Waarom 'lijken (ook hier) religie en paranormale vragen en de wetenschap, niet 'samen te kunnen'?

Zoals ik ongeveer hele (levens) leerproces zie?
Leren doe je met je hele 'lichaam, ziel en geest'.
leren is niet enkel veel lezen en onthouden van woorden of theorieën van anderen navolgen.
Wel is het o.a. zelfstandig proberen te worden en experimenteren vaak ook actie ondernemen om van allerhande ervaring te leren.

Op deze manier "wijzer" worden, hoeft niet steeds met schade en schande gepaard te gaan.
Zodra iemand verantwoordelijkheid voor zijn/haar je eigen leven neemt, kan je proefondervindelijk alles gaan onderzoeken en vergelijken en leer je evenveel van je denk-en doe foutjes, falen/mislukkingen als van je overwinningen.

Hier zie je op GV tal van vragen mbt tot pure feitenkennis en dit vanuit diverse subcategorieën en waaronder ook religie en spiritualiteit vallen, allemaal met doel: kennisvermeerdering of advies etc.

Veelal en via reacties ook, valt me op dat vaak de 'wetenschappers' pogen de "zwevers en (goed)gelovigen" op een op feiten en onderzoek gebaseerd ander denkspoor te zetten?
Deze geven dan (soms te veel) protest/tegengas en eigenlijk schiet niemand er iets mee op ;)

Waarom elkaar niet in ieders eigen waarde/overtuiging laten?
Waarom elkaar proberen te overtuigen?
Waarom niet zodra iemand al de vraag stelt in deel maatschappij/religie/"spiriewieriedingen", deze laten beantwoorden door mensen die 'iets herkennen of vanuit die kant iets laten uitleggen'?

PS zelf kan ik me zowel in de pure wetenschap vinden EN in die voornoemde groep :)

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De sleutel zit m volgens mij in dit stukje van jouw tekst: " Zodra iemand verantwoordelijkheid voor zijn/haar je eigen leven neemt, kan je proefondervindelijk alles gaan onderzoeken en vergelijken en leer je evenveel van je denk-en doe foutjes, falen/mislukkingen als van je overwinningen" Als ik de argumenten van sommige niet spirituele (pseudo) wetenschappers moet geloven dan voelen zij zich ongewoon verantwoordelijk voor de gehele mensheid. Zij gaan er van uit dat een ieder beschermd MOET worden tegen elke overtuiging die niet rigide wetenschappelijk te onderbouwen is. Als ik de argumenten van sommige ( pseudo) spirituele mensen moet geloven dan voelen zij zich ongewoon verantwoordelijk voor de gehele mensheid. Zij gaan er van uit dat iedereen beschermd MOET worden tegen elke overtuiging die alleen gebasseerd is op rigide wetenschappelijk onderbouwd onderzoek. Kortom: Geldingsdrang, gebrek aan respect en geen oog of oor hebben voor andermans keuzevrijheid. Het grappigste in al die discussies vind ik nog wel dat degene die het hardst roepen, en de meeste woorden nodig hebben, zelf vaak zelf het minst aan wetenschappellijk onderzoek gedaan hebben of zelf nauwelijks enige spirituele ervaring hebben opgedaan. Dan vliegen de linken naar tests en onderzoeken je om de oren ... maar het is steevast andermans onderzoek en het zijn andermans testen. Zij die WEL testen, onderzoeken en ervaren.. of dat nou wel of niet wetenschappelijk onderbouwd is stellen zich veel minder verbaal aggressief op. Voor hen is het ervaren een weten... en zij voelen zich daar goed bij... of de ander nu hetzelfde ervaart of niet. Ieder het zijne is hun motto.

Omdat wetenschap zaken niet als waarschijnlijk ziet zonder daar bewijs voor te hebben. Tevens is een goede wetenschappelijk theorie verifieerbaar en weerlegbaar. Religie past nu eenmaal niet in dat raamwerk

