Tot welke leeftijd is het 'normaal' dat een kind bij zijn/haar moeder wil slapen?

Heb hierover een discussie met mijn vriendin, haar kinderen, zoon 13 en dochter 12 willen doen dat nog steeds.
Ik ken dat niet uit mijn jeugd?

Toegevoegd na 48 minuten:
even voor alle duidelijkheid, we hebben een LAT relatie en het is alleen als ik er niet ben en ik heb er dus geen "last"van.
Ik vraag me af waar de grens ligt tussen puber en kind?

Toegevoegd na 2 uur:
Nog meer toevoeging;
dochter (12) blijkt de laatste 2 weken al bij haar te slapen als ik er niet ben.

Weet jij het antwoord?

/2500

Normaal is hierbij zo'n beladen term Mijn kinderen zouden dat ook nog graag doen (de oudste is 10) maar het zijn ook echte knuffeldieren. als ze eens ziek zijn mag het (komt zeer zelden voor) maar elke ochten kruipen ze er wel gezellig even bij. Dit is volgens mij gewoon een kwestie van wat een gezin OK vindt en prettig. Als de ouders het niet willen gebeurt het niet als als de kinderen niet zo knuffelig zijn ook niet. Ik zeg altijd maar, voor ze met een meisje in bed liggen zal het wel over zijn

Ik heb wel eens gehoord dat kinderen dat doen maar ik heb er drie en heb dat nog nooit gedaan. Ik ben bang dat ik bovenop ze kom te liggen. Daarbij beschouwen ze hun eigen bed als veilig en prettig dus ik zie er geen reden toe dat te veranderen.

Wat een kind wil en dat wat de ouder toestaat hoeft niet hetzelfde te zijn. 12 en 13 jaar lijkt mij te oud om bij je moeder de hele nacht in bed te slapen. Als een klein kind ziek is en zich angstig voelt is het geen probleem om bij de ouder te slapen, maar kinderen in de puberteit horen in hun eigen bed te liggen.

we hebben het hier over slapen bij de ouders ,en knuffelen ,het is niet gezond meer om ze bij je te laten slapen op deze leeftijd ,ook voor je prive ,is het ook niet echt bevorderlijk .als ze in het weekend even komen knuffelen in bed ok .ik ken mensen die ook al 10jaar zoon bij hun laten slapen ,gevolg geen bed pleziertjes meer met je partner Toegevoegd na 13 uur: ok je zeg we hebben een lat relatie maar dan nog.een kind raak het zo gewent om dan bij haar te slapen ,hoe reageer ze als jij er ben en ze in haar eigen kamer moet slapen . ik zelf heb het nooit gedaan ,ook al had ik het bed voor mezelf . en een grens? mijn mening is dat ze op hun eigen kamer moeten als iemand het dan toch zo graag zou willen zou ik een leeftijd van ong 3jaar zeggen

Mijn dochter van 5 jaar en zoon van bijna 3 jaar slapen gelukkig zelfstandig in hun eigen bed. Maar als er iets met ze aan de hand is, ze dromen naar, of zijn ziek komen ze maar lekker bij me liggen hoor. Zolang ze me nodig hebben als er iets is, mogen ze dat blijven doen. Maar gewoonweg voor de gezelligheid zal mij benauwen. Maar dan ook letterlijk, ze liggen ruim en door de breedte ipv de lengte hihi. Mij lijkt wel dat de kinderen van je vriendin het niet nog heel erg lang leuk zullen vinden. Hooguit nog 2 jaar doorbijten en dan heb je haar helemaal voor jezelf ;-)

Wij deden dat vroeger thuis ook nooit. Alleen als we ziek waren dan mochten we meestal even bij mijn ouders in bed, 9 van de 10 keer vroegen we dan toch algauw weer 'mag ik weer naar mijn eigen bedje'. Persoonlijk denk ik echter dat wanneer zowel ouders als kinderen dit fijn vinden... laat ze dan lekker. In de pubertijd gaat het vanzelf over, en bij de een valt die nu eenmaal sneller dan bij de ander.

Een kind hoort in een eigen bed. Niet voor vulling van het bed als partner er niet is. En dan weg als partner komt. Een eigen bed is ook voor een kind een stuk privacy. Nog even en deze kinderen gaan van hun moeders bed in hun vriendje/vriendinnetje's bed. Ik vind dit niet meer kunnen. Voor geen van de partijen. Eigen kamer, eigen bed.

Een kind hoort in principe gewoon vanaf het nog Baby is in zn eigen bedje te slapen. Vaak zijn ouders de oorzaak dat kinderen bij hen in één bed slapen. Ook samen met je kind naakt onder de douche is een precair onderwerp. Het kind vraagt daar niet om,het zijn wederom de ouders die denken dat dit de binding versterkt.

