Na 4,5 jaar een einde aan onze relatie, maar...

Na 4,5 jaar zijn m'n vriendin en ik uit elkaar gegaan. Het is haar keuze geweest, maar er zitten nogal wat haken en ogen aan.
We hebben 4,5 jaar het echt goed met elkaar gehad. Zo goed zelfs dat we bijna op het punt stonden om samen te gaan wonen.
Ze heeft een erg heftige jeugd achter de rug: ouders die uit elkaar gaan, moeder die al haar hele leven depressief is, vader die aan de andere kant van Nederland woont, in de steek gelaten worden etc.
Ze gaat op kamers wonen, en raakt depressief (dokters verklaring). Terwijl ze op kamers zit wordt ze verliefd op een andere jongen. Ze zet een punt achter onze relatie, maar even later kom ik erachter dat ze me al een week of 2 aan het bedriegen is.
Ze zegt dat ze gelukkig is bij die jongen, omdat hij lief voor haar is. Ik ben niet boos op haar, omdat ik aan haar merk en weet dat ze niet zichzelf is. Ik zet ook grote vraagtekens bij de nieuwe geluksvogel, omdat hij gewoon niet bij haar past (ik ken hem al een hele tijd).
Ze houdt ook gewoon veel contact met mij. Afgelopen nacht hebben we nog samen een film gekeken, en we pingen ontzettend veel. Ze weet dat ik ontzettend veel van haar houd en ze ontkent ook niet dat het niet wederzijds is.
Ik weet alleen niet wat ik nu doen moet. Als het aan mij lag was ik haar nu proberen terug te veroveren, maar ik ben bang dat dat averechts gaat werken. Tegelijkertijd ben ik bang dat als ik het níet doe, m'n kans verkeken is.
Dit is niet puur liefdesverdriet. Hier zit veel meer achter.

Weet jij het antwoord?

/2500

Je lijkt me een heel fijn iemand dat je zo begripvol kunt zijn. Een advies is heel moeilijk want zoals je zelf al zegt, het gaat mogelijk averechts werken óf je kans is verkeken als je niks doet. Mijn eerste intuitieve reactie is toch: neem wat afstand. Jullie relatie kan in de toekomst alleen goed en duurzaam zijn als zij ook heel bewust voor jou kiest. Als ze nu toch naar jou terugvlucht loop je de kans dat dit je leven gaat worden in de toekomst, weg-terug enz. Ze heeft het moeilijk (gehad) maar dat kan geen excuus zijn voor haar gedrag de rest van haar leven. Ze moet hierin toch leren zelf een volwassen beslissing te nemen. En ze boft enorm als je het aankunt haar bijv een half jaar los te laten en ALS ze dan spijt heeft jullie relatie toch nog een kans te geven. Veel sterkte

Forceer niets. Op dit moment kiest ze voor de ander. Laat haar. Ze zal zelf moeten ervaren waar ze zich het beste voelt. Ze wéét dat je veel van haar houdt. Nu afwachten of ze dat ook herkent als echte liefde, of dat ze je als haar beste vriend ziet. Jij wilt haar terug. Laat haar de weg naar jou terugvinden. Het is helemaal aan haar of ze wel of niet terugkomt. Jij wacht af.

Het zou kunnen dat ze het heel erg eng vindt dat jullie het zo goed hebben. Onbewust waarschijnlijk is ze aan het kijken hoever ze kan gaan totdat jij haar in de steek laat. Dat is een bekend gegeven. Iedereen waarvan ze houdt verlaat haar dus waarom zou jij dat dan niet doen? Wanneer je er gewoon voor haar bent en geen verwijten maakt komt ze er waarschijnlijk achter dat onvoorwaardelijke liefde echt bestaat. Het menselijk brein zit natuurlijk heel complex in elkaar en in mijn ogen is ze gewoon angstig om gelukkig te zijn. En wat is er dan makkelijker om terug te grijpen in je rugzak naar een vergelijkbare situatie en daar naar handelen?

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100