Wetenschap, paranormale verschijnsels, religie en spiritualiteit worden vaak door elkaar gehaald terwijl ze verdienen per onderwerp een verschillende benadering. Wetenschap accepteert niet ervaringen die niet op een materieel aantoonbaar bewijzen berusten, bewijzen die door wetenschappelijk methodes en procedures worden bereikt. Wetenschap werkt alleen vanuit verleden tijd naar het nu (Eigenlijk is het nu - de tijd dat het duurt om de resultaat van een experiment te vatten). Paranormale verschijnselen zijn moeilijk voor wetenschappers te onderzoeken voor verschillende redenen: Er is vaak geen groot geld voor onderzoek, de imago van een wetenschaper die paranormale onderzoek doet wordt vaak beschadigd door collega's die moeite met deze onderwerp hebben en toch in de afgelopen 15 jaar wordt meer en meer serious onderzoek gedaan - vaak wordt er gelachen om de onderzoek door hard core sceptici maar het gaat toch door met meer en meer middelen en met interessante resultaten op bepaalde onderwerpen. Spiritualiteit - is puur persoonlijk ervaring, en gebuurt niet in de wereld van materie. Voor de wetenschap is het heel moeilijk te accepteren en vaak wordt verwijzen naar de psychiatrie of psychologie met uitleg over spiritueel ervaringen. In mijn optiek valt hierover niet veel te discussiëren met mensen die geen spiritueel ervaring hebben beleeft want men kan het moeilijk uitleggen en het wordt frustrerend voor de gene die dat probeert uit te leggen en voor de luisteraar als hij puur zijn logica gebruikt. Spiritualiteit gaat af van de spoor van logica naar een spoor van puur gevoel en intuïtie en dat is geloven zonder materieel bewijs wat heel moeilijk kan zijn voor veel mensen. Religie- Heeft een beetje van allebei (spiritualiteit en paranormale) maar gegoten in een hiërarchische en vaak archaïsche organisaties met streng wetten en systemen van straf en bedreiging tegenover beloftes van eeuwige leven na de dood. Religies zijn gebaseerd vaak op mooie ideeën en hebben de mensheid heel veel gegeven maar zodra de ideeën zijn overgenomen door organisaties die hun eigen belangen vaak op de eerste plaats hebben gezet, zijn veel creative en nieuwsgierige mensen een andere pad gaan zoeken - vaak in de wetenschap of de spiritualiteit. De antwoord op je vraag is dat het is wel mogelijk om al deze onderwerpen en mensen bij elkaar te brengen maar het vraagt om heel veel geduld, respect en openheid en vaak lukt het ook in GV om mooie discussies uit te voeren.

Volgens mij heb je ook hier een duidelijk onderscheid tussen mensen die onder de categorie gevoelsmensen vallen en mensen die meer de ratio aanhangen. Voor gevoelsmensen is hun gevoel "waarheid" en hoef je niet iets te bewijzen als je het kan voelen. Voor mensen die voornamelijk ingesteld zijn op de ratio geldt dat dingen wetenschappelijk bewezen moeten worden voordat ze waarheid worden. Het gevoel is voor hen een hele onbetrouwbare graadmeter voor de waarheid. Wij hebben bij ons thuis geen twee geloven op een kussen maar wel een gevoelsmens en een ratiomens op één kussen. Je leert steeds beter met elkaar omgaan, maar het is een essentieel verschil van het bekijken van het leven. De gevoelsmens kan zich de kortzichtigheid van een ratiomens niet begrijpen en de ratiomens snap niks van dat wazige gebabbel. Gelukkig is er ook nog liefde in het spel, dus dan leer je daarmee omgaan en nog belangrijker dan leer je van elkaar. Van elkaar leren kun je eigenlijk alleen als je het gesprek met elkaar aan gaat en daar is deze site niet echt geschikt voor. Dan krijg je soms wel heftige reacties en meningen zonder dat je echt erover kan praten. Ik probeer dingen niet persoonlijk op te vatten, wat soms niet mee valt voor een gevoelsmens ;)

Een mens zit raar in elkaar. Het lijkt vaak wel of we uit twee helften bestaan. De ene helft is de denk helft. De andere helft is de voel helft. Bij sommige is de denkhelft dominant. Bij andere de voel helft De denk helft is rationeel, het heeft voor een groot deel onze wetenschappelijke ontwikkeling bepaald, onze kennis en inzichten, onze aanpassingen en vooruitgangen. Het heeft de mens gebracht op het punt waar we nu zijn. Deze rationele kant is vaak zo sterk ontwikkeld, dat er voor de voel helft, niet veel ruimte over is gebleven, of zelfs helemaal verdwenen. Naarmate de wetenschap vordert, komen er steeds vaker raakvlakken met de voel helft, zeg maar met je intuïtie, deze intuïtie is een lastig ding voor de wetenschap, het wordt afgewezen en verklaard, uit elkaar gepeuterd en onkend. Naarmate de wetenschap alsmaar belangrijker wordt, zie je tegelijk, de intuïtie ook belangrijker worden, ook op spiritueel en paranormaal gebied , gebeurd ontzettend veel, ook zij maken een stormachtige ontwikkeling door. Helaas worden veel zaken, bij het spirituele geplaatst die er totaal niets mee te maken hebben, list en bedrog zijn zijn alom aanwezig en slechts een klein deel is waardevol. De wetenschap heeft nu de aanval ingezet op dat kleine deel, goed onderbouwd en onderzocht, maar veel van dit soort zaken is niet te testen, niet te bewijzen, niet te verklaren, terwijl de ervaringen met paranormale zaken zich verder opstapelen, probeert de wetenschap met alle macht dit te verklaren. De voor en tegenstanders staan steeds verder uit elkaar, de wetenschappers voelen zich gesterkt door de wetenschap zelf, de anderen voelen zich gesterkt door hun eigen ervaringen. Beiden denken dat ze de juiste insteek hebben, beiden zijn bezig naar eigen eer en geweten. Een nieuwe ontwikkeling geeft inmiddels hoop voor beiden partijen, sommige wetenschappers hebben ontdekt dat er voor veel niet verklaarbare zaken er een andere verklaring moet wezen en beginnen zich te interesseren in de ervaringen van de gevoelsmensen. Hiermede gaan we waarschijnlijk de goede richting in, het lijkt me een meer heilzame weg te zijn, dan alleen maar elkaar alsmaar proberen te overtuigen van huneigengelijk, samen moeten we verder, pas dan kunnen we veel van elkaar leren.

