Waar komt het idee vandaan dat "de baas" zeggenschap heeft over je vrije tijd?

Situatie: om allerlei redenen wordt er binnenkort een interne verhuizing uitgevoerd hier. Niet echt iets waar ik behoefte aan heb, ik zit prima, maar blijkbaar moet het maar zo. Goed....tijdje terug had de baas tijdens de koffie gedropt dat we dan misschien in de kerst een half dagje moesten komen om te verhuizen. Ik heb me maar stilgehouden toen, maar dat ga ik dus niet doen... twee uur reistijd, ZONDER dat de extra km vergoed zijn, om dan in de vakantie een verhuizing uit te voeren met uren die ik dan elders moet inhalen. Bovenop de meer dan vijftig uren die ik nog heb staan!

Maar goed, afgezien van dat proefballonnetje: nooit wat gehoord. Formeel, althans, want in de wandelgangen ging een dag in de Kerstvakantie rond. Vandaag gevraagd wat hij nu van plan was en aangegeven dat ik de toegevoegde waarde niet zo zag.
Wat blijkt: dat terugkomen had hij sowieso gewoon in onze vrije tijd laten vallen. En mijn opstelling is niet de attitude die hij verwacht.
Daarbij wees hij nog een eerder incident waarin ik voor de verandering eens een grens stelde over zijn inbreuk op mijn privetijd.

Snap jij dat nou? Hoe komt iemand in hemelsnaam op het waanidee dat je als werkgever wanneer het jou uitkomt maar een beroep op het priveleven van iemand kunt doen en dus kunt eisen dat iemand meer komt werken? Ik bedoel: ik kan toch ook niet eenzijdig besluiten dat ik meer betaald krijg? Waar komt dat toch vandaan?

Weet jij het antwoord?

/2500