Wat krijgen we terug voor de torenhoge vergoedingen, afkoopsommen en bonussen van topbestuurders in zorginstellingen?

In het bedrijfsleven kan ik me er nog iets bij voorstellen dat de inspanningen van bestuurders meer omzet opleveren. Maar daar is in de zorgsector, die gefinancierd wordt met publiek geld, toch geen sprake? Ik weet dat deze vraag een politieke lading heeft en daarom stel ik hem ook. Echter, ik ben vooral geïnteresseerd in nuchtere verklaringen voor dit fenomeen, c.q. eenvoudige rekensommetjes om die gigantische toelagen te rechtvaardigen.
http://medischcontact.artsennet.nl/Tijdschriftartikel/De-gouden-handdruk-regeert.htm

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik heb in het vakblad Economische Statische Berichten verschillende artikelen die kant op gezien. Struin dat eens door. Zo is bekend, waarom een boekhouder een wat hoger salaris krijgt (vertrouwen), de bruidsschat bij de Islamieten, enz. Dit onderwerp is erg belangrijk, dus er zal toch wel aandacht aan geschonken zijn?? Maar laat ik even mijn gedachten gaan. Een andere beantwoorder heeft het over een markt. De bestuurders zeggen dat ook graag: er is een markt voor (goede) bestuurders. Een betere bestuurder kan meer geld vragen. Dat ziet er dan heel plausibel uit. In een markt komen vraag en aanbod samen, en ontstaat er een prijs. Verder werden al enkele redenen genoemd, die tot een hogere of lagere prijs leiden: bijvoorbeeld het goed kunnen bezuinigen. Ook kwamen al kanttekeningen aan bod: een bezuiniging kan best onprettige gevolgen hebben, die alleen niet tot uiting komen in het financieel jaarverslag. Met deze marktwerking heb ik dus moeite. Is er wel een vrije keuze? Kan een bedrijf dus makkelijk switchen van bestuurder, en dat zonder consequenties? Dus zoals je van bakker verandert, als het brood je niet bevalt? Zo ja, waarom krijgt een bestuurder die slecht presteert dan toch een hoge vergoeding? (Het is dan ineens contractueel vastgelegd!). Slecht presteren kan door hemzelf komen, maar ook door marktomstandigheden, zeg maar toeval. En waarom, als de zaken wegens datzelfde toeval goed gaan, waarom krijgt dan de bestuurder een hoge beloning? Dus: hoe meet je de prestaties van een bestuurder objectief? Met uitsluiting van toevalsfactoren. Wat is een markt eigenlijk? Er moeten veel vragers een aanbieders zijn. Kan een bestuurder bij elk bedrijf worden inzet? Nee, toch? Het product moet homogeen zijn. Is een bestuurder een homogeen product? Ik dacht van niet. De markt moet doorzichtig zijn. Met als die contracten is dat natuurlijk niet het geval. Er moet een vrije toetreding zijn van vragers een aanbieders. Naar mijn idee, kan er geen sprake zijn, dat bestuurders een markt vormen. Er moet dan een ander mechanisme bestaat, dat de prijs opdrijft. De ontdekker van het begrip 'markt' meende de kracht van god er in te zien. Dat kan ik als atheïst goed volgen. De markt heeft dus de macht, om aanbod en vraag op elkaar af te stemmen. De bestuurders hebben echter *zelf* de macht. Die macht krijgen ze bijvoorbeeld via gelobby bij de politiek, zodat wetsregels in hun voordeel ontstaan. De markt is dus getrapt: van klant tot bestuurder.

Deze grote sommen geld hebben geen enkele relevantie met de werkelijkheid. De kosten van bestuurders en uitbreidingen van het managent gaan te kosten van de medewerkers op de werkvloer. Deze verdienen minder salaris en hebben altijd te veel werk door de doorgevoerde bezuinigingen. Het is jammer dat de top van de zorgbestuurders alleen maar aan zichzelf denkt en niet aan de consequenties van hun handelen. De regering zou hier veel harder tegen moeten optreden en misschien zelfs een percentage moet benoemen van de omzet die max besteed mag worden aan management en bestuurders.

Natuurlijk krijgen we er "wat"voor terug! Hogere kosten,noem je toch niet niks?

Een "nuchtere" verklaring, zoals je die graag wilt, zou kunnen zijn, dat het soms loont, om b.v. een directeur van een ziekenhuis flink veel geld te laten verdienen. De kosten voor de zorg rijzen de pan uit, en er moet enorm bezuinigd worden. Als een directeur, die 3 ton verdient, kans ziet om 5 ton te bezuinigen, dan is dat winst. Een zelfde discussie speelde ooit bij het belachelijk hoge salaris van een directeur van het kankerfonds. Iedereen vindt dat, zeker voor zo'n fonds, waar mensen in hun vrije tijd collecteren, zoiets echt niet kan. Maar anderen beweren, dat als dat een slimme man is, die kans ziet om heel veel geld binnen te halen, het wel winst oplevert. Gerrit Zalm verdient nu 3 keer zoveel, als toen hij minister was. Belachelijk natuurlijk, maar blijkbaar heeft hij zoveel feeling, om een bank te redden, dat het een prima investering is. Zelfde met de miljoenen van Scheepbouwer bij de KPN. Het bedrijf is wel van de ondergang gered. Had iemand anders dat ook gekund? Ik weet het niet.... Als je talentvol bent, dan kun je een hoger salaris eisen. Er is dan een soort marktwerking. We maken er bij televisiepresentatoren (Matthijs van Nieuwkerk, Antoinette Hertsenberg), voetballers, en artiesten blijkbaar minder een probleem van. Er zijn weinig popmuziekliefhebbers, die uit protest niet naar een optreden van Coldplay gaan (1 miljoen Pinkpop). Blijkbaar is die band zo goed, dat dat de prijs is. Wordt er minder betaald, dan komen die jongens niet. Natuurlijk is het allemaal een beetje onzin, dat er mensen zijn die boven de Balkenende-norm zitten. Je kunt echt niet meer dan 3 biefstukken op een dag eten. Maar de keuze is soms lastig. Of principieel zijn, of heel nuchter kijken wat het oplevert. Ook bij de overheid. Want als het wat oplevert, hebben we er ook allemaal weer wat aan.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100