zijn he de jeugd..zal ik het maar noemen.Als je man zegt hou je bek zalie boos ergens over zijn en daar moet over gepraat worden. Met praten bereik je meer als dat je man hem maar steeds voor dom en stom uitmaakt. Dat is mijn conclusie...succes....

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100