Misschien ben ik een beetje vaag, maar volgens mij is de kern van hoe wij de wereld om ons heen zien en hoe wij wat we ervaren kunnen duiden: verwondering. Je kunt je als mens blijven verwonderen over de pracht van de natuur, of de schepping zo je wil, of het bovennatuurlijke zo je wil. Hoe je dat doet, door het religieus, wetenschappelijk of paranormaal, is een eigen keuze. Mensen hebben ergens diep in zich het verlangen om de wereld te kunnen verklaren, en ieder doet dat op z'n eigen manier. Veel mensen kiezen voor een soort mengvorm: ze zijn gelovig, maar niet 'hardcore', en hebben ook wel eens iets paranormaals gevoeld of gezien, en volgen ook de wetenschappelijke ontwikkelingen op de voet. Sommigen zijn vrij fanatiek van het ene of van het andere kamp. De groep niet-fanatieken reageert nauwelijks op de vragen, de groep wel-fanatieken valt op. Veel fanatieke wetenschappers (ik reken mezelf daar maar even toe) hebben niet zo zeer bezwaar tegen de spiriwiri-dingetjes van de 'zwevers', maar wel tegen de grote groep charlatans die daar geld aan verdient en mensen op het verkeerde spoor zet. Ze hebben een soort zendingsdrang tegen de (in hun optiek) onwetende naïviteit van de zwevers. De nerds herkennen de vragen van de spiriwiri's / reli's wel, want ze weten goed genoeg dat er diep in hen ook een deel is dat heel graag wil geloven in een magische wereld. Dat zit er nou eenmaal ingebakken bij de mensheid. Dus hebben ze er ook een mening over. Gisterenavond op TV: op het ene net 'Leverage' waar een cold reader genadeloos aan de schandpaal werd genageld, op het andere net Derek Ogilvie die ons allen aan het huilen bracht. Leuk toch? Het zou heel saai worden als iedereen hetzelfde zou geloven / weten.

Omdat beide partijen(mag ik het zo zeggen?) overtuigd zijn van hun gelijk en geen duimbreed willen toegeven. En dat leidt vaak tot dagenlange discussies, waarbij noch door de één , noch door de ander ook maar een centimeter terrein wordt prijsgegeven.Ik hoop dat dit antwoord neutraal genoeg is om beide partijen tevreden te stellen.

Je zegt terecht "lijken niet samen te kunnen". Als er open vragen worden gesteld kunnen antwoorden verschillende kanten uitgaan. Er zijn altijd betweters, mensen die vinden dat ze gelijk hebben, of mensen die bewust of onbewust een mening geven of een ander bestrijden. De belangrijkste boodschap is respect hebben voor andersdenkenden, al dan niet onderbouwd.

Wat je ziet is vaak alleen maar de botsingen. Dus twee personen die elkaar hierop aanvallen en elkaar waarschijnlijk hebben opgezocht. Twee personen waarvan de heftigheid mede wordt bepaald door nieuwsgeving en personele ervaringen/leed. Iemand zal zich waarschijnlijk fel tegen alternatieve geneeskunde richten als hij alleen maar ziet dat het fout gaat (zoals een keer bij Silvia Millecam), maar hij zal ook zeker heftig kunnen reageren als hij dit persoonlijk in zijn eigen leefomgeving heeft meegemaakt met naasten of geliefden. En omgekeerd natuurlijk ook. Dat iemand de westerse geneeskunde niet meer vertrouwd doordat diegene bijvoorbeeld zijn moeder haar leven lang ziet lijden, zonder dat zij geholpen kan worden door die westerse geneeskunde. Terwijl alternatief wel voor diegene zou kunnen helpen. Door persoonlijke ervaringen kan de heftigheid oplopen.

Om je een lange lap text te besparen: Het zijn onderwerpen waar je over kunt twisten. En aangezien iedereen een ander denkbeeld heeft en iedereen een andere mening heeft hierover zal er altijd twist over blijven bestaan

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100