Is het toevallig zo dat het er in geslopen is toen haar vorige partner weggegaan is bij haar? Je ziet wel vaker dat de kinderen dan een periode hebben waarin ze zichzelf erg onzeker en verlaten voelen, en lekker bij moeder in bed kruipen. Daar is toch opeens een heleboel plaats gekomen. Of het normaal is, ach... Wat is normaal. Een kind zal op den duur heus wel aanvoelen dat het daar te groot voor wordt, zeker als jij geregeld langskomt. Het wordt langzaamaan tijd om te zeggen dat moeders bed niet meer beschikbaar is. Het zou ook nog eens goed kunnen dat de kinderen dat helemaal niet erg vinden, maar dat ze het nu zielig vinden om moeder in haar eentje te laten slapen, omdat ze het zo gewend zijn met z'n drietjes. Zie ook de antwoorden op onderstaande vraag: http://www.goeievraag.nl/vraag/kind-elke-nacht-bed-jou.37328 Toegevoegd na 1 dag: En daar wil ik nog even aan toevoegen dat het grootste deel van de wereldbevolking helemaal geen 'eigen bed' heeft, laat staan een 'eigen slaapkamer'. Die slapen gewoon op 'n hoopje, net zoals onze huisdieren dat doen. Dus wie zijn wij nou om te bepalen wat normaal is?

Als een kind dat prettig vind, en jij het zelf ook wel gezellig vind. Is er toch geen probleem? Ik ben 14, en was 1keer zo bang dat ik samen met mijn moeder in mijn broers zijn 2persoons bed had geslapen. Meschien hebben die kinderen naare dromen s'nachts, of slapen ze beter als ze bij hun moeder slapen. In ieder geval is het dus niet heel erg. Zolang jij het maar wil. Is er geen probleem

Het is helemaal niet normaal dat een kind bij de ouders in bed slaapt. Als het kind ziek is of door bepaalde omstandigheden angst of verdriet heeft, kan het zijn dat een kind troost zoekt. Voor de rest hoort een kind in z'n eigen bed. Het is maar wat je een kind aanwend.

bij ziek zijn is dit normaal op die leeftijd dan wil een kind het liefste bij de ouder zijn mijn jongste is tot haar 8e jaar erbij komen liggen als ik het merkte bracht ik haar terug naar haar eigen bed daarna was het snel over maar ik snap niet helemaal wil je vriendin de kinderen zelf in haar bed of de kids bij haar? bij laatste zou het een vorm van jalousie kunnen zijn u vriendin moet wel een duidelijke grens haar kinderen naar haar kinderen hebben daarin , dat is voor jullie relatie ook beter

Zo ongeveer elk decennium wordt er wel door een aantal opvoedkundigen bepaald wat er wel of niet (mentaal, fysiek, emotioneel) gezond is voor een kind. Elk decennium worden al die opvattingen bijgesteld. Kortom: niets is waar en niets is onwaar. Conclusie? Laten je vriendin en haar kinderen vooral doen wat zij alledrie prettig vinden. Mijn kerngezonde en zelfstandige kinderen van 12 en 15 vechten om een nachtje naast mij in bed als vader voor zijn werk elders is. HEERLIJK!!! Ik geniet ervan zolang het kan. En zij net zo hard.

hoi, persoonlijk vind ik dat vreemd. Een kind moet leren om in een eigen bed te slapen een eigen plekje te hebben net als de ouder. Als een kind 's ochtends in het bed erbij kruipt om gezellig te kletsen vind ik dat wel normaal. Ik begrijp uit je verhaal dat je vriendin gescheiden is? en 2 kinderen heeft? Misschien hebben de kinderen nog moeite met de scheiding, of juist moeite met een nieuwe relatie en zoeken daarom heel veel liefde en veiligheid bij hun moeder. Misschien speelt dit al vanaf de geboorte, tja moeilijk te zeggen, maar misschien moeten jullie hier eens naar kijken. Je zou als (nieuwe) partner een balletje kunnen opgooien hierover, maar ga niet de psycholoog spelen of de betere opvoeder en val der vooral niet aan. Zij voelt zich misschien wel heel veilig bij deze situatie. Zo'n discussie zou jullie relatie niet op het spel mogen zetten. Houd je suggesties, voorstellen ed bij jezelf. Zeg bijvoorbeeld dat 'jij' het vreemd vind. Ga haar vooral niet vertellen wat ze wel en niet moet doen, geef desnoods vanuit je eigen mening advies. Als mijn kinderen... dan zou ik. Laat haar ook weten dat je met haar mee leeft en graag met de mee denkt. Dat ze zelf moet beslissen hoe en wat in deze situatie

een kind hoort altijd in haar eigen bed te liggen alleen als er omstandigheden zijn kan dit op bijna elke leeftijd

he het kan ook zijn om hun moeder een plezier te doen. mijn moeder vond het altijd heel fijn, het gaf haar een gevoel van veiligheid.

Jeetje, wat een veroordelingen! Hoe het 'hoort' en wat pedagogisch zou zijn etc. Laat iedereen dat lekker zelf weten. Het hangt namelijk helemaal af van situatie, kinderen etc. Mijn kinderen weten prima wat hun eigen bedje is, slapen daar ook goed. Snachts kruipen ze bij mij. Ik ga dan echt niet de pedagoog uithangen hoor, ik werk, zorg en voed-op. En s'nachts slaap ik. Mamma wil ook weleens alleen slapen, dat spreek ik af, en dan komen ze niet. Ik voorzie in de toekomst geen problemen ermee; A. kinderen willen zelf op bepaalde leeftijd echt niet meer. B. Als ik al iemand bij mij zou laten slapen ivm een lat-relatie dan kruipen ze echt niet bij. Volgens mij worden ze daar echt niet slechter van. Antwoord op je vraag; een discussie met je vriendin hierover lijkt mij zinloos aangezien zij ervoor zorgt dat je er 'geen last van hebt.'

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100